Waarom voelen veel vrouwen zich schuldig als ze "betrapt" worden op even niets doen maar op een moment voor zichzelf..?

Ongeacht waar en welke situatie...

Weet jij het antwoord?

/2500

Het beste antwoord

Ik ben het eens met Biertje dat het ook aan de opvoeding kan liggen. Mijn moeder was ook altijd druk doende en heb ik bijna nooit in een moment voor haarzelf gezien. Wij mochten thuis nooit zomaar 'niets doen'. Daar bedoel ik dan mee veveeld rondhangen ofzo. Een boek lezen of handwerkje/knutselwerkje was prima want we hoefden ook niet altijd aan het werk, maar het was gewoon een motto: Als je niets te doen hebt, doe het dan niet hier. Zo heb ik mijn kinderen ook opgevoed. Ik vindt het zelf trouwens ook uiterst vervelend als je zelf druk aan het werk bent er er hangt iemand maar verveeld op de bank en nietsziend naar de tv te kijken. Ik vindt het dan niet erg dat ze even niets doen, maar dan moeten ze het maar even ergens anders doen omdat het mij beperkt in mijn bezigheden. Kortom: als ik dan zelf even een keer niets 'nuttigs' doe dan voel ik mij ook schuldig. Niet wanneer ik 'betrapt' wordt, maar voor mijzelf tegenover de rest van mijn gezin bijvoorbeeld, dat ik nu niet bezig ben om hun sokken te wassen of eten te maken oid. Dus daar kan het ook door komen.

Ze mogen niet niets doen, op geen enkel moment... van zichzelf, daarom...

Klopt helemaal wat mij betreft.Ik ben opgegroeid in een gezin met 12 kinderen en daar was altijd veel werk te verzetten.Ik mag nu van mijzelf na gedane arbeid inderdaad soms rusten maar ik ken veel (vooral oudere dames)die altijd een brei of haakwerkje in de hand hebben omdat niets doen ''not done'' is.Ik heb ook altijd mijn tuin en huis in orde maar als dat een keer niet lukt voel ik mij niet prettig.

Ik heb daar gelukkig geen last meer van. Vroeger had ik dat inderdaad ook. Ik moest altijd iets "nuttigs" doen. En als ik al even niets deed, of iets dat je niet als nuttig kon bestempelen, dan was het maar heel even, want ik moest zo direct weer iets "echts" gaan doen. Gelukkig heb ik dat afgeleerd. Ik kan nu bijvoorbeeld úren mahjonggen op de PC, terwijl was afgehaald moet worden, of het bed nog niet opgemaakt is of ik eigenlijk boodschappen zou moeten (o nee, pardon, kúnnen) doen. Ik kan je wel zeggen dat het een fijn gevoel is, mezelf niet meer zo opjutten. Toegevoegd na 4 minuten: En als ik betrapt wordt, of als iemand (mijn man) er een opmerking over maakt, dan zeg ik gewoon "nou en?" Geukkig krijg ik er zelden of nooit iets over te horen. Maar me betrapt voelen? Nee, niet meer! Kom, ik ga nog een uurtje een spelletje spelen :-)

Ik vrees dat dit een gevolg is van een lang gebruikelijke onderdrukkingsstrategie, in de trant van: als je niets doet kan je wel eens gaan nadenken, of nog erger: een boek lezen waar je vreemde ideeën van krijgt. Daarom poetsen volgens mij die Marokkaanse vrouwen ook nog zo ijverig.

Ik zie niet in waarom dit voor bepaalde vrouwen zou gelden, maar ik kan me voorstellen dat het met opvoeding te maken heeft. Als je van thuis meekrijgt dat je altijd bezig moet zijn, zul je dat in je verdere leven ook sneller doen. Maar of dit nu specifiek voor bepaalde vrouwen geldt, daar twijfel ik aan. Ik kan me net zo goed schuldig voelen als ik bepaalde karweitjes in thuis niet doe, of gedaan heb. Het is maar net hoe je er tegen aan kijkt, lijkt mij. Er zullen genoeg vrouwen zijn, die gewoon heel relaxed door het leven gaan en zich helemaal niet zo opgejaagd voelen. Maar die bijv. lekker gaan relaxen met vriendinnen in een kuuroord om maar iets te noemen. Tenminste dat hoor ik wel eens om me heen, dat vrouwen dat doen :) Of ze zich daarna bijzonder schuldig voelen, dat ze niet iets anders hebben gedaan (bijv. schoonmaken van het huis), ja, dat hoor je dan weer niet natuurlijk.

Mijn vrouw heeft dat niet hoor. Waarom zou ze. Mag ze geen moment voor zichzelf hebben dan? Mag ik als man alleen een moment voor mezelf? Zij werkt ook, dus dat zou nergens op slaan.

Omdat we niet meer echt ontspannen en vol vertrouwen onszelf durven zijn. Er worden zoveel eisen aan ons gesteld dat we niet altijd in staat zijn om zoiets als "even ontspannen" te doen.

Het is de invloed van calvijn, het calvinisme. Het zou mij verbazen als onderzoek niet zou uitwijzen dat dit fenomeen onder de rivieren een stuk minder voorkomt. Ik ken iemand die bij het openmaken van een flesje bier steevast zegt: 'zo, die heb ik wel verdiend'. Ook zo'n calvinistische afwijking.

Ow ? is dat zo? ik ervaar dat helemaal niet ,maar ik kan mij voorstellen dat als vrouwen dit gevoel krijgen dat ze zich altijd maar aan het opofferen zijn. Niet geleerd hebben te genieten. Je kan er niet snel genoeg mee beginnen om juist wel lekker te genieten van een moment voor je zelf.

Stel zelf een vraag

Ben je op zoek naar het antwoord die ene vraag die je misschien al tijden achtervolgt?

/100