Let op: Startpagina GoeieVraag geeft geen medisch advies. De antwoorden en reacties zijn geen vervanging voor een consultatie bij een arts. Raadpleeg bij gezondheidsklachten daarom altijd een arts.

Wie herkent dit ziektebeeld en wat is het?

Mijn partner is erg onzeker en let erg op wat ik doe en zeg. Als ik iets zeg of doe wat haar in het verkeerde keelgat schiet, volgt er een eindeloze, zich herhalende stroom van vragen over waarom ik iets doe, iets zeg enz. Daarbij wordt er weer heel erg gelet op wat ik zeg, hoe ik het zeg en dat kan dan ook weer aanleiding zijn tot nog meer vragen. Ze raakt daarbij in een staat van verwarring waarin ze heel agressief en dominant kan zijn. Dergelijke sessies kunnen soms wel een uur of langer duren, terwijl het met iets heel onbenulligs begon. Is dit een psychische stoornis, is er iemand die het herkent?

Weet jij het antwoord?

/2500

Het beste antwoord

Dit komt mij heel erg bekend voor, maar ikzelf zou het geen 'ziektebeeld' noemen. Ik herken me er zelf in namelijk. Op een gegeven moment raakte ik ook met mijn vorige partners verwikkeld in een woordenwisseling, discussie, hoe je het ook wil noemen. Het ging dan inderdaad om iets heel benulligs, maar op dat moment dacht en zag ik dat helemaal niet zo. Van een mug werd er een olifant gemaakt en kon je door het bos de bomen niet meer zien waarom we eigenlijk in de clinch lagen. Ik weet niet wat het is, maar ik vermoed ook dat het ook aan de manier van communiceren ligt tussen man en vrouw. Mannen communiceren alleen het nodige, vrouwen communiceren tot alles in de puntjes. Vooral als iets ter sprake komt dat met vertrouwen heeft te maken, leg ik al snel een link naar mijn verleden. Wellicht is er iets in jullie relatie voorgevallen of wellicht is er iets voorgevallen toen jullie nog tussen een vriendschap en een relatie in zaten, waardoor het vertrouwen is geschaad en je partner nu onzeker is geworden? Wellicht heeft je ze slechte ervaringen gehad met vorige partners, wellicht is er iets in haar kindertijd/jeugd voorgevallen dat ze nu is zoals zij is? In ieder geval, hoe moeilijk het ook is, neem je partner serieus! Ga eens rustig met haar praten om uit te zoeken waarom ze zich zo gedraagt. Zeg dat je je zorgen maakt om haar, zeg dat je het beste voor jullie beiden wil in het belang van jullie relatie. Luister naar haar, voel haar, geef haar het gevoel dat ze begrepen wordt, laat zien dat je met haar begaan bent! EN dat zij zich geen zorgen hoeft te maken dat zij jou kwijtraakt, o.i.d. ;) Je zult zien dat haar agressie en dominantie afneemt. Dit komt puur voort uit haar onzekerheid. Dit alles zal wellicht "heavy" in de oren klinken, maar heb geduld, want het heeft tijd nodig. Leg in het vervolg net iets meer uit of vertel je partner net iets meer dan gewoonlijk en zoek naar de juiste woorden. Op die manier stel je haar gerust! Ik spreek uit ervaring :) Heel veel succes en veel sterkte!

volgens mij heet deze conditie "venusvrouw" zeer ernstig ;)

Lijkt mij dat ze paranoia is. En dat is een heus ziektebeeld.

Mijn ex had dit ook en dat was mede de oorzaak van onze scheiding. Niet lang daarna kwam hy by n psycholoog terecht,die hem naar n assertiviteitscurcus stuurde . Het schynt dat ie zo nu nt meer doet

Klinkt in mijn oren als jaloers en door dat gedrag reageert zij zo. En...verveeld zij zich? dan zou het ook daarmee te maken kunnen hebben.

