Hoe moet je een verhuizing verwerken?

Ik heb sinds kort gehoord dat wij gaan verhuizen,want me ouders willen goedkoper gaan wonen. Ik vind het moeilijk omdat dit het huis het huis is waarin ik ben geboren en opgegroeid. Ik voel me hier echt thuis, en ik denk niet dat ik me ergens anders zo fijn ga voelen als hier. Iedereen doet er hier best luchtig over,ik heb er blijkbaar het meest moeilijkst mee. ik kan s'nachts moeilijk slapen en me school begint bijna. Hoe moet ik dit aanpakken?

Toegevoegd na 1 uur:
we blijven wonen in hetzelfde dorp, dus vrienden enzo is geen probleem. Ik ga over 2 weken naar het college in Zwolle, en ik vind het vervelend dat ik de stress van de verhuizing erbij moet hebben. Ik heb zelfs in mee eentje onderzoek gedaan op internet en alle aangeboden huizen bekeken in ons budget in ons dorp, en er zit geen straat of huis bij waar ik wel zou willen wonen. Dit huis, de straat, de leuke buren, de herinneringen .. het voelt allemaal zo vertrouwd. Ik snap best dat alles went, maar dit word wel en hele grote opgave dan :/

Weet jij het antwoord?

/2500

Het beste antwoord

Bespreek het met je ouders dat je dit best moeilijk vindt. Misschien maak jij je al druk dat je het helemaal niet leuk daar gaat vinden, omdat dit oude huis zo vertrouwd voor jou is. Bekijk het ook van de positieve kant, jouw ouders willen goedkoper wonen dan hebben ze ook meer te besteden aan leuke dingen. Laat het op je afkomen en bekijk eerst het huis, wie weet krijg je straks een grotere kamer en woon je in een leuke buurt.

Veranderingen kunnen eng zijn, maar bedenk dat een huis toch maar stenen zijn. De mensen die het een huis maken voor jou , zoals je ouders en eventuele broers en zussen gaan mee. Ga een mooi fotoboek maken van je huis en alles er omheen, zodat je later nog eens terug kunt kijken. Je gaat heus echt wel wennen

er overpraten met je ouders en duidelijk maken wat je er van vind en hoe jij je voelt misschien weten ze niet dat jij zo erg gehecht bent aan het huis waar je nou woont.

Geef jezelf de tijd. Je weet dat het gaat gebeuren, je kunt er niets aan doen, en uiteindelijk zul je op je nieuwe plekje best gaan wennen. Je maakt je nu zorgen, maar je moet het toch meemaken om te weten hoe het voelt. Voor het wennen zelf, moet je jezelf ook de tijd geven. Maak je geen zorgen als je je in het begin niet thuis voelt. Sommige mensen zijn na een paar weken al gewend, andere mensen hebben er best een jaartje voor nodig.

Elke verandering heeft impact en de één heeft het hier moeilijker mee dan de ander. Een verhuizing heeft zeker veel impact als je je in dit huis zo echt 'thuis' voelt. Het is tenslotte jouw thuis, jij hebt er zoveel belangrijke jaren in jouw leven in meegemaakt en dierbare herinneringen in opgebouwd. Jouw ouders hebben het hier minder moeilijk mee, want zij zijn er al een tijd mee bezig en hebben de knoop doorgehakt, jij nog niet, want jij werd hiermee geconfronteerd en moet jouw verwerkingsproces nog beginnen. Bij jou heerst momenteel een gevoel van boosheid en dat stelt jou niet open voor de nieuwe uitdaging, voor jouw 'gevoel' zal je nooit gelukkig worden in een nieuw huis, omdat je nu eenmaal niet 'wilt' verhuizen. Moeilijk om er een handleiding bij te geven hoe je hiermee om moet gaan. Die is er namelijk niet. Het is jouw gevoel en jij moet alles verwerken en op een rijtje zetten en dat is makkelijker gezegd dan gedaan. Pas na verloop van tijd zal je denken;" Heb ik me daarvoor zo druk gemaakt?" Dan zal je ook daar, in jouw nieuwe omgeving, weer nieuwe vrienden hebben gemaakt en ook dingen hebben ontdekt die dit nieuwe huis ook weer bijzonder maken. Het staat vast, je gaat verhuizen en je kunt hier niets aan doen, laat het los en wacht af wat er komen gaat. Meer kan je niet doen en als je het eenmaal voor jezelf geaccepteerd hebt dat je 'gaat' verhuizen en je boosheid gezakt is, dan kan je ook 's nachts weer beter slapen. Heus, je zult zien dat alles weer een kwestie van wennen is en je je ook hier ooit weer thuis zult voelen, ook al is dat in het begin niet zo. Nieuwe herinneringen krijgen aan dit nieuwe huis kost namelijk ook weer tijd en alleen de tijd zal je helpen om jouw oude huis een plaatsje in liefdevolle herinneringen te geven. Maak er foto's van, van al die favoriete plekjes en begin vast te verwerken voor jezelf. De tijd heelt echt alle wonden en dat is een cliché, ik weet het maar oh zo waar.

