Let op: Startpagina GoeieVraag geeft geen medisch advies. De antwoorden en reacties zijn geen vervanging voor een consultatie bij een arts. Raadpleeg bij gezondheidsklachten daarom altijd een arts.

Enorme last van straatvrees. Welke behandelingen zijn er?

Ik heb echt enorme last van straatvrees al bijna 3 jaar. Zelf denk ik dat het komt doordat ik bijna 3 jaar geleden voor de 3e keer ben verkracht, maar heb ook het gevoel of is er een hele andere reden dat ik straatvrees heb. Ik durf niet alleen naar buiten, wel als er een begeleidster meegaat, maar dan nog kijk ik voortdurend om me heen. Ik heb al meerdere malen aan mijn psychiater gevraagd welke behandelingen er zijn voor straatvrees, maar krijg nooit een concreet antwoord, maar krijg steeds het antwoord: "Je moet gewoon de straat op gaan". Lekker makkelijk gezegd, denk ik dan. Doe het maar eens als je het niet durft. Natuurlijk wil ik graag weer normaal en alleen de straat op durven, maar het is voor mij en mijn begeleiders wel duidelijk dat dat met behulp van een goede behandeling moet gebeuren, waar ikzelf voor de volle 100% mijn medewerking aan wil geven. Alleen omdat ik nooit een concreet antwoord krijg van mijn psychiater, wil ik jullie vragen welke verschillende behandelingen er bestaan? Mocht je 1 of meerdere behandelingen weten, zou ik het fijn vinden als jullie er dan ook even een link naar die behandeling in jullie antwoord willen zetten (Als je een link hebt natuurlijk). Alvast bedankt!

Groetjes horselover1982

Weet jij het antwoord?

/2500

Het beste antwoord

Heftig verhaal. Ik ben het helemaal met je eens dat "gewoon gaan" veel te gemakkelijk gezegd is. Valt me tegen van een psychiater eigenlijk. Concreet is het wel zo dat de beste behandeling voor een fobie de exposure is. Dat betekent dat je je blootstelt aan de prikkel die de angst oproept en dat je dat lang genoeg volhoudt (dat is belangrijk!) tot de angst is weggeëbd. Een angstreactie houdt je lichaam namelijk niet lang vol, dus terwijl je in die situatie bent, zal de angst uiteindelijk afnemen. Wanneer je dat vaak genoeg doet, wordt de angst minder. Het probleem is dat het voor mensen met een fobie vaak een veel te grote stap is om 'zomaar' datgene te gaan doen waar ze zo bang voor zijn. Om dit te ondervangen zijn twee methoden in de cognitieve gedragstherapie die heel zinvol kunnen zijn: graduele exposure en in vitro exposure. Bij de eerste maak je een soort angsthiërarchie van wat 'een beetje' angst oproept tot wat heel veel angst oproept. Met allerlei treden daar tussenin. Je begint dan met toepassing van exposure van de onderste trede en gaat pas naar de volgende trede in de therapie wanneer je de eerste kunt uitvoeren zonder extreme angstgevoelens. In vitro exposure doe je niet in de angstige situatie zelf: je past het toe door je de angstige situatie voor te stellen, vaak in combinatie met ontspanningsoefeningen. Ook worden wel eens plaatjes, foto's of andere simulatie van de angstsituatie gebruikt. Ook dit kan gecombineerde worden met graduele exposure, en in vitro exposure kan ook een onderdeel zijn van graduele (in vivo) exposure. Dan is de eerste trede bijvoorbeeld het in gedachten de straat op gaan, en loopt dat langzaam op tot daadwerkelijk alleen de straat op gaan. Echter: agorafobie gaat vaak samen met andere angsten, vaak in elk geval een paniekstoornis. In jouw geval spelen ook traumatische gebeurtenissen mee. Misschien geen PTSS op zich, maar wel is jouw angst (mogelijk) gevolg van een trauma. Ook dat zal behandeld moeten worden. Cognitieve gedragstherapie heeft zich daarin het beste bewezen, hoewel tegenwoordig EMDR ook resultaten lijkt te boeken (hierin druk ik me voorzichtig uit omdat de methode relatief nieuw is en onderzoeken elkaar tegenspreken). Maar zoals altijd in de psychologie is de relatie tussen de therapeut en de cliënt van nog groter belang dan de gekozen behandelmethode. Tenslotte kan bepaalde medicatie soms effectief zijn, liefst als ondersteuning bij de (cognitieve) gedragstherapie.

Als ik je verhaal zo hoor denk ik dat je heel veel baat kan hebben bij EMDR. Met deze behandelmethode kan je traumatische ervaringen uit het verleden verwerken. Bij fobieën is het vaak zo dat je een traumatische ervaring niet goed verwerkt. Hierdoor blijven ze als het ware hangen in je korte termijn geheugen. Met EMDR kan je het als het ware verplaatsen naar je lange termijn geheugen. Hier kan je wat meer info vinden : http://www.praktijk-equilibre.nl/m4.html Verder heb je cognitieve behandelingen, hier ga je oefenen met situaties waar je bang voor bent of uiteindelijk medicinale behandeling met anti-depressiva. Ik heb zelf straatvrees en sociale fobie en weet hoe lastig het is om er van af te komen, heel veel sterkte!

Contra gedrag kán werken in je voordeel, maar ook in je nadeel, dan blokkeer je steeds meer door te doen wat je eigenlijk juist niet wilt, in dit geval naar buiten gaan. Goed bedoeld "gewoon doen" , maar zo simpel is het dus vaak niet. Je hoeft ook niet te graven naar de oorzaak zoals soms mensen beweren, hele leven overhoop halen is niet nodig. Waar het vooral om gaat is naar de angst te kijken, het wáre gevoel en van daaruit naar je lijf en niet in je hoofd, want daar zit angst vooral. Ikzelf ben van angst afgekomen dmv emotioneel lichaamswerk, het zgn alternatieve circuit zo je wilt. De 'reguliere' therapieën richten zich nou eenmaal anders op problemen en de kijk is anders dan 'alternatieve' therapie. Zo kijken ze ook naar ego bv, dáár zit angst nl en alles wat er gebeurd zal het ego aangrijpen om zijn gelijk te bewijzen, 'zie je wel dat het eng is', dat is allemaal voeding en zo kan het nóg erger worden.

Stel zelf een vraag

Ben je op zoek naar het antwoord op die ene vraag die je misschien al tijden achtervolgt?

/100