Een vriendin heeft boulimia, en vrij ernstig. Zelf ziet ze het probleem niet. Hoe kan ik haar het beste helpen/professionele hulp vinden???

Een vriendin heeft al bijna 2 jaar boulimia, en vrij ernstig. Zelf ziet ze het probleem niet, en dat is het grootste punt. We kunnen er aardig over praten, maar steeds komt naar voren dat ze professionele hulp zoeken niet nodig acht. Ze heeft een minderwaardigheidscomplex. Verder kan ik niemand in vertrouwen nemen. Hier moet echter wat aan gedaan worden!!!

Weet jij het antwoord?

/2500

Het beste antwoord

Eetstoornissen zijn beeld-ziektes, vind ik. net als BDD. Ze walgen zo van hun eigen figuur dat ze het alsmaar willen veranderen, Dunner-dun-dunst. Nee, dat bestaat niet. (letterlijk en figuurlijk). Een vriendin van mij heeft Anorexia en zij zei tegen mij laatst: Ik zal hoe dan ook 35 kilo wegen, dat is mijn streefgewicht. Ik ben te dik, zelfs jij bent dunner dan mij (terwijl ik dik ben vergeleken met haar, niet dat ik dik ben, maar goed) en zelfs mensen met obesitas zijn dikker dan haar. Nou, geloof me.. Als zij 35 kilo weegt, zegt ze. Goh nu wordt het tijd voor de 30 kilo, oh nee laten we de 25 kilo maar doen. Nou, een meid van 10 weegt zelfs nog meer dus dat is gewoon jezelf verzieken en kapot maken en een lichaam kan niet leven van zo weinig vet. Zij moet inzien dat vet ergens voor dient en dat het haar gezondheid op spel zet als ze daar niet in gelooft. Natuurlijk is dit makkelijk zeggen, ik weet het. Het is een VRESELIJKE ziekte. Je hoort het zo vaak en ik heb zo'n groot medelijden met die mensen die hieraan lijden. En ben ontzettend blij als ze dit gaan inzien. Tip: Vermijd PRO ANA website's. het lijkt vertrouwd maar wanneer je inlogt is het puur elkaar aanmoedigen met afvallen. Schema's met ''Yes! Ik heb vandaag 1 glasje water gedronken''. Die site's zouden verboden moeten worden. En nog een tip: Boeken met succesvolle verhalen van meiden/jongens die dit gevecht hebben overleefd. Verder zou ik hulp echt aanraden, die vriendin van mij gaat in opname bij een eetstoornis kliniek, klinkt heel vervelend en niks voor iedereen, maar je leert andere meiden kennen die dit probleem ook hebben en je kunt elkaar stimuleren (op de goede manier hoop ik). Ik ben zelf ook 3 x opgenomen geweest, heb ook een eetstoornis gehad, maar bij mij lag dit meer aan stress, omdat ik geen zin had om te eten. En ik heb een laag zelfbeeld over mijn uiterlijik, maar dit is een heel ander perspectief. Maar weet wel hoe het is, hoe zwaar een uiteindig gevecht is. Keep your head up en blijf vooral je vriendin steunen. en ga niet met haar mee in wat zij wil bereiken, ze moet juist beter worden.... Have faith ((hugs))

Wat je vooral niet moet doen: Boulimia is een ziekte die zeer complex en heel lastig te begrijpen is. Probeer dan ook niet te doen alsof je het begrijpt, want je kunt haar situatie als buitenstaander gewoon niet inschatten. Als je gaat doen alsof je precies weet waar ze het over heeft dan irriteert haar dat waarschijnlijk alleen maar. Als je eenmaal een gesprek hebt gehad over de eetstoornis moet je het niet elke keer ter sprake brengen wanneer je haar ziet. Je verliest dan haar vertrouwen, waardoor het contact erg kan verslechteren en dat is niet wat je wilt. Begin eerder een gesprek over de algemene gezondheid dan over eten op zich. Over eten praten voelt voor haar als een directe aanval. Als je er zeker van bent dat de eetstoornis zo ernstig is dat het een gevaar is voor haar gezondheid, praat er dan over met haar ouders of familieleden en word maar eens boos op haar. Zo laat je zien dat je je ernstige zorgen maakt, en dat je er niet mee akkoord gaat dat ze geen hulp zoekt. Dit kan heel moeilijk zijn want ontkennen is een onderdeel van de ziekte! Dit zou een goede site zijn voor je vriendin: http://www.boulimiadebaas.nl/

Bronnen:
http://www.afvallen-weblog.nl/hoe-je-ieman...

Ik weet niet of het bestaat, maar misschien kun je op internet foto's en/of video's (YouTube?) vinden die laten zien hoe ernstig boulimia is, en die aan haar laten zien als je er weer eens "aardig over kunt praten" - best confronterend, maar wie weet ziet ze dan wel in dat ze hulp nodig heeft. Want jij maakt je volkomen terecht zorgen. Een paar jaar geleden was een vriendin van mij vrijwel elke dag dronken. Vaak werd ze dan heel luidruchtig en werd haar dochtertje wakker van haar. Op de avonden dat ik erbij zat, was ik dan altijd degene die het meisje terug naar bed bracht. Talloze keren heb ik geprobeerd haar duidelijk te maken dat dit niet langer kon en iedere keer nam zij zich voor het anders te doen. Natuurlijk deed ze dat niet. Totdat ik haar op een avond heb gefilmd met mijn telefoon en dat de volgende dag aan haar liet zien. Sinds die dag is ze ermee gestopt. Niet helemaal, maar op doordeweekse dagen drinkt ze niets meer. Soms is een harde aanpak het beste middel. Ik ga er vanuit dat jij goed kunt beoordelen of dit zou werken voor je vriendin. Wat ik persoonlijk toch ergens mooi vind, is dat je genoeg om haar geeft om op de een of andere manier hulp te zoeken. Of dat in ieder geval te proberen. Heel veel sterkte!

Stel zelf een vraag

Ben je op zoek naar het antwoord die ene vraag die je misschien al tijden achtervolgt?

/100