Wanneer moet je met je kind bespreken dat je vermoed dat hij een genderkind is?

Hij is nu 11 en zijn gedrag is al vanaf een jaar of 3 meer meisjesachtig dan jongensachtig. Zelf heeft hij nog nooit twijfel geuit. Maar is het niet verstandig het een keer bespreekbaar te maken, als wij zulke sterke vermoedens hebben???

Weet jij het antwoord?

/2500

Het beste antwoord

De (biologische) dochter van mijn vriendin is een genderkind. Zij gaf al op haar 3e aan dat ze liever een jongen was. Jaren later was het geen kwestie meer van "liever", ze voelde zich doodongelukkig in dat lijf. Natuurlijk is het niet altijd al zo jong duidelijk. Toch zou ik voorzichtig te werk gaan en je kind absoluut niet in een bepaalde richting duwen. Zolang hij er zelf niet ongelukkig door is zou ik nog even pas op de plaats maken. Het hele proces van geslachtsverandering is een zware gang. Misschien is het wijs om eens met je huisarts te gaan praten. Ook kan iemand van Humanitas je wellicht advies geven.

Dan zou ik eerst eens met je huisarts gaan praten.

hij moet de puberteit nog in, het kan nog alle kanten op. mogelijk zie je beren op de weg die er niet zijn. ik zou niets hierover bespreken. stel dat hij aan zichzelf gaat twijfelen? hij is gewoon okee zoals hij is.

nee ik zou het absoluut niet doen. laat hem nog maar lekker hoor. vb....mijn buurjochie droeg meisjes pyjama's je kent het wel van die lange jurken meer, vond make up helemaal het einde, zowel op zijn gezicht als zijn nagels, speelde met poppen en nu? jeetje, beer van een "echte" vent geworden hoor.

Als ik je dat mag zeggen: het lijkt meer jouw probleem dan dat van je zoon. Wil je dan dat hij beantwoord aan jouw twijfels? Er is de suggestie gedaan om naar je huisarts te gaan, ik zou zeggen: doe dat maar dan niet in aanwezigheid van je zoon. Ik had een schoonmoeder die volhield dat haar kleinzoon een homo zou worden. Dat is tot nu toe niet gebeurd, de kleinzoon woont samen met een prachtige dame. Ik snap dat je als moeder denkt dat je zoiets aanvoelt maar vorm je mening niet omdat je zoon meisjesachtig gedrag heeft. Dat mag toch? Afwijkend gedrag waar jij aan denkt te kunnen afleiden dat hij een genderkind is, kan hijzelf het best beoordelen. Geef hem de tijd en de vrijheid zichzelf te ontplooien tot wie hij wíl zijn of worden. Dan heeft hij jouw/jullie steun nodig.

Je zou via je huisarts een gesprek om een genderkliniek kunnen vragen (zonder hem), want als hij zelf zich niet stoort aan de manier waarop hij is gemaakt, laat hem dan maar zijn wie hij is. Niemand is 100% mannelijk of vrouwelijk en er zullen best gradaties zijn.

Stel zelf een vraag

Ben je op zoek naar het antwoord die ene vraag die je misschien al tijden achtervolgt?

/100