Hoe leer je je zelf schikken in een onafwendbaar handicap.?

Weet jij het antwoord?

/2500

Het beste antwoord

je zal je wel moeten schikken, je hebt verdomd weinig keus. het is zoals het is, en het wordt niet meer zoals het was. realiseer je dat het je buitenkant betreft, je eigenste ik is onaangetast.

Door het te leren accepteren.

Je verleden en de toekomst loslaten.!

Ik weet niet over welk handicap jij het hebt maar het helpt wel om eens een kijkje te gaan nemen op een revalidatie centrum dan kun je daar zien hoe mensen omgaan met hun handicap dan kun je ook beter je eigen handicap accepteren sterkte.

Al je emoties toelaten, accepteren dat dingen veranderd zijn, accepteren dat je daar boos of verdrietig over bent, accepteren dat het nog niet lukt om het te accepteren.... "Het is oke wat ik voel en het mag er zijn." Geef het tijd. Niet blijven focussen op de wegen die afgesloten zijn door je handicap, maar op welke nog wel open liggen, en op de misschien wel nieuwe wegen die daardoor ontstaan zijn. Een mooi afscheidsritueel of veranderingsritueel kan soms ook goed helpen om los te laten. En zoeken naar manieren die helpen de handicap te overstijgen, dat kunnen truukjes zijn die je leert van mensen met dezelfde handicap, of hulpvoorwerpen (denk aan een braillehorloge bij blindheid).

Probeer je vooral te richten op de dingen die je wel kunt en juist niet op de dingen die je niet (meer) kunt. Je kunt contact zoeken met lotgenoten en met hun praten over hoe zij met hun handicap hebben leren leven. Ik wens je veel kracht en wijsheid!

Je krijgt kracht naar kruis... Je zult zien dat je het automatisch kan dragen... Vraag je af: Hoe is het op dit moment en dan kun je nooit anders dan antwoorden: Nu kan het nog goed en vergeet hoe het was, het is alleen zoals het nu is... Toegevoegd na 14 minuten: Ga de nieuwe film zien: Veronika besluit te sterven, van Paulo Coelho, dan weet je wat ik bedoel...

Dat is een lastig proces, Alle emoties voel je door elkaar. Angst, boosheid, verdriet. Daar moet je eerst doorheen zien te komen, en vervolgens realiseer je hetgeen je is overkomen. En dan is het de kunst om het te accepteren en de frustraties eromheen proberen los te laten. Dat is moeilijk,maar als je dit niet probeer dan zal je er alleen maar gestressed van worden en misschien wel depressief ofzo. Probeer je te focussen op de dingen die wel goed gaan! En het kan helpen om je eigen situatie te vergelijken met mensen die het nog moeilijker hebben. En praat er met mensen over die je goed begrijpen, heb je het idee dat de mensen om je heen je niet begrijpen. Zoek dan naar contact met andere mensen die hetzelfde hebben ervaren als jij. Heel veel sterkte en kracht!

Ik denk dat je dat helemaal zelf moet doen, en dat is niet altijd gemakkelijk, maar met hulp van familie en vrienden kom je een heel eind, en blijf vooral positief denken......... dus er is nooit een goed antwoord op deze vraag mogelijk helaas heel veel sterkte

Bronnen:
Eigen ervaring

Misschien moeilijk, maar kijk vooral wat je nog wel kan en hebt en zo min mogelijk naar wat je niet kan of heb. Dit laatste kun je namelijk toch niet veranderen.

Door eerst door een diep dal te gaan ,en dan in te zien wat wel haalbaar is en om te zetten in mogelijkheden. Zo leer je het langzaam een plekje te geven. Maar het is echt een klus. Het zal met vallen en opstaan gaan.

Het ligt er natuurlijk wel aan welke handicap en hoe zwaar deze handicap is. Maar het blijft moeilijk en zwaar. Jezelf leren schikken is een kwestie van jezelf de tijd geven, de tijd om verdriet te hebben, om het moeilijk te hebben en om jezelf weer te leren accepteren. Hierover praten en hulp en steun zoeken bij anderen kan ook helpen. Het is een proces... dat kan lang duren, maar als je daar doorheen bent kun je zeker een gelukkig mens worden. Heb diverse keren mijn gevoel daarover verwoord in een gedicht. Deze is de laatste daarover, na een moeilijke weg toch weer kunnen lachen. dragen.... met een lach onmacht boosheid woorden van frustratie toch te lachen in een lichaam met zoveel pijn tranen verdriet hevige emoties nuchter blijven en genieten van de zon lachen blij zijn accepteer jezelf een kruis te dragen zoals ieder mens maar met een lach...

Pfoe, dat is een lastig proces. Praat er met mensen over. Leg uit wat je precies zo moeilijk vindt om het te aanvaarden. Hoe meer je er over praat, hoe duidelijker het voor je zelf wordt, dat het onafwendbaar is. ( ik weet niet of het over je zelf gaat). Blijf positief denken. Blijf kijken wat je nog wel kan en hoe je dat uit kan breiden. Kijk niet steeds om wat verloren gaat. Toch is het een proces wat niet voor iedereen op gaat. Er zijn genoeg mensen die het nooit kunnen accepteren. Ik wens je veel geluk toe.

Stel zelf een vraag

Ben je op zoek naar het antwoord op die ene vraag die je misschien al tijden achtervolgt?

/100