Mijn vriendin eet veel en is zeker 20 kilo afgevallen in korte tijd.ze steekt haar vinger in haar keek na het eten.is dit boulimia of anorexia?

Ik & een andere vriendin dachten het al een tijdje, ze stak vroeger haar vinger al in de keel als ze misselijk was en viel zo opeens binnen no-time 20 kilo af. Terwijl ze at als een grote, en niet sport of wat dan ook. Ook heb ik haar afgeluisterd toen ze na het eten naar de wc ging (ze moest persee boven&dat zou wel even duren want ze was ongesteld. Ik zei dat ik op de bank beneden zou wachten, maar heb haar toen afgeluisterd onder aan de trap. ik hoorde allemaal gehoest en hoorde haar steeds kokhalzen. Ik heb niks gezegt toen ze met waterige ogen beneden kwam en opeens een dikke parfumlucht bij zich had. Ik wou er eerst wat meer over uitzoeken, zodat ik haar hier goed op aan kan spreken en haar kan waarschuwen. Ik hoop dat ik gauw reactie krijg, en dat iemand mij kan helpen. Ik ben er namelijk heel erg van geschrokken. Alvast bedankt.

Weet jij het antwoord?

/2500

wat het ook is, het een of het ander, en dat is het zeker. Jij kunt het niet oplossen. Praat er over met iemand, jouw ouders, haar ouders maakt niet uit wie. Alle kans dat ze boos wordt op jou en dat de vriendschap op een laag pitje komt te staan, maar er met haar over praten, en dan beloven om er niets over te zeggen , als ze het niet meer doet, gaat niet werken. Zij kan dat niet alleen, maar de krachten van jou en de andere vriendinnen gaat dit ook te boven. Dus Praten, zo snel mogelijk

Of het nou anorexia, boulimia of een andere eetstoornis is, is via GV niet te beantwoorden. Wel is het zo dat als het een eetstoornis is het probleem waarschijnlijk dieper zit dan dat het lijkt. Goede professionele hulp zal nodig zijn om alles weer op de rit te krijgen. Wat je zelf zou kunnen doen is naar je eigen huisarts gaan en daar vertellen wat je hebt gezien/gehoord/gemerkt aan je vriendin. Jou huisarts kan je waarschijnlijk verder helpen en jou persoonlijk advies geven over wat je wel (en juist niet) moet doen.

Ga met haar praten zonder haar te beschuldigen. Betrek het op jezelf (dus: 'Ik maak me zorgen om je'), in plaats van: 'Je moet stoppen met overgeven, dat is slecht'. Dan voelt ze zich aangevallen en zal ze je niet in vertrouwen nemen. In het ergste geval de vriendschap laten verwateren. Door je zorgen op jezelf te betrekken, blijf je uit het 'veilige wereldje' van haar eetstoornis en zal ze wellicht sneller praten en je in vertrouwen nemen. Of het anorexia of boulimia is, is zo niet te zeggen. Bij beide kan overgeven voorkomen. Misschien is het nao (iets wat trekjes van meerdere eetstoornissen heeft, maar geen van beide precies is). Alleen een psychiater of psycholoog kan dat bepalen.

Anorexia is helemaal niet eten, boulimia kenmerkt zich door het wel eten (soms zelfs vreetbuien) maar alles uitspugen. Beide eetstoornissen zijn echter dermate verwant, dat het eigenlijk niet uitmaakt welke van de twee ze heeft. Het is hoe dan ook foute boel. Hoe eerder ze zich realiseert dat ze een probleem heeft, hoe beter, want dit los je binnen je eigen vriendenkring NIET op.

Dat er hier sprake is van een eetprobleem, lijkt mij wel zeer duidelijk. Zoals hier al eerder opgemerkt is het onderscheid tussen anorexia en boulimia vaak moeilijk te onderscheiden. Anorexia is het vrijwel niets eten van de persoon in kwestie. En boulimia is vaak aan vreetbuien lijden om vervolgens alles weer uit te braken. In beide gevallen vallen de treedt er een aanzienlijk en spectaculair gewichtsverlies op. Dat het onderscheid via GV nauwelijks aan te geven is maakt ook eigenlijk niets uit want er IS gewoon sprake van een eetprobleem. Omdat de twee ziektes met zo elkaar vergroeid/verweven zijn, dat herkenning via GV geen eenvoudige zaak is..is het van groot belang dat haar hulp wordt geboden. Wellicht ook jouw hulp..als vriendin om haar bij een arts te krijgen. Professionele hulp is hier zeker noodzakelijk..want een eetprobleem is heel dikwijls een gevolg van een vroegere negatieve/verdrietige ervaring..zoals b.v. een vroeger seksueel misbruik. Wat ik bedoel is dat beide ziektes feitelijk een uiting zijn van een oud en onverwerkt verdriet. Spreek haar er liever niet veroordelend op aan...maar tracht haar voorzichtig, met liefde èn begrip naar haar arts te praten. Sterkte en groet, Ton

Stel zelf een vraag

Ben je op zoek naar het antwoord die ene vraag die je misschien al tijden achtervolgt?

/100