Is het werkelijk waar dat wanneer je rechtshandig bent je met je rechterbeen grotere stappen neemt?

zo ja, waarom loop je dan niet in een rondje ?

Weet jij het antwoord?

/2500

Het beste antwoord

Zolang je een oriëntatiepunt hebt, kun je in een rechte lijn lopen, ook als je met elk been een andere stapgrootte maakt. Probeer het maar: maak expres met je rechterbeen een vrij grote stap, dan met je linkerbeen een ministapje, en zo verder. Dat loopt lastig, maar je kunt wel in een rechte lijn lopen. Als je geen oriëntatiepunten hebt, ga je wel in een rondje lopen - zie voorgaande antwoorden. Dat geldt ook bij zwemmen, heb ik zelf geprobeerd. Zwem in een groot meer, en zwem op een boom of kerktoren of wat dan ook af. Doe je ogen dicht en zwem dertig slagen rechtdoor. Dan ogen open - verrassing! Je bent flink afgedwaald. Doe dit wel op een bewolkte dag, anders merk je ook met ogen dicht waar de zon staat en heb je dus nog steeds een oriëntatiepunt. En zorg dat er geen geluiden zijn waaraan je je kunt oriënteren (motorbootjes, snelweg, badgasten), want dan werkt het natuurlijk niet.

Dan zou je linkerbeen hopeloos achterblijven

Of het waar is kan ik niet beoordelen. Waarom je geen rondje loopt lijkt me te komen doordat je je voeten recht naar voren zet, waardoor je zelf een rechte lijn volgt. Pas als je je rechtervoet ook schuin naar binnen zet gaat het afstandsverschil tussen links en rechts een rol spelen. Vergelijk het met een auto. Als je rechts grotere banden hebt liggen, krijg je wel een natuurlijke neiging om linksaf te gaan, maar doordat je corrigeert met je stuur en dus ga je recht. Ik denk dat je dit onbewust ook zelf doet bij het nemen van de passen.

Eigenlijk schijn je, als je in een omgeving zonder oriëntatiepunten loopt, wel degenlijk in een rondje te lopen. maar dan een heel groot rondje. Dat is een reden waarom mensen die weten welke kant ze op moeten als ze vertrekken, maar die onderweg geen middelen hebben om hun richting te controleren (bijvoorbeeld kompas of zon), toch verdwalen. Ook al denken ze rechtdoor te lopen, hun pad buigt toch langzaam af.

Ik heb me laten vertellen dat als je (zoals mijn voorganger al zei) verdwaald bent dat dat juist de reden is waarom mensen verdwalen zonder goed orrientatiepunt. Als je een obstakel tegenkomt ben je meer geneigd om er rechts omheen te lopen (en dus uiteindelijk in een rondje loopt). Het is dus verstandig om objecten om en om te benaderen; de ene keer rechtsom lopen en de komende keer linksom...zo blijf je in grote lijnen in een rechte lijn lopen.

Je loopt inderdaad in een rondje, mensen die in een woestijn verdwaald zijn lopen in een rondje omdat een been altijd sterker is dan het andere been (daarmee zet je dus iets harder af).

Rechtshandige mensen zijn niet altijd rechtsbenig, dat ten eerste. Het is wel waar dan een zijde beter ontwikkeld is. Door onnadenkend een schoppende beweging te maken ontdek je welke kant je voorkeur heeft. je kunt ook voorover hellen en je been die al eerste je evenwicht compenseert is je sterkste been. Over het rondje lopen. Onbewust zal je lichaam naar een richting neigen waardoor je uiteindelijk een rondje loopt. Het sterkere been zal krachtere stappen nemen. Bij bewust in een strakke/rechte lijn lopen zal je linkerbeen uiteindelijk eenzelfde afstand afleggen als je rechterbeen. Niet groter, niet kleiner wat je ook probeert. Probeer maar...