Als leek mag ik natuurlijk geen diagnose stellen, maar dit verhaal lijkt op een ziekte beeld. Zoek hulp hiervoor via je huisarts.

Het lijkt op ERS (borderline).

Ze lijkt achterdochtig. Dat is geen psychische stoornis maar wel erg vervelend voor beide. Vrouwen zijn heel erg goed in indirecte benadering. Je vraagt of er iets is, dan zeggen ze "Nee hoor" Met andere woorden......dat je daar zelf niet achterkomt. Probeer uit te vinden wat haar probleem is, dmv een gesprek met haar. Als dat niet mogelijk is, is het toch verstandig om er met iemand over te praten die daar iets meer van weet. Het zou ook nog iets hormonaal kunnen zijn. Maar dat zou je met je arts moeten bespreken. Sterkte

als ik jou was zou ik een keer met je vriendin in gesprek gaan wat er gaande is... mensen zeggen te snel dat iemand niet spoort of borderline heeft. dan bij deze dan zou ieder mens borderline moeten hebben want niet iedereen si perfect :S maar goed .. het kan zijn dat je vriendin iets mee heeft gemaakt in haar leven wat haar flink onzeker heeft gemaakt waarbij frustraties en opgekropte gevoelens bij mee spelen.. met de jaren of maanden kan dit omslaan in agressie en dominantie maar dit is dan puur uit verdediging... wees een man en praat voer haar gevoelens wat er gaande is want je hoeft neit gelijk aan een ziekte te denken maar aan iemand gevoel denken of interesse tonen in je vriendin wat er gaande is verhelpt al heel veel

Het kan zijn dat ze overspannen is. Ik herken dit en ik heb verlatingsangst. Superbang zijn dat je verlaten word, dus overal iets achter zoeken, het hoeft maar een woordfoutje te zijn of een vreemde klank.

Volgens mij jij beantwoord zelf met jouw vraag! En het kan zijn dat er meerdere psychostoornissen mee te maken hebben. Afhankelijk van leeftijd het kan varieeren van adhd, depressie, tot zwaar manish depresieff...zelfs nog erger, dus verschillende stoornissen tegelijk wat ik helaas niet medische termen weet. Ik had meer dan drie jaar een verhouding met zo iemand. En ik herken me heel goed in. Ik had dus aantal jaar geduld, heb met haar eindeloos gepraat en uitgelegd, haar gerust gesteld, deed dingen tegen mij zin voor haar. Dit alleen omdat ik van haar hield. Hoewel er waren korte periodes dat ik dacht dat ik succes geboekt had, na lange tijd ik zag mijzelf meesleuren in haar agressive dominante en boze wereld wereld van emotionele terreur. Zij misbruikte mij gevoelens, chanteerde(zelfmoord neiging of ze wilde opens ander man) en vernederde mij. Ik had paar keer een punt achter gezet maar na n tijdje wist zij mij alsnog te overhalen door lief te zijn en spijt te tonen. En voor dat ik het wist weer het zelfde verhaal. En het trieste is om niets eigelijk. Het is alleen dat ze dus niet gelukkig met haarzelf is. En zij zuurt maar over alles. Ze is niet alleen jalours over je exen en gwne vrinden maar ook op je familie ieder met wie je goede band hebt. Haar doel is jou ook ongelukkig te maken en dat je alleen voelt, zodat zij is degene die zogenaamd jou gaat helpen en heel goed begrijpen. Zij is bijzonder intelligent om dingen om te draaien. Want de hele wereld moet om haar heen draaien en zij over domineren en alles onder kontrole hebben en vooral haar partner dus. Want is altijd jou schuld dat zij zich zo ongelukkig voelt. En daarom je moet steeds weer hetzelfde maar steeds meer uitleggen en het is geen einde.. Zij had alle boeken over dat soort stornissen, dat door haar artsen en psycholoogen had gekregen gelezen(en medicijnen geslikt) maar helaas.. Met veel moeite heb ik dus gelukkig afstand kunnen nemen.. Als jij een kwart hier herkent!! Je weet het antwoord al... Good luck

