Is het waar dat hoe ouder je wordt, hoe minder je open staat voor dingen?

In principe niet, dat ligt vooral aan je karakter. Alhoewel kleine kinderen makkelijk te manipuleren zijn en ouderen al goed weten waar hun interesses liggen en het over het algemeen wat rustiger aan doen.

Ik denk hoe jonger je bent hoe meer je moet ontdekken hoe de wereld in elkaar zit en hoe alles werkt. Op je oude dag heb je al een stuk meer levenservaring en heb je al je hele leven dingen kunnen onderzoeken. Wijsheid komt met de jaren zeggen ze. Dit wil natuurlijk niet zeggen dat dit ook altijd zo is, en dat je van niemand meer iets kunt leren! ;) Integendeel, je bent nooit te oud om iets te leren! ;)
( wouw...wat een wijze uitspraken..en ik ben nog niet eens zo oud, moet je nagaan!! )

Toegevoegd na 6 minuten:
Om nog even direct antwoord te geven op je hoofdvraag; nee, dit is niet per definitie zo. Dit is voor iedere oudere verschillend en iedere ouder zal dit ook op aan andere manier ervaren!

Ja ,het hoeft niet maar toch ,als iemand al van jongs af aan een nieuws gierige niet bevoordeelde instelling grond houding heeft dan valt het vaak mee .maar ik maak hier geen nieuwe oude vrienden mee ! Ja ,ze houden vaak de ideeën heel typisch voor hun leeftijds groep ,en ja je zegt het goed blijven graag in hun comfort zone . Maar ze (we) zijn het ons zelf niet altijd bewust ,daarom is het goed te luisteren en te overwegen wat iemand bedoelt ook al snap je het niet direct ,en past het niet direct in je rijtje ! Maar misschien is dat dan toch weer heel jaren 60 :). Denken ! je bent gewoon meer dan je jezelf bewust bent een kind vj generatie .in je denken ,meningen enz

Nee, dat lijkt mij niet waar.
Natuurlijk zijn er mensen voor wie dat wel geldt.
Ik hoorde laatst een oudere man zeggen: ja dat computergedoe is alleen voor jonge mensen. Dat vind ik dus onzin.

De term oudere heeft niet zozeer te maken met leeftijd zoals de term bejaarde, maar vooral met het begin van een nieuwe, laatste levensfase waarin het arbeidzame leven wordt afgerond, nieuwe doelen worden geformuleerd en de balans van het leven wordt opgemaakt. Het moment waarop de laatste levensfase ingaat, en de manier waarop je die beleeft, is afhankelijk van het arbeidsleven, opleidingsniveau, sociale klasse enz.

Ik ben sollicitatieplichtig, maar solliciteer alleen op banen die heel anders zijn dan ik gedaan heb.
Ik ga nooit twee keer naar eenzelfde plek op vakantie en zoek steeds nieuwe uitdagingen.
Mijn nieuwsgierigheid is een van de redenen dat ik op GV zit.

En wat de denken van al die mensen in een midlife crisis die juist op zoek gaan naar nieuwe dingen?

En al die gepensioneerden, die hele grijze golf, die met caravans en campers door Europa en de wereld trekken?

Dat is heel persoonsgebonden. Wij hebben een hele goede vriendin van bijna 86 jaar, die bijna dagelijks op de computer met van alles en nog wat bezig is. Bovendien praat ze honderduit over de hedendaagse politiek. Noem dat maar eens stug.
Er zijn inderdaad wel veel oudere mensen, die niet meer helemaal vol in het leven staan, maar er zijn er ook veel die zich nog met allerlei belangrijke zaken bezighouden, zoals bijvoorbeeld met politiek. Ook al is iemand oud, dat wil nog niet zeggen, dat ze zijn vastgeroest in denkbeelden uit hun jeugd.
Wat jij denkt klopt voor een deel van de "grijze golf", maar lang niet voor iedereen. Het ligt ook aan het opleidingsniveau van deze mensen. Heeft iemand een arbeidzaam leven gehad op hoog niveau, dan zal dat niveau niet verdwijnen, omdat hij of zij oud wordt.
Zelf ben ik (60+) verleden jaar met schilderen begonnen en ik blijk (volgens insiders) talent te hebben en heb er ook veel plezier in om te schilderen, naast mijn werk overigens.

Je overweegt de dingen meer denk ik.. Vroeger was ik helemaal weg van paarden maar nu heb ik zo'n idee van Jah maar wat als ik eraf val? Ik ken me nek wel breken.. Ik denk dat het te maken heeft met hoe iemand tegen activiteiten, situaties of kansen aankijkt. Je gevoel zegt veel, ook wat je dus wel en niet wil en wat je dus wel en niet intresseerd en doet.

Volgens mij zijn ouderen wat dat betreft net zo verschillend als de rest van de mensheid: een deel doet lekker de standaard-dingetjes en blijft in z'n confort-zone, een deel blijft nieuwsgierig en leergierig en wil steeds op zoek naar iets nieuws.

Bij jongeren is het al niet anders: hoeveel zijn er niet die nooit buiten hun eigen vriendenkringetje kijken, standaard-hobby's hebben en iedereen die afwijkt en gekke ideeën heeft, met de nek aankijken?

Anders gezegd: cliché-mensjes heb je onder jongeren en ouderen.

Wat wel een duidelijk onderscheid is, is dat ouderen minder het gevoel hebben dat ze iets moeten bewijzen ten opzichte van de groep. Ze weten al wat ze leuk vinden en houden daar lekker aan vast, wat de rest van de wereld daar ook van denkt.

Het is een feit dat mensen in een comfortzone komen te zitten en daar uit veiligheid blijven. Als je jonger bent heb je minder verantwoordelijkheden en verplichtingen ( huis, gezin...) en is het dus makkelijker en minder risicovol om te veranderen.

Anderzijds kennen we ook de zgn midlife-crisis, waarbij de wat ouderen onder ons het roer juist radicaal omgooien.

Ligt dus helemaal aan de persoon.