Hoe komt het dat veel mensen vaak hun grens niet weten als ze alcohol gebruiken?

Hiermee bedoel ik niet dat ze hun grenzen overschrijden op sociaal vlak ofzo. Maar dat als ze eenmaal beginnen met drinken, ze pas stoppen als ze helemaal dronken zijn.
Waarom is het zo moeilijk om op non-alcohol over te stappen als je voelt dat aangeschoten begint te raken.
Ikzelf heb hier helemaal geen moeite mee. Maar veel mensen blijkbaar wel.

Weet jij het antwoord?

/2500

Het beste antwoord

Ik kan me een onderzoek herinneren naar deze vraag. Daaruit bleek dat drank (alcohol) wordt genuttigd wanneer het gezellig is - positieve verbinding tussen alcohol en gezelligheid. Na het drinken van een paar glazen alcohol wordt het steeds gezelliger - nog een positieve verbinding. Daarna begint het mis te gaan. De persoon zelf herinnert zich echter alleen de positieve aspecten: hoe fijn het was dat hij zoveel durfde, dat mensen naar hem keken. De negatieve aspecten (hij was onverantwoord bezig, hij schoffeerde anderen, mensen keken geërgerd en wilden alleen maar weg) herinnert hij zich niet. Na nog wat alcohol zijn er alleen nog maar negatieve ervaringen, ook voor de persoon zelf. Maar die herinnert hij zich later niet. Het volgende moment van gezelligheid zal door die persoon opnieuw met alcohol worden verbonden, en andersom ook: alcohol betekent gezelligheid. Negatieve herinneringen zijn er namelijk niet.

Jah je wil steeds meer he? Das bij elke drugs zo. Als je eenmaal bent begonnen met drinken, snuiven, roken, spuiten. Men wil alleen meer. Niet bij iedereen, maar wel bij meeste. En meestal bij jongere mensen is dat zo. En ze stoppen pas als ze gekots hebben. Ik heb dit veel mee gemaakt toen ik nog jong was. Dus als eenmaal bent begonnen met drugs gebruiken, en die dag wil je lichaam alleen maar meer hebben.!! Dus daar vandaan. Maar het hangt ook wel van persoon zelf af. Maar mensen die vastberaden zijn kunnen makkelijk op het gevemoment stoppen.!!

Sommigen willen stoer overkomen naar hun mededrinkers en willen in een roes komen. Anderen zijn gewoon verslaafd aan alcohol en kunnen dus niet stoppen.

Ze willen niet stoppen. Ze willen juist over die grens gaan. Het is vaak een emotie die ze weg willen drinken. Ze willen zich helemaal niet voelen zoals ze nuchter zijn. Verdriet, boosheid, frustatie, enz. Helaas is deze emotie niet weg te drinken. Maar zij denken van wel op dat moment.

Men overschat zichzelf. Hooguit denkt men: "een ander kan er misschien niet tegen, maar ík wel hoor" Wat 't namelijk ook is: door de alcohol kan men niet meer helder denken. Dús kan men niet meer bedenken er verstandiger aan te doen gewoon te stoppen. Verder zijn er ook nog mensen die het prettig vinden eens even niet verstandig te doen. Men vindt dronken worden stoer en leuk. Verslavingsaspect zit er ongetwijfeld ook aan. Want dorst kan 't niet zijn. Als je er bekers melk of water voor in de plaats zet, dan zou men dat niet weg krijgen en beweren "ik heb geen dorst". Dus is 't domweg toegeven aan de afhankelijkheid v/d verslaving.

alcohol zorgt ervoor dat al je remmingen dus ook je grenzen vervagen.

Als je wat jonger bent, heeft het vaak te maken met stoer zijn, of onzeker zijn. Maar het is ook erfelijk bepaald. De ene persoon is gevoelig voor verslaving de ander niet.

Het is gelukkig niet zo dat de meeste mensen dit hebben, maar er is wel een forse groep die problemen heeft met de grens. Zolang iemand nog nuchter is, is de persoon voor rede vatbaar. Het probleem zit erin, dat na een kleine hoeveelheid alcohol men denkt dat het nog geen probleem is omdat er nog geen verschijnselen van dronkenschap zijn. Maar als die verschijnselen er wel zijn, zijn de remmingen weg en wordt het veel belangrijker om ja te zeggen tegen het volgende drankje dan om te denken aan domme zaken als gezondheid of veiligheid.

Alcohol verlegt je grenzen... Vind je het dan raar dat je dan even niet weten waar je grenzen liggen? :-))

Stel zelf een vraag

Ben je op zoek naar het antwoord die ene vraag die je misschien al tijden achtervolgt?

/100