Hoe weet men het verschil tussen een optische en psychische hallicunatie?

Het gaat om zeer kortdurende -maximaal een seconde- hallucinaties, waarbij de persoon zelf al direct doorheeft dat het niet klopt.
Dingen als een kat in een ooghoek zien, schrikeffect omdat er iets beweegt (wat er niet is), schaduw in de ooghoek zien.

Het zijn dus wel enigszins gevormde bewegingen, meestal in een ooghoek, maar soms rechtdoor ook. Het gaat verder dan spikkels zien of flitsen zien. Het is een soort effect alsof de ogen zeer kortdurend de hersenen in de maling nemen, maar al binnen diezelfde seconde verwerken de hersenen al dat het niet zo is. Echter, er is wel steeds een schrikeffect (denk aan, op de fiets zitten, "oei iemand steekt over" of op de bank zitten alleen thuis "er beweegt iets!" )

Ik dacht dat hallucinaties altijd psychisch van aard waren, maar ik vraag het me af omdat het ten eerste zeer kort is, en ten tweede de hersenen het zeer snel als "het is niet echt" verwerken.
Wel is het een zeer storend probleem wat ervoor zorgt dat diegene (mijn vrouw) niet meer in het verkeer kan deelnemen, al zeker de auto niet. Maar ook schrikt ze af en toe op de trap. Ze heeft het vooral bij vermoeidheid.

Weet jij het antwoord?

/2500

Het beste antwoord

U heeft gelijk dat hallucinaties altijd psychisch van aard zijn; het is een uiting van een psychose (waarbij de psychose dan weer wel een lichamelijke oorzaak kan hebben.) Bij hallucinaties is de patiënt er van overtuigd dat datgene wat hij/ zij waarneemt de waarheid is en is ondanks onweerlegbaar bewijs van het tegendeel niet van de overtuiging af te brengen. Er bestaan inderdaad verschillende puur lichamelijke afwijkingen waarbij een patiënt ook dingen kan zien, die er niet zijn. Met name bij het ontstaan van een slecht zicht kunnen de ogen ons soms echt in de maling nemen. Hierbij is de patient zich echter bewust dat dit niet de waarheid is, of in ieder geval vlot bereid om te accepteren dat het waargenomene niet echt is. In dit geval spreken we van pseudo-hallucinaties; er is dan dus geen sprake van hallucinaties en ook geen sprake van een psychiatrische aandoening. Kort door de bocht kunnen we dus stellen dat de patiënt bij hallucinaties de waarneming als waar accepteert en bij pseudo-hallucinaties niet; anders gezegd is er bij hallucinaties (en bij alle andere psychotische verschijnselen) een gestoorde realiteitszin. Echte hallucinaties spelen eigenlijk alleen bij mensen met een ernstige psychiatrische aandoening, tenzij er sprake is van bijvoorbeeld drugsgebruik of een delier. Bij dat soort aandoeningen is er altijd sprake van nog andere symptomen naast de hallucinaties. Toegevoegd na 3 minuten: Zoals gezegd zijn pseudo-hallucinaties wel een symptoom van een lichamelijke aandoening. Daarbij moeten we met name denken aan oog-aandoeningen. Of dit speelt kan ik natuurlijk niet zeggen, maar het is wel verstandig om (als dat nog niet gebeurd is) contact op te nemen met de huisarts om de ogen toch eens te laten onderzoeken.

Stel zelf een vraag

Ben je op zoek naar het antwoord die ene vraag die je misschien al tijden achtervolgt?

/100