Het is om te beginnen heel logisch dat jij je zo voelt. Je hebt het heerlijk gehad in dit huis en afscheid nemen ervan is moeilijk. Dit is een vorm van een rouwproces. Dat klinkt misschien zwaar, maar rouwen doe je als je afscheid moet nemen. Dat wordt meestal alleen gezien bij het overlijden van mensen (en dieren), maar een rouwproces is in feite een proces van verwerken van iets, dat niet meer is. Jouw huis is straks niet meer. Hoe kan je dat aanpakken: - praat erover!!! Je zegt dat iedereen er best luchtig over doet, maar weet je dat zeker? Misschien ben je niet de enige en spelen anderen een soort van toneelstukje om sterk te lijken? Kán hè, ik zeg niet dat het zo is. Maar hoe dan ook: uit je gevoelens, blijf er niet mee zitten. Misschien kan je ook praten met familie of met je vriendinnen. - Voel wat je voelt. Aanvaard en accepteer dat. Het is niet raar: jij bent jij, uniek in deze wereld, en wat hij voelt is okee. - Dit is een proces en dat kost tijd. Gun jezelf gewoon die tijd. Je slaapt slechter, misschien scheelt het als je je goed uit. Je school begint bijna..... daar is niks aan te veranderen. Het is zoals het is. - In het leven is niks zeker en verandert alles altijd. Dat maakt sommige mensen onzeker, maar het is gewoon zoals het is. Dit zijn ervaringen, die je uiteindelijk rijker maken. Dat kan je vervelend vinden, maar dat maakt het niet anders. - Probeer ook open te staan voor deze vernieuwing. Weet je al waar je gaat wonen, ga er eens kijken, ook de omgeving, maak het je eigen. - Voor dit huis komt een ander in de plaats. Het is een verandering van omgeving. De mensen en de inhoud (meubels etc.) gaan mee. Het is niet een radicale verandering van álles. - Elke verandering wordt op een gegeven moment weer "gewoon". Dat is het mooie: het nare voelen gaat een keer over!!! Heel veel sterkte!

Ik ben nog niet zo lang geleden ook verhuist door de scheiding van mijn ouders. Maar zoals al eerder al gezegd zijn het maar stenen, maak foto's, een scrapbook met jou lievelings plekjes, buren, vrienden ... Zo heb je een herinnering. ik was blij dat we verhuisden, we gingen naar een grotere stad, met meer winkels en nieuwe mensen. Je kan contact houden met hen maar wie weet krijg je nu een nieuwe beste bff die je anders nooit had ontmoet. Misschien kom je dichter bij je school of hobbies te wonen. Wacht even af want alles komt toch wel weer goed.

Er zijn al hele mooie waardevolle antwoorden gegeven op je vraag, en ze zijn allemaal waar. Realiseer je ook dat dit huis jouw enige huis is. Je ouders hebben al meerdere verhuizingen meegemaakt. Voor jou wordt het de eerste keer. Zoals eerder gezegd is een verhuizing heel stressvol. Jij gaat ook nog naar een andere school, dus heel wat veranderingen in de nabije toekomst. Maar je blijft in dezelfde plaats, dus je houdt je vrienden dichtbij. En je zult merken dat het uiteindelijk niet om het huis gaat, maar om de mensen die er wonen. Je eigen familie, met jullie eigen meubels; dat allemaal blijft hetzelfde. Je ouders nemen een beslissing die heel verstandig is. Goedkoper wonen en dus beter uitkomen met het geld. Je zou hun kunnen vragen of je je eigen kamer mag uitkiezen. En of je zelf behang, verf en gordijnen mag uitkiezen, en misschien zelfs nieuwe meubels (ook bij de kringloop zijn hele leuke betaalbare meubels). Dan heb je straks als je naar je nieuwe school gaat een mooie kamer waar je kunt studeren en je vriendinnen kunt uitnodigen. Ik wens je sterkte, maar vooral ook veel plezier en geluk in jullie nieuwe woning!

Stel zelf een vraag

Ben je op zoek naar het antwoord die ene vraag die je misschien al tijden achtervolgt?

/100