Zou jij verkwanselen waar je voor staat voor het 'grote geld'?

Iemand vraagt je iets te doen waar je veel geld mee kan verdienen, maar het is niet jouw smaak, ideaal, keuze...

Ga je het doen, of blijf je je principes trouw?

Weet jij het antwoord?

/2500

Het beste antwoord

Net zo als bij de andere antwoorden met die strekking, zou ik het voor mijzelf níét doen, maar voor een ander, die voor mij echt superbelangrijk is, zou ik misschien toch overstag gaan. Maar de prijs is voor mij dan érg hoog : een soort van buiten opgelegde schizofrenie, een vervreemding van mijzelf en mijn eigen innerlijke trommel, die ik wil volgen. Ik zou er heel ongelukkig onder zijn, en dus 'het grote geld' héél duur moeten terugbetalen door mezelf te verkopen, en andermans trommelritme te moeten volgen. Als ik mezelf bij het tandenpoetsen in de spiegel zie, en moet denken : meid, wat ben je ver van huis....., ben ik erg ongelukkig - ik ben daar geweest, en wil er eigenlijk voor geen goud van de wereld terug naar toe.... Het zou dus letterlijk 'van levensbelang' voor die iemand moeten zijn.

iedereen doet dat in bepaalde mate, heel soms krijg ik de geest en koop ik fairtrade koffie, maar vorige week was er een B- merk in de aanbieding en heb die toen toch maar gerkocht. als je aan mij zou vragen: zouden koffieboeren per definitie een eerlijk loon moeten krijgen zeg ik (en vind) volmondig ja. maar in de praktijk handel ik helaas wel is anders.

Hoe meer geld, des te minder principes. Maar het hangt er natuurlijk wel vanaf wát ik er dan voor zou moeten doen. 't Moet sowieso legaal blijven.

nee dat zou ik zoals ik nu denk en leef niet doen maar als ik echt geen nagel had om aan mijn gat te krabben en ik zou zo tenminste mijn kinderen kunnen voeden en kleden end dan zou ik het wel doen

Ik zou écht alles doen voor geld, máár het moet wel genoeg zijn natuurlijk.

Iedereen heeft zijn/haar prijs... Dus ongeacht wat men vraagt. En ongeacht wat je moet doen. Wanneer de beloning jouw prijs overstijgt ga je over stag. Of je doet iets tegen je principes in, omdat dit nu eenmaal niet anders kan. Mits dit binnen het toegestane blijft en mogelijk is...

Ik verkwansel nooit waar ik voor sta... (Het is feitelijk een intrinsieke leugen als ik iets kan verkwanselen, dan weet ik één ding zeker, dat ik er niet voor sta) Als ik dat zou doen, hou ik mezelf voor de gek zeggende dat ik ergens voor sta. wat dus niet zo is in werkelijkheid... Dat houdt in dat ik niet voor een baas werk, want dan verkwansel ik waar ik voor sta... (Ik doe dan namelijk niet mijn werk, maar werk van een ander) ongeacht hoeveel geld dat daar tegenover zou staan... Ik mag nemen van het geheel, maar ik moet zelf daar maat in houden, pak ik teveel dan moet ik dat terugbetalen... Zo simpel is het... Dus ik pak wat zuurstof, wat water en wat voedsel, wat warmte en wat onderdak... En alle zaken die ik zo net opnoemde worden me gegeven... Ik sta waar ik voor sta en verkwansel mezelf niet en nooit niet... Dat noemen ze nou vrijheid... Ik blijf mijn principes trouw tot mijn laatste uitademing...

Ik blijf heel lang en heel ver mijn principes trouw, maar uiteindelijk ben ik ook maar een mens. Ik denk dat dus uiteindelijk alles te koop is, maar het heeft wel zijn prijs. En je moet er daarna ook nog mee kunnen leven, dus je moet het wel voor jezelf kunnen verantwoorden. Maar ik ben ook wel in de positie geweest dat ik niks te kiezen HAD ; dan kan iets wel ergens tegen je principes indruisen, maar kun je je niet de luxe permitteren het te weigeren. Bijvoorbeeld in de commerciele sector werken terwijl ik zelf helemaal niet zo'n warm voorstander daarvan ben. Ik kan het wel weer heel goed ; da's de pest, maar ik hou er geen goed gevoel aan over. Telemarketing bijvoorbeeld. Maar als ik er mijn brood van moet eten, is er even geen plaats voor dergelijke principes. Dus ja, ik kan het wel, en als het moet doe ik het ook, maar liever niet, en ik zal wel meteen weer op zoek gaan naar iets anders. Ik zou bijvoorbeeld prima in een evangelische boekhandel kunnen werken als dat het enige baantje was dat ik krijgen kon, en daar ook te allen tijde mijn eigen principes buiten beschouwing laten. Wiens brood men eet, wiens woord men spreekt. Zo is het in de praktijk nog steeds in veel gevallen.

Het hangt ervan af wat ik zou moeten doen en wat de gevolgen zijn. Is het een eenmalig actie, waar ik binnen een dag vanaf ben, of zijn de gevolgen verstrekkend. Waarschijnlijk gaat bijna iedereen overstag voor een grote hoeveelheid geld, al naar gelang hoeveel je nodig hebt! Sommige mensen hebben harder geld nodig dan anderen.

ligt er toch aan WAT ik moet doen, er zijn grenzen natuurlijk.

Absoluut NIET. Tenzij het een kwestie van overleven is. Wanneer ik verloochen waar ik voor sta ben ik niet gelukkig, geen geld ter wereld kan daar iets aan veranderen. Maar inderdaad als het een keuze is tussen mn kinderen laten verhongeren of ze dan toch eten te kunnen geven..... tja, dat verandert de zaak. Maar als het gaat om pure luxe..... nee, pertinent niet.

ja,zolang het maar legaal is .....geld maakt het leven nu eenmaal veel leuker!.....vroeger hield ik rekening met alles en iedereen,......maar das wel voorbij!.......als ze me er genoeg voor zouden betalen zou ik zelfs in een opel of een mercedes gaan rijden ;-)

Een heel makkelijk antwoord zou zijn: NEE, nooit. Helaas kan ik alleen maar mijn best doen om dat te voorkomen.

Stel zelf een vraag

Ben je op zoek naar het antwoord die ene vraag die je misschien al tijden achtervolgt?

/100