Hoe reageert je lichaam op een ruggenprik?

Voor een mogelijke operatie die ik wil gaan doen moet ik een ruggenprik. Alleen ben ik daar erg bang voor! Wat is het voor pijn, en wat doet je lichaam erna? Ja, verdoven maar moet je braken? Of reageert je lichaam er anders op?

Weet jij het antwoord?

/2500

Het beste antwoord

Allereerst is het voor iedereen anders. Mijn ervaring is: de prik is niet erg pijnlijk. Het is meer vervelend vanwege het idee dat ze in je rug zitten, en dat je in een bepaalde houding moet gaan zitten die voor mij in elk geval niet erg prettig was. Het is een beetje een raar en drukkend gevoel. Ik had na het zetten vrij kort een heftige pijn in m'n onderrug, maar dat was snel weer weg. Zeker niet onoverkomelijk. Bij mij diende de ruggenprik vooral als pijnstilling na de operatie, dat was een buikoperatie, en verder ben ik gewoon onder narcose geweest. Mijn ervaringen met betrekking tot pijnstilling zullen allicht iets anders geweest zijn dan normaal; ik heb een aandoening waarvan bekend is dat middelen die gebruikt worden voor lokale en regionale verdoving vaak niet of anders werken, en het was dan ook 'te proberen' volgens de anesthesioloog om gebruik te maken van de ruggenprik als pijnstilling, maar hij verwachtte niet dat het zou gaan zoals anders. Ik denk dus niet dat mijn ervaringen wat dát betreft heel zinnig voor je zijn. Je lichaam is deels verdoofd, ik heb dat trouwens ook een paar keer gehad met een plexusblokkade, dus een andere vorm van regionale anesthesie. Die werkte de eerste keer volgens mij wel zoals normaal bij mij. Dat betekent dat het deel van je lichaam dat verdoofd is, helemaal doof is (je weet niet eens hoe een verdoofd ledemaat ligt zonder dat je het ziet), en dat het zwaar en warm aanvoelt. Dat is raar, maar niet vervelend. Bij het uitwerken merk je gewoon dat je langzaam meer gevoel krijgt, en afhankelijk van de operatie die je hebt gehad, ook meer pijn. Dan worden indien nodig andere vormen van pijnstilling ingezet. Het fijne aan regionale anesthesie is dat het weinig algemene bijwerkingen heeft. Braken komt dan ook zelden voor, net als misselijkheid en dufheid, hoewel er ongetwijfeld wel patiënten zijn die dat wél hebben na een ruggenprik. Sommige mensen ervaren het als vervelend dat een deel van hun lijf verdoofd is, ik heb dat nooit erg gevonden. Het kan alleen best lang duren voordat het is uitgewerkt, en met een ruggenprik betekent dit dat het ook even kan duren voordat je darmen en blaas weer normaal werken, en bij een ruggenprik betekent dat ook dat je soms nog vrij lang niet uit bed kunt, of in elk geval niet zonder hulp. Maar ik vind het een prettige methode, zeker ook als postoperatieve pijnstilling, omdat je verder niet of weinig centraal werkende pijnstillers nodig hebt, en dus weinig bijwerkingen hebt.

De prik is ietwat vervelend maar daarna is het snel feest, Je wordt warm en je krijgt en zwaar gevoel in je onderlijf. Het doet echt geen pijn. Succes.

De ruggenprik die bij mij werd gezet ervaarde ik als redelijk pijnlijk. Toen hij eenmaal gezet was was dit natuurlijk snel over, het is immers een verdoving. Hij begon gelukkig al snel te werken. Al met al, ookal deed het zetten best pijn, vond ik het toch meevallen. Ik heb me daar van te voren meer druk over gemaakt dan nodig bleek te zijn. Het schijnt ook zo te zijn dat wanneer je gespannen bent het ook meer pijn doet. Probeer dus ten tijde van, zo ontspannen mogelijk te zijn. Na de operatie (keizersnede) was ik erg misselijk en voelde de verdoving 'steeds hoger (richting mijn hoofd) komen', ik vond het best eng, maar dit waren denk ik ook de spanningen die eruit kwamen. Tegen de misselijkheid heb ik nog iets gekregen, in mijn infuus, maar vraag me niet wat, want dat kan ik je niet meer vertellen, ik was nogal onder de indruk van de ruggenprik, de pijnstilling en de roes van het nieuwe ouderschap! Veel succes! Het komt vast goed