Bronnen:
Ervaring en boeken

Waarschijnlijk zoekt ze bijna overal bevestiging in. Of dit nou in positieve of negatieve zin is. Heeft ze een negatief zelfbeeld? Dat moet haast wel als je zo reageert. Het lijkt op een hechtingsstoornis. Vanuit gebrek aan eigenwaarde komt dit veel voor. Vergeet niet dat dit soort uitspattingen niet persoonlijk op jou gericht zijn maar dat het meer haar eigen slechte zelfbeeld is dat ze op anderen (en op jou) projecteert.

Aangezien jullie beiden het probleem al herkennen en erkennen, zou ik jullie aanraden samen een nieuwe benadering te proberen. Jij vraagt haar of je haar noodrem mag zijn, wat inhoudt dat als zij overboard gaat met vragen, dat jij dan zegt, lieverd stop, je gaat te ver, mag ik je even twee minuutjes knuffelen? gegarandeerd dat het beter gaat. Het gaat om het VOELEN dat je van haar houdt. Zodra ze zo onzeker is, LAAT haar dan voelen dat je van haar houdt!! en een knuffel... daar wordt iedereen beter van! ik wens jullie heel veel sterkte en een nieuwe weg met dit oude conflict!!

Sorry hoor maar om nou de vraag te gaan stellen wat voor ziekte beeld je vrouw heeft vind ik erg ver gaan... Als er problemen zijn zorg dan dit opgelost wordt. Ga samen in therapie als het nodig blijkt te zijn en zij meer hulp nodig heeft komt dat vanzelf aan licht. Maar ga niet zulke vragen stellen, ieder persoon is uniek dus niemand is normaal... Ik begrijp dat dit ook niet leuk voor jou is maar zorg er dan voor dat je dit real life kan bespreken. En ga niet mensen vragen wat voor ziektebeeld dit is, terwijl ze de betreffende persoon nog geen eens kennen. Dan ga je alleen maar mensen in een vakje duwen, en daar kom je echt niet verder mee hoor geloof mij maar. Zoek hulp dat is de beste oplossing tenminste hoe ik er over denk!!! P.S: zorg ervoor dat je vrouw er nooit achterkomt dat je dit hier hebt gesteld, want dan heb je helemaal de poppen aan het dansen...

Kan vanalles zijn, ligt er ook aan hoelang ze het heeft, sommige dingen kan je alleen vanaf je genen meekrijgen

het lijkt op een soort van samenhang van verschillende oorzaken. Het kan zijn dat uw vrouw zich wat achterdochtig naar u opsteld maar ook moet ik constateren dat er sporen zijn van een stroom van beterwetende feiten. Het beste zou zijn om eens advies in te winnen bij een relatie therapeut

Je vraag stuurt aan op het antwoord. Als na een "objectieve" waarneming gelijkende kenmerken worden vast gesteld, kan de wissel werking die jullie tot dat soort momenten leidt onder de loep genomen worden. Misschien heb jij een stoornis waar zij/hij zo op reageert. Ik denk altijd maar; it takes two to tango. en waar rook is is vuur. opposites attract, soort zoekt soort, de lamme helpt de blinde en ga zo maar door. Een relatie bestaat uit minimaal 2 componenten. Waarbij beide aan elkaar onderhevig zijn. De wijzende vinger naar de ander wijzen in de vorm zoals je nu doet zegt ook veel.

