heb ik een dwangstoornis?

ik ben heel labiel de laatste tijd, en ook erg snel geïrriteerd.
maar nu neemt het volgens mijn moeder wel een extreme vorm aan:
alles in mijn kamer moet PRECIES op dezelfde plek staan, als het ook maar een beetje gedraaid staat kan ik er echt niet tegen en ga ik huilen. laat staan als er iets gevallen is, of helemaal op een andere plek staat, daar ben ik echt de hele dag depressief van. soms heb ik dan ook serieus gevoelens van dat ik er niet meer wil zijn enzo, ook al weet ik niet waar dat vandaan komt, want zo erg is het eigenlijk niet als er iets niet op de juiste plek staat.
verder durf ik nooit iets uit te lenen want ik kan ook niet tegen het idee dat er iets niet veilig in mijn laatje of op mijn bureau ligt.
ik heb ook heel erg dat ik pas kan ontspannen als ik ALLES heb gedaan wat noodzakelijk was die dag;
al het huiswerk af, al mijn plantjes water gegeven, het nodige op eetstoornisgebied (:$), mijn hele kamer schoon en alle spinnen en beestjes weggehaald, etc.
ik kan er ook echt niet tegen als de schoonmaakster is geweest, want dan staat er heel veel in mijn kamer verkeerd. ik ben dan standaard eigenlijk de hele middag aan het huilen op mijn kamer.

heeft iemand enig idee wat dit kan zijn? of wat ik er tegen kan doen?

Weet jij het antwoord?

/2500

Hallo xxmeikeee, Dit hoeft niet direct te wijzen op dwangneurose. Het is echter wel heel moeilijk om zo een diagnose te stellen via internet. Ik ben een leerkracht Sociale wetenschappen, wat dus ook gedrag en psychologie bevat, en aan je omschrijven kan ik eerder zien dat je ontzettend emotioneel bent. Zoiets gebeurt meestal door veranderingen in je leven waar je het niet mee eens bent. Als je wat perfectionistisch ingesteld bent, kan het absoluut dat ook veranderingen in je eetpatroon, omgeving, relaties, ... er toe in staat zijn je emotioneel te maken. Dat wilt niet zeggen dat je aan dwangneurose lijdt. Ik raad je eens aan om eventueel eens een psycholoog te contacteren, zij stellen nog steeds de exactste diagnoses. Ook kan je KJT contacteren (Nr: 102, of op hun fora) en daar je verhaal uitleggen. Zij kunnen je ook vertellen wat je best doen kan. Als je liever met mij even praat, ik sta open voor eventuele privé berichten. Vriendelijke groetjes, Helena Karafotis. Toegevoegd na 35 minuten: Ik bedoelde uiteraard "leerling", niet "leerkracht". Mijn excuses voor dit misverstand.

Stel zelf een vraag

Ben je op zoek naar het antwoord die ene vraag die je misschien al tijden achtervolgt?

/100