Ik vind het afschuwelijk om iemand te bellen of gebeld te worden. Hoe kom ik daar van af?

Het maakt niet uit of het familie/vrienden of onbekenden zijn. Zakelijk of prive maakt me ook niet uit. Vaak laat ik de telefoon maar gaan of laat iemand anders opnemen. Het is niet zozeer angst, maar een ernstig ongemakkelijk gevoel als ik de telefoon op moet nemen. Als ik kan mailen of smsen zal ik dat altijd doen. Herkennen meer mensen dit en kun je je trainen om dit te verbeteren?

Weet jij het antwoord?

/2500

Blijkbaar heb je angst om te praten terwijl je mensen niet kan zien. Ik heb hier zelf geen ervaring mee, maar misschien moet je eens proberen uit te vinden waar je nou zo bang om bent. Verder is een psygoloog misschien een idee, of stap in het diepe, en neem iemand in vertrouwen en vertel het probleem. Misschien kun je er af komen door juist te gaan bellen met mensen. Klinkt gek, maar ja, wie weet helpt 't

Ik heb dat ook en het helpt om vooraf te oefenen op wat je gaat zeggen. Je zou ook met een goede vriend(in) kunnen oefenen. Vriend(in) op de gang en jij in de andere ruimte en dan tegen elkaar praten waarbij je vriend(in) doet alsof hij/zij een zakelijke instantie is. Misschien dat het helpt?

Ik heb dit ook gehad, naar een tijdje wen je er aan. Probeer zo veel mogelijk te bellen!

Dit herken ik zeker. Mijn mobiel staat vrijwel altijd uit en ik heb een geheime huisaansluiting. Bij mij is het niet omdat ik niet durf te praten (integendeel; in praten ben ik erg goed ;-) ) maar ik wil niet door Jan en alleman gestoord worden op voor mij niet passende tijden. Als ze me iets te vertellen hebben dan mailen ze maar. Dan lees en antwoord ik als ik daar zin in en tijd voor heb. Toegevoegd na 2 minuten: Wat ik nog wil toevoegen is: je hoeft daar dus niet per sé vanaf te willen. Ik tenminste lijd er absoluut niet onder dat ik de telefoon niet wil opnemen.

Ik had hetzelfde, en ik had geen zin meer me zo te laten beperken door m'n eigen nervositeit. Ik ben domweg in het diepe gesprongen en bij een callcenter gaan werken, waar je doorgaans met een script werkt waar je houvast aan hebt. Ik bleek prima te functioneren aan de telefoon en dat heeft me van die angst/wat dan ook afgeholpen. Dat betekent niet dat ik nu per se altijd bereikbaar wil zijn, maar ik heb nu zelf de controle: als ik echt geen zin heb in telefoon kan ik 'm er altijd naast leggen. En als ik in de tuin bezig ben bijvoorbeeld, ga ik ook niet rennen om op te nemen, maar ik zit ook niet meer trillend af te wachten tot ie niet meer overgaat om me vervolgens zorgen te maken of ik misschien iets belangrijks gemist heb.

Telefoonangst. Tot mijn verrassing zie ik dat het veel voorkomt. Ook ik ben zo'n "patient". Niet zo extreem als jij dat hebt, maar toch. De telefoon beantwoorden vind ik geen groot probleem, maar zelf bellen...! Pffff. Ik kan een noodzakelijk telefoontje dagen, soms weken uitstellen, en dan moet het maar eens. En als ik het gedaan heb denk ik: "was dat nou alles?" En dan begrijp ik mezelf niet. Je kunt het verbeteren. Mijn man moedigt mij aan, nee, beter, jaagt me op, commandeert me om te bellen als ik te lang uitstel. Hij geeft mij de telefoon en zegt: NU BELLEN! Telefoneren is niet van levensbelang, maar vaak wel handig, en soms noodzakelijk. Zeker in noodgevallen. Internet kan storen, je beltegoed kan op zijn of je hebt geen bereik.. Begin om met een goede vriend, je moeder of broer of zus af te spreken dat ze jouw bellen op een bepaalde tijd. Neem dan ook de telefoon op! Vraag evt. aan iemand anders om op die tijd bij jou te zijn om er op toe te zien dat je ook daadwerkelijk opneemt. Houdt het gesprek kort. Bel dan degene terug. Doe dit een paar dagen later met iemand anders. Enz. De volgende stap is het bellen van een bedrijf, om bijv informatie te vragen. Laat er iemand bij zijn als steuntje. Doe dit regelmatig. Mij heeft het geholpen. Ik bel nu een stuk gemakkelijk, (al stel ik vaak nog wel uit hoor!). Succes!

ik zelf zou niet beginnen om met je familie of vrienden te oefenen met bellen.. dat maakt het juist weer wat ongemakkelijker omdat het dan toch een beetje een 'gemaakt' gesprek word.. ( mischien hebben andere hier andere ervaringen mee) mijn ouders hebben een bedrijfje en er word dus veel gebeld voor bestellingen etc.. ik ben begonnen met gewoon de telefoon opnemen als een vreemde belde.. die dan naar mijn moeder vroeg om iets te bestellen.. dat zijn korte gesprekjes maar zo oefen je het wel een beetje. Nou gaat het natuurlijk niet bij iedereen zo want door een vreemde zou je normaal gesproken niet vaak gebeld worden.. ) maar wat al eerder genoemd is.. door bij een callcenter te gaan werken vind ik zelf ook een goed idee.. je weet zelf niet wie die personen precies zijn dus mocht het gesprek niet gaan zoals je wilt dan baal je even maar verder heb je toch niks met die persoon te maken.

Stel zelf een vraag

Ben je op zoek naar het antwoord die ene vraag die je misschien al tijden achtervolgt?

/100