Wanneer is iemand aan TV verslaafd?

Hoe merk je dat? Hoe kan je dit volgens jou het beste duidelijk maken aan die persoon en wat is er tegen te doen?

Weet jij het antwoord?

/2500

Het beste antwoord

Je zou denken dat veel TV kijken een criterium is, maar dat is het niet! Verslaving heeft niet met de hoeveelheid te maken, maar met welke rol het voor jou speelt. Als je TV kijkt om een leegte in jezelf te vullen heb je een probleem. Ook als je afkick-verschijnselen hebt ben je verslaafd. Een ander belangrijk criterium is dat andere dingen (die je wel belangrijk vindt om te doen) er onder lijden. Bijvoorbeeld omdat je ze afraffelt of uitstelt. Als je iets *niet* als een vlucht doet, maar uit passie, dan is het geen verslaving. Zelfs niet als *al* je vrije tijd erin gaat zitten. Omdat het je dan echt gelukkig maakt. Bij Mozart spreek je niet van een piano-verslaving. Ik hoorde vandaag een hele mooie zin: voor een alcoholist is het eerste glas altijd te veel, en het laatste glas altijd te weinig. Ik heb zelf 10 jaar geleden de radicale stap genomen de TV de deur uit te doen (na 10 jaar verslaving). Twee weken ontwennen. Nooit spijt van gehad. TV maakt passief. Nu heb ik alle tijd voor creativiteit, en dat is veel bevredigender dan *weer* een hele avond aan te TV opgeofferd te hebben. Hoe maak je het die persoon duidelijk? Vraag hem zich voor te stellen dat hij de komende 20 jaar *alle* vrije tijd kwijt zal zijn aan de TV, en er niks aan over houdt. Een groot deel van je leven weggegooid met het kijken naar het leven van anderen. Want dat is de realiteit. Een minuut met de ogen dicht moet te doen zijn.

Als iemand echt niet meer zonder kan, en per se, kosten wat het kost zoveel mogelijk tijd achter dat kastje door moet brengen!

Als je geen dag zonder t.v. kunt. (Zo ongeveer met meer als drie glazen t.v. per dag.................)

Als die dag & nacht tv kijkt. Dan is die idd verslaafd aan tv. Je kan eventueel zeggen. ga beetje surfen of zo op internet... Zeg dat die even een bezoek op www.goeievraag.nl moet doen.!

Als hij/zij al zijn tijd aan kijken besteed, zelfs zijn nachtrust eraan opoffert en de afstandbediening niet afstaat aan zijn mede huisgenoten. Bovendien afkick verschijnselen vertoont bij het niet kunnen kijken.

Als hij/zij in zijn slaap zegt; "moet tv kijken", "So you think you can dance, moet kijken" en de intro van goeden tijden in zijn/haar dromen gaat zingen. Even serieus, als de persoon belangrijke zaken (afspraken, naar bed gaan, naar je werk gaan enz.) laat liggen voor tv-kijken kan je spreken van verslaving. Je zou in ieder geval je zorgen kunnen uiten en vragen wat de achterliggende reden is. Veroordeel de persoon niet en geef aan dat je bereid bent een oplossing te zoeken en te ondersteunen.

iemand is tv verslaaft als hij (of zij natuurlijk) liever tv kijkt dan iets leuks met anderen gaat doen. Zijn sociale leven er dus voor opoffert. En dan hebben we het niet over een keer een programma willen zien, maar de hele tijd niet bereikbaar zijn. Hoe je hem eruit moet halen is afhankelijk van waar hij gevoelig voor is. Sommigen kun je er met "ze een spiegel voorhouden" wel uit krijgen (laat ze zien wat ze doen, wat vinden ze ervan als een ander zo met de tv zou omgaat. Vaak is het makkelijker te zien wat een ander fout doet. Als ze dat zien, kun je terugkoppelen naar hun eigen gedrag). Anderen hebben een sterker middel nodig.Die moet je er eerst echt achter vandaan slepen om überhaupt ruimte te krijgen voor inzicht, ga iets leuks met ze doen, neem ze mee. Bespreek daarna (na een paar keer meenemen) met ze of ze het leuker vonden dan een avondje tv. Later kun je thuis spelletjes gaan doen, in dezelfde ruimte waar de tv staat, dan leren ze ook in die ruimte los te komen van de tv. Maar net als met elke verslaving kunnen ze alleen echt genezen, als ze zelf willen. Ze moeten dus zelf overtuigd raken dat ze liever iets anders doen.

* Zet de tv uit * vliegt hij of zij binnen een kwartier tegen het plafond van verveling ergernis en gemis van lawaai? .... yep, tv verslaafd. Mij hebben ze ooit eens achter het kastje vandaan getrokken om te laten zien dat er meer bestond in het leven.. - spelletjes doen - creatief bezig zijn - iets leren zoals een taal - naar buiten gaan om te shoppen - boswandeling maken - uit eten gaan - naar een pretpark gaan - een museum bezoeken - naar de bibliotheek gaan (!) - naar de dierentuin gaan - familie en vrienden bezoeken... etc etc... daarna vond ik tv niet interessant meer, op enkele gelegenheden na als domino day, de elfsteden tocht of misschien een wereld evenement en/of ramp.

Iemand is TV-verslaafd als deze persoon beslist niet zonder TV kan en compleet gestrest raakt als er geen TV gekeken kan worden. Deze persoon zal letterlijk alles op alles zetten om waar dan ook toch televisie te kunnen kijken. Zoals bij de meeste verslavingen zal men hulp van deskundigen moeten inroepen om van de verslaving af te komen.

als deze persoon de TV heel de dag aan heeft staan.

Je bent verslaafd aan iets zodra er een mate van afhankelijk ontstaat, dat je een gevoel hebt niet meer zonder te kunnen. Dat geld dus ook voor een TV verslaving. Vaak ontregeld een verslaving het hele leven, denk gewoon aan de dagelijkse dingen, alles staat in het teken van de verslaving. Een verslaving is per definitie een egocentrische aandoeding, het gaat puur om de behoeftebevrediging. Eigenlijk zou de vraag moeten zijn, wanneer is iemand 'verslaafd', hoe herken je een verslaafde? Want alle verslaafde hebben in feite dezelfde symptomen. In deze huidige tijd is het sowieso moeilijk om haast niet verslaafd te raken aan elektronica, massaal kopen we mobiele telefoons, computers, laptops, tv's, ipods, games, internet, we hebben het allemaal en we laten ons er allemaal door beïnvloeden. Dat er dan individuen geen maat kunnen houden is dan ook niet zo raar, het is constant om ons heen en worden er door geprikkeld. Het is een uitwas van onze consumptiemaatschappij.

Stel zelf een vraag

Ben je op zoek naar het antwoord die ene vraag die je misschien al tijden achtervolgt?

/100