Hoe kan ik op een heikel professioneel punt reageren zonder de indruk te geven dat ik niet loyaal ben aan de organisatie?

Er is een hooggeplaatste ontslagen ergens in onze organisatie. Hiertegen rijst er nu stevig protest, waar onze afdeling zich ook achter schaart.
Mijn gevoel hierover is echter dubbel :
- ik kan me op zich wel vinden in de geformuleerde bezwaren tegen het ontslag. alleen weet ik dat er bij minder hooggeplaatsten om dezelfde redenen ook al ontslagen gebeurt zijn. en daar was geen protest over.
- ook de beschreven "hiaten in de procedure" heb ik al zien gebeuren bij minder hoog geplaatste personen. toen er hiertegen protest kwam, maakte dit de zaak enkel maar erger.
- ik heb te weinig kennis van wat er echt gebeurd is. als ik tussen de regels door lees gaat het over een andere visie tussen de ontslagen hooggeplaatste en het bestuur van de organisatie over enkele essentiële zaken. Maar ik zag bij lagergeplaatsten soms ook mensen ontslagen worden omdat zij niet "loyaal" genoeg waren (lees: andere visie hadden) naar de directeur bv. Al werd dit dan onder een andere saus gestopt : besparingsmaatregelen, reorganisatie etc.
Morgen zal ik de vraag tot onderschrijving dus krijgen en het ligt allemaal uiterst gevoelig.
Liefst zou ik datgene willen zeggen wat ik hierboven schrijf : ik vraag me af waarom er nu zoveel ophef gemaakt wordt omdat het toevallig een hoger geplaatste is, plus ik weet er te weinig over. Maar weigeren is not done ook met de beste argumenten, want dan ben ik niet meer "loyaal". Met alle gevolgen van dien.
Hoe pak ik dit best diplomatisch aan?

Weet jij het antwoord?

/2500

Het beste antwoord

Niet tekenen als je niet volledig achter wat je moet ondertekenen staat. Je kunt je collega's zeggen dat je niet tekent omdat je niet alle ins en outs kent en daarom vindt dat je geen onderbouwde mening kunt vormen over of het ontslag terecht is of niet. Daarmee ben je eerlijk en je stoot niemand voor het hoofd.

Je bent veel te integer voor deze tijd. Maar als je een schoon blazoen wilt hebben, weet je al waar je uit moet kiezen: Eerlijk zijn en je baan ervoor opgeven (want niet loyaal zijn gaat je kwalijk genomen worden, merk ik). Of met zo laag mogelijk profiel meewaaien met de wind. Ontslagen gaan vaak om hele anderen dingen dan je werk goed doen. Het gaat om spelletjes, 'politics' en belangen. En ja, veel daarvan gebeurt achter de schermen. En dat is gelukkig jouw zaak niet. En je maakt je druk om algemene dingen, die andere mensen die ontslagen zijn: hebben ze jou wel eens gebeld? Gevraagd hoe het gaat? Een cadeaubon gegeven? Je rekeningen betaald? Eerlijkheid is een deugd. Ik hou er zelf ook van. Maar werk en het bedrijfsleven staan erom bekend dat het er niet altijd eerlijk aan toe gaat. Je mag voor je baan een beetje liegen, zo simpel is dat. Je hoeft niet voor een ander gerechtigheid te maken in de wereld, dat is jouw taak niet. En laten we eerlijk zijn: Je hebt hier weinig te zeggen. Je bent machteloos, je hebt geen invloed. Toch? Zo stug is het ook. Hoe ver je gaat met afwijken van je waarden is een keuzemoment voor jezelf. Als je geen tijd krijgt, mag je die verklaring gewoon tekenen, omdat dat het beste is wat je kan doen in deze machteloze situatie. En anders meld je je een paar dagen ziek, en probeer je op de hoogte te blijven van hoe dit verloopt. Geeft je wat tijd.

Je zit zo in een aardige squeeze en ik denk dat er geen beste antwoord op is te geven. In mijn optiek is de zaak altijd dubbel nl. Als je wel tekent voor het bezwaar tegen ontslag ben je ook niet loyaal, in dit geval naar de nog hogere macht binnen het bedrijf die het ontslag in gang heeft gezet. Teken je niet dan lijk je loyaal naar die personen maar ben je weer niet loyaal naar de personen die protesteren. Dus mijn advies is: kijk wat jou het meest kan schaden en waar je principes liggen. Vind je dat je eigenlijk zou kunnen tekenen, maak je het jezelf makkelijk als je dat ook doet. Wil je niet tekenen zou ik als reden geven wat ik hierboven schrijf. Dat je vind dat je daarmee wordt gedwongen een keuze in loyaliteit te maken tussen verschillende groepen in het bedrijf en dat je dat weigert. Dan kun je erbij zeggen dat dit dus geheel los staat van jouw mening of het ontslag terecht is of niet maar dat je vindt dat de andere werknemers hierdoor niet in een loyaliteitscrisis geplaatst moeten worden naar wie dan ook.

Het is billijk en verstandig niet te tekenen onder het argument dat je de ins en outs van de zaak onvoldoende kent. Je kunt aan alle partijen uitleggen dat je je oordeel niet wilt geven als je de zaak niet precies kent. Dat is in elk geval zorgvuldig het zo te doen. Zowel de voor als tegenstanders zullen er begrip voor op kunnen brengen dat je beargumenteerd blanco stemt. Overigens de ontslagreden "verschil van inzicht tussen bestuur/directie en functionaris" is een veel gebruikte en nette manier om te zeggen dat partijen feitelijk niet meer met elkaar door 1 deur kunnen. Succes!

Stel zelf een vraag

Ben je op zoek naar het antwoord op die ene vraag die je misschien al tijden achtervolgt?

/100