ben ik depressief?

ik voel me al een tijd niet goed
en ik heb al veel meegemaakt.
broers die drugs gebruiken en ouders met hartfalen.
mijn vriend waarmee k wel wat ruzies heb gehad.

ik voel me emotioneel, veel huilen.
ik heb totaal geen behoefte meer aan sex
en ik ben constant chagrijnig en geirriteerd.
op school gaat het ook niet goed ik loop erg achter.
er zijn weinig dingen die me vrolijk maken.

vrienden van mij hebben niets in de gaten want ik verberg het.
maar als ik alleen ben kan ik bijna alleen maar huilen.

ook als ik thuis kom is het eerste wat ik doe naar mijn kamer gaan en computeren, omdat ik geen zin heb om bij mijn ouders te zitten .

Weet jij het antwoord?

/2500

Ik zou toch met je ouders gaan praten jij denkt dat dat juist slecht is maar het zal je hele erg gaan helpen!

De zaken die jij benoemt zijn inderdaad symptomen van een depressie. Dat wil niet zeggen dat je daadwerkelijk depressief bent. Dit moet namelijk echt door een deskundige worden vastgelegd door middels van testen. Je kunt dus het beste contact opnemen met een psycholoog. Ik snap dat dit een grote stap kan zijn dus praat er eerst met je ouders, of ga naar een vertrouwens persoon op je school. De meeste scholen hebben die. Succes!

Ik denk dat je emmer even vol zit. Te veel meegemaakt in korte tijd en nu heb je er moeite mee om hiermee om te gaan. Misschien heb je jezelf ook wel weggestopt, je ouders en broers hebben hun problemen en met jou is niks aan de hand.. (zogenaamd dan) Op een gegeven moment breekt dit op en kun je last krijgen van de dingen die jij beschrijft. Ik meen te bespeuren dat je ook graag sterk blijft. Waarom wil je er niet met vrienden over praten? Ik ben ervaringsdeskundige op het gebied van sterk willen blijven en depressies, ik heb door mijn ervaringen niet alle wijsheid in pacht, maar ik weet wel dat er in je uppie mee blijven zitten niet helpt. Ik denk dat je hulp nodig hebt. Ik hoop dat je er met je ouders over kunt praten. Ze begrijpen misschien meer dan je denkt. Als je hier om wat voor reden dan ook niet klaar voor bent, praat dan met iemand anders. Verder heb ik zelf veel gehad aan gesprekken met psychologen. Bedenk je eens hoe fijn het is om alles waar je mee zit gewoon eruit te kunnen gooien, zonder dat je het idee hoeft te hebben dat je er iemand mee kwetst of dat je om andere redenen voorzichtig met je woorden moet zijn. Dat kan allemaal bij een psycholoog. Heerlijk! En het leuke is dat een psycholoog vaak ook nog wat terug zegt waar je iets aan kunt hebben. Succes en veel sterkte! Je kunt hier uit komen, echt waar! Misschien denk je wel van niet, maar deze sombere gedachte is juist ook weer een symptoom :) Toegevoegd na 5 minuten: Oh ja, wil nog even wat kwijt :) Kijk dat je ouders en broers grote problemen hebben, wil niet zeggen dat jouw problemen minder waard zijn. Normale huis- tuin- en keukenprobleempjes schieten er nogal eens bij in wanneer je in zo'n situatie zit, maar verdienen zeker ook de aandacht. Bijvoorbeeld als jij een keer ruzie hebt met een vriendin, iets dat heel normaal is maar je wel van streek kan maken, dan verdient dat evenveel aandacht als de drugsproblemen van je broers. Cijfer jezelf dus niet weg, dat is wat ik nog even toe wilde voegen.

Stel zelf een vraag

Ben je op zoek naar het antwoord die ene vraag die je misschien al tijden achtervolgt?

/100