Waarom ervaar ik moe of verveling als negatief?

Hallo,

Ik ben 19 jaar en ben er sinds een maand achter gekomen dat ik helemaal niets doe in het dagelijks leven..maar daarvoor vond ik dat heerlijk, en nu let ik er veel op en vind ik de dingen die ik doe ( thuis zitten, pc'en , tv playstaion ) niets meer leuk..

Nou had ik een paar keer de gedachte is dit het leven? en heb ik mijzelf met die vraag behoorlijk bang gemaakt. Ik kan genieten van de dingen dus een depressie is het niet denk ik meer een sleur. Nou word ik veel geholpen door me pa en ook zelf doe ik dingen, grootste gedeelte van de dag ben ik blij en vrolijk.. probeer ik positief te denken en dat lukt ook.

Mijn vraag is: Als ik me verveel of moe wordt benadruk ik de dingen weer negatief: Dit komt nooit goed...nee ik heb toch nergens zin in, niets is leuk... Ik ben niet gelukkig ( Dit heb ik zo vaak gedacht dat deze gedachte nu automatisch in me op komt lijkt wel )

Voorral als ik net wakker wordt heb ik dit, zo ga ik de dag al in. Weet iemand of dit normaal is? Wat ik hier aan moet veranderen? Of dat ik gewoon moet denken van ik ben moe dit gaat wel weer over ( Eigenlijk is dat ook zo )

Weet jij het antwoord?

/2500

Het beste antwoord

Als aanvulling op de prachtige antwoorden hierboven, over het einde van je puberteit wil ik nog even wat kwijt over 'gelukkig zijn" Mensen streven er soms naar om zich elke dag, of tenminste heel vaak, gelukkig te voelen. Als je even nadenkt kan je wel begrijpen dat dat niet kan. En het is ook niet nodig, je hoeft niet altijd maar blij, vrolijk en gelukkig door het leven te gaan. Af en toe flink chagrijnig zijn, het even helemaal niet meer zien zitten, je doodmoe en ongelukkig voelen, allemaal emoties die heel normaal zijn en die er niet gelijk voor zorgen dat jij nooit meer gelukkig bent. Het leven gaat met ups en downs, sommige periodes zijn nou eenmaal meer 'down' dan 'up' maar andersom komt gelukkig ook voor. Zet het gevoel van : Ik moet gelukkig zijn! uit je hoofd.

Je geeft zelf het antwoord op je eigen vaag. Ieder mens maakt fases door in zijn leven. Dit kan door hormonen komen, maar ook door gebeurtenissen in je leven. Zo einde pubertijd ga je ook weer een nieuwe fase in. Het lijkt er dan op dat je 'uit je schulp' kruipt. De wereld ligt voor je open en opeens wordt je geconfronteerd met dingen die je in je pubertijd helemaal niet zag of niet mee bezig hield. Dat zijn hele normale fases. Het moet nog een plekje vinden in je dagelijkse leven. Geef het niet te veel aandacht. Een leven zonder af en toe negatieve gevoelens bestaat niet. Het houdt de boel een beetje in balans. Maar laat het niet doorslaan!

mensen zijn het basis principe van leven voorbij gestreefd, het doel om te leven is om je zoveel mogelijk voort te planten. dat is je instinkt, maar dat streven is voor de mensheid al lang niet meer van belang, je ziet het bij alle dieren, dieren doen 2 dingen, eten en voortplanten simpelweg om deze redenen, zonder eten ga je dood en kan je je niet voortplanten. en als je je niet voortplant sterft het ras uit. als je je verveeld ga je zoeken naar iets om te doen, werken zoek je vaak niet omdat jijzelf daar waarschijnlijk niks aan hebt, en als je niks te doen hebt ga je opzoek naar het doel van jou leven, andwoord: niks ^^ dat is al gedaan voorje. werken is goed voor je, dan heb je iets te doen en geen tijd om daar over na te denken ;)

Of het normaal is weet ik niet (meer). Maar ik weet wel hoe dat zou komen. Je bent 19 en daarmee begin je uit de pubertijd te komen. Waarschijnlijk ben je in je puberteit erg gepushed om te presteren en is je natuurlijk afweer geweest om juist het tegenovergestelde te doen... dus niets doen. Dit heb je nu een aantal jaar gedaan en nu begin je dit eigenlijk ook een beetje zat te worden. Dat is goed, en dit inzicht is ook goed. Het is hierbij de tijd gekomen waarop jij gaat uitzoeken wat je wilt doen voor je leven. Onafhankelijk wat je ouders zouden willen. Nu kan je dit onmogelijk gaan verzinnen (als je het nog niet weet en je al een passie hebt) en moet je dus verschillende dingen gaan DOEN. Alleen met doen kan je erachter komen of het iets voor je is. Ga maar eens een richting op en doe! Probeer het, is het niets dan ga je weer een andere kant op. Uiteindelijk zal je vinden wat je zoekt in het leven. Neem een baan en probeer... doe... al is het maar op het gewoon uit te proberen... --- Als antwoord op je vraag... Je ervaart moet of verveling als negatief, omdat je niet doet wat je wilt doen in je leven. Je innerlijk stemmetje zegt dat je waardevol wilt zijn voor het leven. Jij bent op de wereld als een aanvulling. JIJ BENT VAN BETEKENIS IN DE WERELD. Maar moe zijn en je vervelen doen al zo velen en het is ook geen AANVULLING.

Jezelf even vervelen is wel saai soms, maar kan je ook inspireren om weer dingen te gaan doen. En stel je voor dat je 24/7 gelukkig zou zijn, dan werd het ook maar gewoontjes, en wat dan? De contrasten horen erbij, en je zegt zelf al dat je meestal blij en vrolijk bent. Als ik me fit en vrolijk voel, denk ik: Ha leuk, boodschappen doen, even een frisse neus op de fiets, wie weet wat of wie ik onderweg tegenkom, zien welke vogels er bij de sloot zitten... Maar ja, soms denk ik: verdorie, ik heb geen brood meer, ik MOET wel naar de winkel, ik heb geen zin, het is koud, het regent, ik moet eerst m'n band oppompen, blèèh! En dan ga ik toch, en dan blijkt er een bijzondere vogel bij de sloot te zitten, en de regen valt best mee, en als ik weer thuis ben denk ik: 'Ha lekker, dat hoeft niet meer, maar ik voel me wel opgefrist.' Dus het is maar hoe je ernaar kijkt.

Niets nieuws, maar zoek een ander invulling en houd het thuis zitten, PSén en TV hangen als ontspanning. Een leuke baan, of een leuke studie daarnaast zal je veel meer invulling van je dagelijks bestaan bieden. En veel meer toekomst. Wellicht heb je over 10 jaar een leuke vrouw, en willen jullie een baby. En dan is het wel erg fijn dat je een leuke baan hebt. En als de baby slaapt ga je lekker achter de PC, PS of PC en dan ben je daar ook echt aan toe.

Stel zelf een vraag

Ben je op zoek naar het antwoord die ene vraag die je misschien al tijden achtervolgt?

/100