Mijn broer is 22 jaar en wilt niet werken. Hoe los ik dit op?

Mijn broer is 22 jaar oud. Hij heeft een VMBO BB opleiding behaald en een legeropleiding niveau 1. Dit is nu 5 jaar geleden. Hij heeft de afgelopen 5 jaar geen baan gehad en mijn moeder die een uitkering heeft kan het niet meer aan. Ze heeft hem 5 jaar geprobeerd te motiveren om te werken of een opleiding te volgen voor een toekomst. Dit heeft hij 5 jaar genegeerd.
Mijn moeder betaalt zijn ziektekostenverzekering en natuurlijk gas, licht en water en eten.
Mijn broer komt uit zijn bed, gaat gamen en dan in de avond komt of zijn vriendin bij ons eten of hij gaat naar ‘vrienden’ toe. (mijn moeder geeft hem hier geen geld voor.)
Mijn broer is echt een terror in huis. Hij heeft altijd commentaar op andere maar als het over hem gaat is hij het ‘zwarte schaap.’ En zegt hij dat we tegen hem ‘spannen.’ Het is laatste tijd alleen maar ruzie in huis.
Mijn moeder is arbeidsongeschikt en mijn broer heeft liever terwijl hij gezond is mijn moeder gaat werken dan hij.
Dit probleem speelt zich al 5 jaar af en ik (en het hele gezin) begint er echt moe van te worden. Niemand kan er wat tegen doen. Ik heb andere sites gelezen met dit probleem en wij hebben het zelfde geprobeerd maar niks van dit werkte. (zoals ultimatum stellen, supporten e/d.)
Mijn moeder zit er over te denken om hem uit huis te gooien. Maar daar komt nog meer ellende van (agressiviteit e/d) waarschijnlijk. Daar zit niemand hier echter op te wachten.
Mijn broer begint echt een groot probleem te worden en ik ben bang dat he

Weet jij het antwoord?

/2500

Heel moeilijk voor jullie. Daar is niet zomaar een oplossing voor te vinden, Professionele hulp lijkt mij in dit geval het beste. Leg deze situatie bijvoorbeeld aan je huisarts voor. Die kent zeker adressen. Heel veel succes.

Waar je moeder mee moet gaan stoppen is zijn rekeningen te gaan betalen! Dit is gewoon fout en maakt het voor hem wel heel erg makkelijk! Hoe kan hij dan überhaupt zelf leren te werken en centjes te gaan verdienen als alles al voor hem geregeld wordt. Het is inderdaad vervelend als hij agressief gaat worden maar jullie hoeven dit niet blijven te pikken en gaan er zelf aan onder door. Je kan wat meerdere al aangeven hulp zoeken maar of hij hier aan mee wilt gaan werken? Stap 1: stoppen met betalen voor hem, kleding wassen eten koken etc etc. Klinkt heel hard maar anders gaat het nooit werken.

Je moeder moet hem een termijn geven (bijvoorbeeld 6 maanden) om iets te vinden en dan het huis uitzetten. Die 6 maanden mogen ook geen 6 maanden en 1 dag worden. Doet ze dit niet dan zit ze er over 5 jaar nog mee. 22 jaar betekend dat je moeder zelfs wettelijk niet verplicht meer is om alles voor hem te betalen. En die agressiviteit moet je doorheen. Zijn agressie is alleen maar bangmakerij om niet te hoeven gaan werken.

22 jaar is een mooie leeftijd om op jezelf te gaan wonen of mee te betalen in de huishouding; huur, eten, gas water en licht is al snel 500-600 Euro per maand. Dan moet er nog worden schoongemaakt, gewassen en andere huishoudelijke klussen gedaan worden. Kan hij aan meewerken, of meebetalen. Onder die voorwaarden mag hij er blijven wonen en anders kan hij lekker zelf een woning zoeken. De stap gaat niet eenvoudig worden en zeker als deze situatie al 5 (10?) jaar eerder zou moeten worden zijn aangepakt. Ik weet niet wanneer je broer 23 wordt, maar dat is mooi ultimatum.

Dergelijke dingen gebeuren niet van de ene dag op de andere. Nu kunnen je ouders op dit moment er niets meer aan doen. Het verleden is voorbij, zij hebben hun best gedaan met wat ze wisten en vanuit hun overtuiging hoe het moest. Maar het heeft geen zin om je broer te beschuldigen van al hetgeen er gebeurt. Iedereen heeft hier verantwoordelijkheid, ook je "moeder die arbeidsongeschikt is". Wat mij vooral treft, is dat jij de situatie tracht te redden. Dat hoef je niet te doen! Laat de dingen hun gang gaan. Bewaak wel je grenzen : het is niet omdat je broer niets doet dat jij dubbel moet draaien. Ook al lopen de dingen in het honderd en heeft je moeder niet de hulp waar ze recht op denkt te hebben ; jij hoeft je leven niet op te geven om dat te compenseren! Het is belangrijk dat jij je moeder/ouders uit hun slachtofferpositie haalt. Niet door hen te beschuldigen maar door hen duidelijk te maken dat zij ook een aandeel hebben in deze situatie. En dat zij deze situatie kunnen aangrijpen om iets over zichzelf te leren. Al is het maar dat ze bv. oude overtuigingen moeten loslaten, wat de buitenwereld ook zegt of denkt. Je broer is niet verplicht aan jullie verwachtingen te voldoen. Aan de andere kant zijn jullie ook niet verplicht om dit te pikken. M.a.w. er kan gerust kordaat worden opgetreden. Er kan bv. liefdevol (!!) tegen je broer gezegd worden dat jullie hem aanvaarden zoals hij is, maar dat het beter is dat hij apart gaat wonen als hij ervoor kiest niet bij te dragen in het huishouden. Natuurlijk zal hij zich verzetten, maar daar hoef je niet aan toe te geven. En die agressie is enkel een drukkingsmiddel waarvan hij geleerd heeft dat het werkt. Als het niet meer werkt, zal hij stoppen. Dus : - leidt je leven. geniet van je vrije tijd, help je ouders als het voor je mogelijk is maar stel je grenzen. - je ouders en broer zijn volwassen genoeg om dit met elkaar op te lossen. stop met redden en je schuldig voelen! - confronteer je ouders met hun verwachtingen en met het feit dat zij GEEN slachtoffers zijn. zij hebben evenveel verantwoordelijkheid voor de situatie als je broer. Verantwoordelijkheid is trouwens niet hetzelfde dan schuld! Ze kunnen het verleden niet veranderen maar wel de zaken nu anders aanpakken - beschuldig ook je broer niet en leer van hem te houden zoals hij is. beschouw hem niet als oorzaak van alle leed, want dat klopt niet! - stop met klagen! doe leuke dingen samen ook al is niet alles perfect

Stel zelf een vraag

Ben je op zoek naar het antwoord die ene vraag die je misschien al tijden achtervolgt?

/100