Help. Wat moet ik doen? Mijn vader is heel ziek, maar ik heb nooit een goede band gehad. Ga er bijna nooit naartoe,

maar nu is hij heel ziek.
Ik ben momenteel erg moe en als ik ernaartoe ga (het is drie uur reizen) dan weet ik dat ik teveel van mezelf verg. Maar aan de andere kant: straks is het te laat. Maar voor hetzelfde geldt duurt het nog een jaar. Vrijdag zijn de uitslagen van de testen bekend. Dus misschien maar wachten tot ik meer weet? Ik weet het niet. Ik weet niet niet. Ik weet het niet. Ik het tijd om halsoverkop erheen te gaan. Of valt het nog best mee. Ik kan het niet inschatten. Mijn vader zegt, wacht nog maar rustig af. Ik wil niet dat je jezelf te moe maakt. Bij mijn moeder schemeren meer zorgen door. Advies?

Hij heeft een ziekte waarbij rode bloedcellen niet goed worden aangemaakt. Hij is 78 jaar.

Weet jij het antwoord?

/2500

Gewoon erheen gaan. Je weet nooit wanneer het niet meer kan. Toegevoegd na 1 uur: Ik wilde er nog even bijzeggen, het blijft natuurlijk je eigen keus. Ga ook op je gevoel af, maar verplaats je ook in je vader. Zou jij als vader willen, dat je zoon kwam als je ziek bent?

Ik zou toch nu gaan, je kunt hem nu nog alles vragen en vertellen wat je kwijt bent, je hebt maar 1 vader en ondanks dat jullie geen sterke band hebben, kan een goed gesprek nog veel veranderen, ik denk dat je moeder je ook graag wil zien, dus zorg dat je vantevoren goed geslapen hebt en ga erheen.

Jouw vader zegt zelf: wacht nog maar rustig af. Dat zou ik dan ook maar rustig doen. "een ziekte waarbij rode bloedcellen niet goed worden aangemaakt." Dat hoeft helemaal niet ernstig te zijn. Dat kan wijzen op anemie (bloedarmoede), dat is een alarmsignaal dat er iets aan de hand is en in de meeste gevallen is een tekort aan ijzer de oorzaak. Als de uitslag van de testen binnen is, dan zal hij medicijnen krijgen. Zelfs als de bloedarmoede een gevolg is van een wat ernstigere ziekte, dan nog zal hij daar niet meteen aan overlijden. En waarom ben je zelf zo moe? Heb je dat al eens laten onderzoeken?

Bronnen:
http://www.gezondheid.be/index.cfm?fuseact...

Ik heb de indruk dat je vader heel ziek is, maar jou niet ongerust wil maken. Als hij een ziekte heeft waarbij rode bloedcellen niet goed worden aangemaakt dan kan dat onschuldig zijn, maar omdat hij zo ziek is, kan het ook heel ernstig zijn. Chronische ziekten, zoals kanker bijvoorbeeld, veroorzaken dit tekort ook. Gezien zijn leeftijd zou ik toch maar op bezoek gaan. Je bent wel moe, maar na het bezoek zal je minder piekeren, beter slapen en bijgevolg ook minder moe zijn. En zou het zo erg zijn als je je vader een keer 'te veel' hebt bezocht?

eigenlijk vind ik het verplicht dat je gaat, het IS je vader, Wat ik wel lief vind is ook al is de band niet zo goed dat jij je toch zorgen maakt om je vader. Weetje als je zelf later in zo,n situatie zou komen ben je ook de koning te rijk als je kind op bezoek komt. Ik zeg doen!

Ik zou toch maar jou vader toegaan je hebt er maar een . En nu ook de feestdagen naderen zal jou vader dat zeer op prijs stellen . En als jij zegt dat je moe bent dan zit je gewoon iets te verzinnen om niet naar jou vader toe te gaan . Dus vrijdag of zaterdag vroeg uit bed en dan naar jou vader toe . Ik weet zeker dat je er later geen spijt van krijgt dat je bent gegaan .

vervelend dat hij zo ziek is, en jij zo moe bent maar buiten feiten zou dit niet eens van invloed hoeven zijn. je vader is 78 en afgezien van de band heb je wel contact met hem (hij zei dat je rustig af zou moeten wachten) waarom wil je wachten op het laatste moment? is dit geen gelegenheid om te laten zien dat je wel om hem geeft ondanks dat de band nooit goed was? laten we er vanuit gaan dat hij nog 15 jaar heeft, misschien is dit wel de aanzet om die band wat intensiever te laten worden zodat jullie er nog 15 jaar van kunnen genieten. ik weet niet hoe moe je moet zijn om niet naar hem toe te kunnen? als zou je 2 dagen nodig hebben om weer bij te komen van de reis: is het je dit niet waard? ff een verhaaltje uit het leven gegrepen: mijn vader was jarig en vierde zijn verjaardag. er komt altijd veel visite, mensen spelen op gitaar, ze zingen karaoke, veel drukte en geluiden. heb zelf ADD en ben HSP dus ervaar het afgezien van gezellig qua impulsen als zeer onprettig. bovendien stond ik vlak voor een burnout (bleek achteraf) de kinderen waren er dat weekend niet maar had ze bij mijn ex op kunnen halen om te gaan. mijn dochter heeft ook ADD en mijn zoontje heeft ADHD. alle 3 raken we dus uit ons doen/van slag van dit soort dingen. ik had met mijn vader afgesproken de zaterdag erop te komen om deze redenen. (kids konden mee, voor mij rustiger en we raakten niet alle 3 van slag) de vrijdagavond ervoor had ik hem nog aan de telefoon om een tijd af te spreken voor die zaterdag, en een paar uur erna rinkelde de telefoon: hij was overleden. dus nogmaals de vraag: waarom wil je afwachten? hoe moet kan je zijn. mijn vader was niet eens ziek en nét 71 jaar geworden. maar goed: het is en blijft jouw keuze om te gaan natuurlijk...... Toegevoegd na 4 dagen: oef, lees net je andere vragen: ik denk dat het geen kwestie is van kunnen gaan, maar van willen gaan omdat de confrontatie gemengde gevoelens oproept. denk aan jezelf: al ga je alleen om te zeggen dat zijn doen en laten diepe sporen heeft achter gelaten en een mega impact op jou en anderen hebben gehad. het gaat ook om JOUW recht op gemoedsrust om dit zo goed mogelijk af te sluiten. sterkte!

Stel zelf een vraag

Ben je op zoek naar het antwoord die ene vraag die je misschien al tijden achtervolgt?

/100