Hoe voel ik mij minder rot als een ander mij niet begrijpt?

Ik ben erg gevoelig voor onbegrip.
Als mensen mij niet begrijpen of zelfs verkeerd begrijpen ben ik even helemaal van de wereld.
Het beïnvloedt me dus veel te veel.
Bovendien lijkt het dan alsof ik niet tegen kritiek kan.

Maarre,... dat begrijp je dan verkeerd;-)

Weet jij het antwoord?

/2500

Wat je ertegen kunt doen weet ik zo gauw niet, maar je vraag duidt op zelfkennis, relativeringsvermogen en gevoel voor humor. Ik denk dus dat je al een begin hebt gemaakt met je verwerking van dat rotgevoel. Ga zo door zou ik zeggen en dan groei je eroverheen of weet je er in ieder geval boven te staan.

De mensen buiten de kenniskring ervaar ik vaak als oppervlakkig, nuchter en droog. Een diepgaand gesprek met iemand buiten vrienden, kennissen etc. is heel zeldzaam. Daardoor is er ook veel onbegrip. Dit merk ik omdat er vaak onafgemaakte zinnen zijn, de ander is wat opgevallen of er schiet wat te binnen, het klinkt saai en verwacht al een beetje waarover het gaat, als andere mensen erbij zijn kan dit ook beinvloeden, sommige reacties die iemand zou uiten met iemand alleen, kan anders worden met andere erbij, dit kan komen vanwege spanningen onderling, en de angst om zelf ook verkeerd begrepen of gezien te worden. De kortzichtigheid is erg sterk onderling. Het is ook aangeleerd om niet zo lang te spreken met elkaar, dit houdt in dat nauwkeurige details er niet toe doen, dit wordt ook vaak niet onthouden. Het is goed om je te verdiepen in waar die mensen zelf over praten, hoe ze praten, waar ze interesse in hebben. Dit is toch een uitprobeersel. Maar het direct vragen, daar is meestal geen bezwaar tegen. Dus wat is diegene zijn interesse?,(diegene waardoor je begrepen wil worden) Probeer het altijd zo te formuleren, dat er geen bedoeling aanhangt, alsof diegene uitgelachen of in de maling genomen wordt, dus niet leunend vragen, maar op normale toon gelijke toon, op een sirieuze toon vragen. Als je nu het één en ander te weten ben gekomen, en mettertijd zal dit toch wel zo gaan. Dan kan je ook veel beter inschatten over waar je gaat vertellen, dat diegene het zal interreseren, of het gevraagd wordt of niet. Hiermee kan je meer, en als je weet dat bepaalde dingen waarover je het wil hebben, hem of haar het niet boeit, dan zou je de moeite kunnen besparen, door het niet te vertellen, scheelt een hoop frustatie, het is moeilijk om je 'ei kwijt te raken' of je 'hart te luchten' als je op 'springen staat', maar het is toch wijs om beter niks te zeggen. Desondanks de gevoeligheid van een ander, is lachen niet uit de weggeslagen, dat iemand daarmee rekening houdt is een zeldzaamheid, want zo'n iemand zou je eerder kunnen begrijpen. Ik hoop verders dat het allemaal goed uitpakt voor je!

Beste Mief Na het lezen van je vraag EN de reacties die je verder nog geeft, heb ik zelf het idee dat jij een HEEL gevoelig persoon bent. ZO gevoelig dat je er mogelijk voorzichtig het etiket (helaas klinkt dit als een etiket) HSP (hooggevoelig) op mag/moet plakken. Google daar anders eens op, dan zie je verhalen van mensen die voor jou mogelijk herkenbaar zijn. Wat mij triggerde is dat je JUIST zo geraakt bent door onbegrip van naasten. Als ik het in mijn woorden zeg: van vreemden begrijp je het nog wel dat ze je niet kennen, maar dat je beste vrienden of naaste familie dingen doen of zeggen die jij afschuwelijk vindt, dat snap je gewoon niet, die zouden toch beter moeten weten. Die gevoeligheid vind ik zelf typisch HSP

Stel zelf een vraag

Ben je op zoek naar het antwoord die ene vraag die je misschien al tijden achtervolgt?

/100