Bronnen:
Eigen ervaring

zaak is goed ontspannen het is eerder vervelend dan pijnlijk zorg dat je rug goed rond is soms mag je ook een ontspannend tabletje vraag hierom van tevoren wens je sterkte met je operatie! :-))

Ik heb toen mijn ruggenprik gekregen in een zittende houding . En daarna op de operatietafel gelegd . Maar voor jou gevoel lig je daar met gebogen knieen . Maar die pijn is wel te verdragen . Blijf rustig en laat het over jou heen komen omdat je er toch niets meer aan kunt veranderen . En ik heb geen enkele bijwerking gehad . En na de operatie wordt je nog even in de gaten gehouden in een soort uitslaapkamer . Dan ga je weer na de gewone kamer en wachten tot jou gevoel weer helemaal terug is . En je zal moeten proberen om te plassen om te kijken dat alles weer werkt . Daarna even lekker iets te eten en te drinken en dan na huis .

Ik heb een algehele verdoving voor een blaasoperatie en een ruggenprik voor een darm operatie gehad. Ik hoor vanmiddag of ik binnenkort weer onder het mes moet. Vooraf is de algehele verdoving pijnloos, maar ahteraf ben je goed van de kaart. De ruggeprik, doet aan het begin een beetje pijn, vooral omdat het 'eng' is, maar achteraf heb je geen enkele last van naverschijnselen. Als ik weer moet dan kies ik vanmiddag al vast een ruggeprik.

Ik heb drie keer een ruggenprik gehad vanwege drie keer keizersnede en drie keer heb ik precies hetzelfde meegemaakt. Van wat ik mij nog weet te herinneren: Je moet gebogen zitten zodat ze je ruggenmerg goed kunnen zien. Vervolgens prikken ze in met een naald in je ruggenmerg waarbij ze niet je zenuwen mogen raken. Je moet daarna in een "jezus"-houding op de operatie tafel liggen, waarbij je armen voorzichtig worden vastgemaakt, je krijgt een knijper op één van je vingers waarbij ze je hartslag controleren. Ik kreeg een groene doek / gordijn voor mijn gezicht, want het het is niet prettig om te zien wat ze met je lichaam doen. Je lichaam is verdoofd, je voelt niets tot aan je nek, je handen en armen zijn dus óók verdoofd en je bent volledig bij bewustzijn. Het is een bijna-narcose. En de zusters / broeders (of hoe die mensen ook heten in zo'n kamer) zullen een gesprekje met je aangaan zodat het niet saai wordt, of gewoon voor de gezelligheid. In elk geval, een operatie met een ruggeprik is meestal zó weer voorbij, bij mij duurde het 15 tot 20 minuten ongeveer Tja, of je moet braken.. persoonlijk was ik erg zenuwachtig, wat resulteerde in angstig zijn en hoofdpijn krijgen. Maar als jij dat soort of andere dingen voelt, moet je dat zeggen, want ze houden er echt rekening mee. Want uiteindelijk valt het harstikke mee. Erna wordt je net als de andere mensen die wel of niet ruggenprik of narcose hebben ondergaan naar de uitslaapkamer gebracht, waarna je pas weggereden wordt naar je kamer als je wat gevoel in je lichaam hebt. Je krijgt een paar warme dekens over je heen, aangezien je weinig gevoel zult hebben. Vervolgens kan het wat tijd kosten eer je weer controle over je hele lichaam hebt, en aangezien je weer je gevoel terugkrijgt, zul je ook de operatie gaan voelen, maar goed, dat is dan weer een ander verhaal ;)... Toegevoegd na 1 minuut: zoals ik zelf al zie in de verschillende antwoorde: het is per persoon verschillend hoe je het ervaart, maar mocht je iets naars ervaren, zoals braken of iets anders: altijd melden!

Stel zelf een vraag

Ben je op zoek naar het antwoord op die ene vraag die je misschien al tijden achtervolgt?

/100