Artsen schrijven sneller dan vroeger antibioticum voor. Zijn de bijwerkingen minder aanwezig dan toen?

Weet jij het antwoord?

/2500

Het beste antwoord

Of er vaker/sneller antibiotica worden voorgeschreven dan vroeger weet ik niet. Wel zijn er steeds meer soorten antibiotica die steeds beter werken. Helaas heeft ieder antibioticum mogelijke bijwerkingen. Het is dus noodakelijk om van geval tot geval te bekijken of een antibioticumkuur noodzakelijk is. Het lichaam kan inderdaad heel goed veel zaken zelf herstellen. Antibiotica kan hierbij echter wel het lichaam ondersteunen waardoor je sneller geneest en de klachten minder heftig zijn. Daarbij zijn er ook aandoeningen waarbij, indien er niet behandeld wordt met antibiotica, de kans op overlijden groter is dan 'spontaan' herstellen: b.v. longontsteking. Het resistent worden van virussen voor een bepaald type antibioticum komt niet zo vaak voor. De belangrijkste reden hiervoor is de toename van het aantal soorten antibiotica. Zolang de dokter zorgt dat iemand die vaker antibiotica nodig heeft niet steeds dezelfde soort krijgt en de kuur volledig wordt afgemaakt is er bijna geen kans op resistent worden van het virus. Indien de kuur niet wordt afgemaakt kan er een deel van het virus achterblijven in het lichaam zonder dat de drager zich op dat moment ziek voelt. Virussen zijn zo 'slim' dat het kan gebeuren dat het na één onafgemaakte kuur al resistent wordt voor het gebruikte type antibioticum.

Naar mijn mening schrijven artsen helemaal niet sneller antibioticum voor dan vroeger. Ik denk dus dat je vraagstelling niet klopt. Overigens: De bijwerkingen zijn niet de oorzaak voor de zuinigheid waarmee artsen omgaan met het toedienen van antibioticum. Waar het om gaat, is het feit dat virussen resistent worden voor steeds meer soorten antibioticum. Hoe meer het wordt toegediend, hoe sterker het virus er uiteindelijk uitkomt en er weer gezocht moet gaan worden naar een nieuw antibioticum. Daarom blijven artsen echt altijd zuinig met het toedienen ervan.

Ik heb een arts die helemaal niet snel antibioticum voorschrijft. Mijn arts heeft mij al meerdere malen aangeraden mijn lichaam eerst zelf de eer te geven tot herstel. Zo heb ik al eens meerdere borstontstekingen gehad waarbij ik het heb moeten doen met pijnstillers. Uiteindelijk heeft mijn lichaam het i.d.d. zelf genezen. Tijdens een borstonsteking heb ik echt antibioticum nodig gehad en heb het toen ook gekregen. Momenteel zit ik aan de antibioticum voor een longontsteking. Zolang ik me kan heugen heb ik altijd maar last gehad van een bijwerking en dat is misselijkheid. Ik heb daarom ook een hekel aan antibioticum. Voor mij is het kiezen tussen twee kwaden, aangezien ik misselijkheid echt een ramp vindt. Sommige artsen schrijven i.d.d. heel snel antibioticum voor. Ik ben van mening dat dat niet altijd nodig is. Je lichaam is tot veel in staat en geneest zelf al aardig veel. Soms ontkom je er niet aan en heb je het echt nodig. Ik heb ooit eens een blindedarmontsteking gehad. Ik heb toen weken gecrepeerd van de pijn. Ik ben toen op van alles onderzocht, niemand die aan een blindedarmontsteking dacht omdat de pijn anders zat gelokaliseerd vanwege dat ik destijds in verwachting was. Een paar weken na de bevalling konden ze daardoor wel aan een blindedarmontsteking denken. Ik kon meteen naar het ziekenhuis, terwijl ik me gereed moest maken voor een operatie werden er nog een aantal testen uitgevoerd. Uiteindelijk ben ik niet geopereerd omdat mijn lichaam de onsteking al had ingekapseld, mijn lichaam was zelf bezig te genezen. Wel heb ik nog een tijdje onder controle moeten staan, maar het geeft al aan tot wat je lichaam in staat is. Toegevoegd na 11 uur: P. S. Ik wil niet zeggen dat je je lichaam altijd zelf de kans moet geven op herstel. Bij een blindedarmonsteking bijv. mag je dit risico nooit lopen. De kans dat je lichaam hier geen oplossing op vind is vele malen groter dan herstel. In dit geval zal een arts nooit afwachten.

Het is niet zo zeer dat artsen meer antibiotica voorschrijven maar meer dat er nu meer middelen zijn tegen meer kwalen. Tetracyclines zijn bv pas in de jaren 50 beschikbaar gekomen en worden behoorlijk veel gebruikt. Daarbij worden medicijnen ook steeds minder schadelijk voor de patient (al zijn er nog steeds ziekten waarvoor de medicijnen zo zwaar zijn dat de patient daar ook aan kan overlijden) oa door betere raffinage maar ook doordat minder schadelijke varianten ontdekt/ontwikkeld worden. Het is voor een arts dus ook altijd een afweging in hoeverre het wel of niet voor verbetering kan zorgen en 'vroeger' waren veel medicijnen vaak gewoon te zwaar voor relatief lichte infecties. Als bijwerkingen minder zwaar worden kan een arts het ook eerder veroorloven om iets te behandelen dat hij vroeger misschien zou aankijken in de hoop dat het zichzelf oplost. En dan worden er ook heel was placebo's voorgeschreven om de echte hypochonders tevreden te houden. Daarbij zijn behandelingen nu voor veel meer mensen beschikbaar. Zeker voor de minima gold in vroeger tijden dat ze geen toegang tot goede medische voorzieningen hadden in een tijd dat artsen en medicijnen duur waren en er geen collectieve zorg voorzieningen waren. Geen geld, dus crepeer maar. En ook wat meer recent kozen veel mensen er voor (veel meer iig dan voor het informatie tijdperk zijn intrede deed) om zelf aan te modderen en veel te laat bij een arts langs te gaan (al wordt tegenwoordig vaak in de omgekeerde richting overdreven; moderne artsen zijn gewoon blij als er iemand langs komt die daadwerkelijk iets mankeert). Ook artsen hebben nu veel meer informatie ter beschikking om hun oordeel op te baseren. Toegevoegd na 3 minuten: Artsen zijn iig dus niet sneller met het voorschrijven van antibiotica dan vroeger. Er zijn wel meer middelen beschikbaar die een arts vroeger graag had willen kunnen voorschrijven.

Stel zelf een vraag

Ben je op zoek naar het antwoord die ene vraag die je misschien al tijden achtervolgt?

/100