Hoe moet je dingen volledig accepteren?

Hoe moet je vervelende en eeuwig durende situaties en problematieken accepteren? En hoe ga je er vervolgens mee om ? Hoe kun je volledig accepteren dat je nu bent zoals je bent, Zonder dat je je stoot aan de mening van anderen die je niet accepteren zoals je bent? hoe je geworden bent? hoe accepteer je het, dat het je constant verweten word, dat je een persoon geworden bent, wat mensen niet voor ogen hadden gehouden? Hoe accepteer je het dat je niet kunt voldoen aan de hoge verwachtingen van mensen? Hoe accepteer je het, dat je je zelf een waardeloze klootzak vind? Hoe accepteer je deze gevoelens en gedachtes, en kun je er wat mee doen? En hoe kom je weer uit zulke gedachtencirkels en situaties? Als je het gevoel hebt, dat mensen je wel willen helpen, maar niet de handvaten hebben, om je daadwerkelijk te helpen? Hoe accepteer je, dat je zelfs het idee hebt dat instanties je niet begrijpen? Hoe accepteer je het? Dat je leven niet loopt, zoals je droomde of gewild hebt?

Weet jij het antwoord?

/2500

het leven zit vol positieve en negatieve dingen. Je accepteert de negatieve dingen omdat er ook positieve dingen gebeuren. Blijf lachen, kijk omhoog en realiseer je dat er mensen zijn die er erger aan toe zijn als jij!

Ik heb zelf erg veel baat bij haptotherapie en misschien dat het goed is om het te combineren met bijvoorbeeld consulten bij een psycholoog, maar dat kunnen de professionals beter bepalen, dus de huisarts kan je daar waarschijnlijk verder mee helpen en doorverwijzen.

Bronnen:
http://www.haptotherapeuten-vvh.nl/p/watis...

Dat zijn een heleboel vragen, misschien kan je beter eerst beginnen bij de huisarts en die kan je doorverwijzen naar iemand die jou met het accepteren van deze dingen kan helpen/begeleiden. Ik hoop dat je niet te lang wacht met het vragen van wat hulp en ik wens je succes in dit acceptatieproces.

Een heleboel vragen en geen antwoorden... Hoe accepteer je iets??? Ik heb zelf ook meegemaakt dat mijn leven een andere wending nam, dan ik en mijn omgeving had voorgesteld. Accepteren is een groot woord en dat doe ik nog steeds niet. Wat ik wel doe is gedogen. Ik gedoog het feit dat mijn beperkingen er zijn, ik gedoog het feit dat mijn verleden geen verband meer heeft met mijn toekomst. Ik gedoog.

Jij bent wie je bent. Wil je niet zijn hoe je nu bent, kan je dat veranderen alleen omdat jij dat wilt! Het leven bestaat uit keuzes, niet elke keuze zal achteraf de goede zijn....maar van elke keuze die je maakt kun je wel weer leren. Je hebt altijd een keuze, onthoud dat goed! Probeer verder de dingen zo te nemen als ze komen en bedenk goed wat je ermee kunt/moet. Als de dingen niet gaan zo als je zou willen of had gewild, is het tijd voor een nieuwe keuze. Je moet alleen dingen accepteren, als je met deze gevoelens kunt leven. Zo, niet moet je er aan werken......en dus weer keuzes maken.

Postief in het leven staan.

Sommige dingen zijn keiharde feiten. Die kun je niet (meer) veranderen. Probeer je niet druk te maken over dingen waar je geen vat op hebt. Een heel heel klein beetje advies en je aangrijpende vraagstelling. En behandel anderen zoals je zelf ook behandeld zou willen worden. Probeer andere niet met jezelf te bergelijken. Ieder mens is uniek en reageert op een andere manier. Die hoef je niet perse als negatief te ervaren. Kijk in de spiegel en zie hoe "goed" je bent. Zolang je anderen geen kwaad doet, ben je goed bezig. Accepteer jezelf. Je bent een FEIT.

Het belangrijkste is dat jij jezelf accepteert zoals het is. Immers, je zegt dat het je stoort dat anderen een andere mening hebben. Is dat belangrijk? Voor mijn gevoel niet. Als jij jou situatie prettig vindt en jezelf kan accepteren, dan is dat belangrijk. Houdt jezelf een spiegel voor, en wie weet zie je geen waardeloze klootzak maar een heel geweldig mens die gewoon zichzelf accepteert. De rest is onbelangrijk.

Neem zelf de verantwoordelijkheid voor elke situatie in je leven. Iedereen heeft wel eens situaties in zijn of haar leven die ongewenst zijn. De enige manier om uit die ongewenste situaties te komen is door de verantwoordelijkheid ervoor op je te nemen. Maar voordat ik verder ga moet je weten dat verantwoordelijkheid niet hetzelfde is als schuld. Schuld - als het al zou bestaan - kun je alleen hebben aan iets dat je bewust en weloverwogen hebt gedaan. En ongewenste situaties creëren doe je niet bewust. Verhaal. Schuld gaat bovendien over het verleden, verantwoordelijkheid nemen gaat over het heden en de toekomst. Dat er een bepaalde situatie is in je leven - dat is dan zo. Hoe dat gekomen is, is helemaal niet belangrijk. Het lijkt belangrijk, omdat we daardoor een verhaal kunnen vertellen. Een verhaal om iets te vertellen te hebben op een feestje, een verhaal om aandacht en medelijden (en daarmee energie) te krijgen van anderen, een verhaal om onszelf goed te praten en te verdedigen... een verhaal om niet te hoeven doen wat wel belangrijk is. En dat is: wat ga jij er aan doen? Goed, je bent ontslagen, je hebt een ziekte onder de leden, je man heeft je verlaten, je buurman maakt te veel lawaai, een inbreker heeft dingen met emotionele waarde meegenomen, je zus wil niet meer met je praten, je collega treitert je, er is je onrecht aangedaan... Maar dat dat nu zo is, is geen reden om dat maar te blijven vertellen, om je daar in te blijven wentelen. En het is vooral geen reden om de hoop te laten varen, om te denken dat het nooit meer goed komt in je leven.

Stel zelf een vraag

Ben je op zoek naar het antwoord op die ene vraag die je misschien al tijden achtervolgt?

/100