Omdat ik geen arts ben, kan en wil ik geen medische diagnose stellen. Dat geeft een beperkte visie op wat er kan zijn en is medisch niet verantwoord. Het komt bij mij over alsof ze erg onzeker is, weinig zelfvertrouwen heeft en daar kan ze aan werken als ze dat wil. Wij kunnen hier allemaal wat van vinden maar wat het belangrijkst is, is dat jij er met je vriendin over praat op het moment dat ze niet in deze emotionele staat verkeerd en haar dan met wat voorbeelden aangeeft dat jij je daar zorgen om maakt. Merkt ze dit zelf ook, heeft ze er last van, twijfelt ze aan jouw liefde etc. Haar gedrag kan te maken hebben met dingen die haar in het verleden zijn overkomen aan trauma's of heftige situaties waardoor ze nu beperkende overtuigingen heeft die haar niet helpen een positief en gelukkig leven te leiden. Als zij het niet als een probleem ervaart en jij wel dan is het belangrijk om te kijken of jij hier zelf anders mee om kan gaan naar haar toe of dat je tot de conclusie komt dat het zo niet werkt. Jullie zijn allebei verantwoordelijk voor je eigen gedrag en keuzes en als je naar elkaar wilt luisteren hoe het op de ander overkomt en daar aan wilt werken, is dat een goede basis om verder te gaan. Is dat niet het geval dan zul je moeten kiezen of je dit een acceptabele situatie vindt die zo kan blijven of die verandert op het moment dat je vriendin er aan toe is dit te (h)erkennen en te veranderen.

Ik heb het ook ongeveer maar dit is gewoon puur onzekerheid! Geloof me je vriendin vind dit zelff ook niet fijn en weet zelf ook dat ze verkeerd is maar zal het niet zeggen tegen je. Ik zelf probeer er aan te werken en praat veel met mijn vriend maar het is echt niet gemakkelijk om er vanaf te komen. Probeer haar te begrijpen! Als mijn vriend zegt dat hij me begrijpt voel ik me beter en doe ik mijn best om niet snel negatief te reageren. Zij doet het niet omdat ze het leuk vind en plezier in heeft om zo te doen ook al lijkt dit soms zo. ze word gewoon angstig en voelt zich dan te min voor je! Ik weet hoe moeilijk het is voor jou maar ook voor haar!

Nja klinkt wat borderlinerig... Merk je meer dingen? depressiviteit? zelfbeschadiging? Extreem ander gedrag zoals roken drankgebruik, teveel sex ( bestaat teveel sex? Suicidale gedachten? Claimgedrag? Goeie vraag voor goeie vraag, maar dat ff terzijde). Een psychiater kan een diagnose stellen maar of ze daar beter van wordt... Ze zou kunnen gaan beginnen met mediteren om de rust wat in zichzelf terug te vinden... Ze is ontzettend druk in haar hoofd volgens mij en daardoor boordevol met vragen... Meditatie stimuleert de toename van serotonine, daar word ze rustiger van... En mijns inziens werkt dat beter dan medicijnen als antidepressiva, die je vaak toch krijgt als je een etiketje krijgt. Op onderstaande site staan alle persoonlijkheidsstoornissen op een rijtje... Mijn ervaring is wel dat iemand die er een heeft niet graag een etiketje krijgt opgeplakt. Bovenal is ze een mens dat over het algemeen misschien wel moeite heeft met hoe het er in de maatschappij aan toe gaat en daarom extra gevoelig is en daardoor zo reageert. Of door traumatische ervaringen uit haar jeugd. Eenmaal een etiketje altijd een etiketje. Als je eenmaal een etiketje hebt wordt het je levenlang tegen je gebruikt als je niet uitkijkt, dus wees voorzichtig... http://www.trimbos.nl/onderwerpen/psychische-gezondheid/borderline-persoonlijkheidsstoornis succes...

het lijkt wel of ze angst heeft voor t onbekende en zich eruit probeert te redden door zo te reageren.dingen horen die ze niet wil horen of verkeerd begrijpt.probeer antwoorden zo subtiel mogelijk te beantwoorden of ga anders met haar naar de dokter,misschien kan hij jullie verder helpen.

Stel zelf een vraag

Ben je op zoek naar het antwoord die ene vraag die je misschien al tijden achtervolgt?

/100