Hoe kan het dat twee dezelfde medicijnen sommige bijwerkingen er niet op staan?

De volgende link lijken precies hetzelfde:
Het gaat om Paracetamol apotex Sommige bijwerkingen staan er niet op tussen deze twee links.

http://db.cbg-meb.nl/IB-teksten/h57798.pdf

Hier staan bijvoorbeeld wel de bijwerkingen:
trombocytopenische purpura, en ook
hemolytische anemie.

Bij de Kruidvat paracetamol

http://db.cbg-meb.nl/Bijsluiters/h52239.pdf


Staan die bijwerkingen er niet eens op mag dat wel? en dit zijn toch twee precies dezelfde medicijnen?

Weet jij het antwoord?

/2500

Het beste antwoord

de bijsluiters kloppen wel, alleen is die van het kruidvat opgesteld in begrijpelijke taal. ipv medisch jargon worden de bijverschijnselen naar het nederlands vertaald. er staat dus hetzelfde, alleen is de bijsluiter van het kruidvat voor leken begrijpelijk gemaakt. Toegevoegd na 5 minuten: de eerste site heeft het over trombocytopenische purpurea, het kruidvat zegt onverklaarbare bloeduitstortingen. de eerste zegt hemolytische anemie, waar het kruidvat zegt bloedarmoede.

Elke fabrikant maakt z'n eigen bijsluiter. Dus bij middelen waarvan het patent verlopen is zijn de middelen niet alleen in omloop in een net iets anders samenstelling van bind- en conserveermiddelen en met een andere verpakking of vorm, maar ook met een andere bijsluiter. Bij de zeer zeldzame bijwerkingen kan het voorkomen dat die bijwerkingen nooit gemeld zijn bij de ene fabrikant, en wel bij de andere. Of dat de ene meer kiest voor dichttimmeren (alle risico's benoemen, dus ook die meldingen waarvan niet eens zeker is of een bepaald effect wel door de medicatie kwam) en dat een ander kiest voor het vermelden van alleen die bijwerkingen die echt bewezen zijn bij dat middel, of de bijwerkingen die iets vaker voorkomen dan alleen in zeer, zeer zeldzame gevallen. Vergeet niet dat wanneer iemand een bijwerking meldt, lang niet altijd te achterhalen is of het inderdaad gaat om een bijwerking van dat specifieke middel. Het kan ook gaan om een ander middel dat iemand tegelijkertijd innam, om een interactie, een toevalsbevinding of om een reactie die puur te maken had met hoe een bepaalde ziekte reageert op een middel, en dus met het middel zélf weinig van doen heeft. Daarbij staan in de patiëntenbijsluiter nooit ALLE mogelijke bijwerkingen. In de eerste plaats zou je dan heel veel tekst door moeten lezen, en in de tweede plaats verlies je dan het doel van de patiëntenbijsluiter uit het zicht: die is ervoor om de patiënt te informeren. De patiënt moet weten welke bijwerkingen hij kan verwachten, en moet het weten als het middel dat hij gebruikt, minder goed wordt opgenomen wanneer je het na de maaltijd neemt, en dat het niet samen genomen kan worden met een bepaald ander middel. Maar de patiënt hoeft niet álles te weten. Zo staat er niet op de bijsluiter waar een middel wordt opgenomen (dus of dat vooral in de maag, in de dunne of dikke darm is) of hoe het wordt afgebroken, wat de halfwaardetijd is, etc. Zo ook de zeer zeldzame bijwerkingen, die staan er ook niet altijd in. Sommige apotheken geven ook hun eigen bijsluiters uit, en je arts geeft soms ook nog informatie over een middel die relevant is voor jouw situatie. De patiëntenbijsluiter moet de patiënt informeren over de meest relevante en meest voorkomende risico's, en over bijvoorbeeld risico's die wel zeldzaam zijn, maar potentiëel levensbedreigend. Zolang een bijsluiter dat doet, voldoet hij aan de eisen.

Stel zelf een vraag

Ben je op zoek naar het antwoord die ene vraag die je misschien al tijden achtervolgt?

/100