Let op: Startpagina GoeieVraag geeft geen medisch advies. De antwoorden en reacties zijn geen vervanging voor een consultatie bij een arts. Raadpleeg bij gezondheidsklachten daarom altijd een arts.

Omgaan met werkdruk als je niet kan werken onder druk. Hoe ga je daar mee om? En weten jullie tips om geconcentreerd te blijven? Ik heb PDD nos

Ik leef al een tijdje met een Wajong uitkering, en wil niet niets zitten doen, en ben al tijden op zoek naar iets wat bij mij past op mijn tempo. Nou heb ik al heel lang de droom dat ik wil gaan tatoeeren en nu heb ik de kans om dat te doen bij een hele fijne beginnende zaakje dicht bij huis. ik volg nu een cursus daar en word rustig begeleid. Ik heb altijd al gehad dat ik niet kan werken onder druk. Nou wil ik dit toch echt doorzetten en het mij niet laten afschrikken. Maar dat doet het dus wel. Ik ben ook gelijk weer bang om te falen. Toch ben ik vastberaden om dit door te zetten, want leven zonder leuke doel wil ik niet. Nou had ik gisteren eigenlijk een eerste klant die ik zou gaan tatoeeren ( een vriend van mij ) en ik was zo zenuwachtig dat ik de dag ervoor zelfs migraine kreeg en het moest afblazen. Toch ben ik vastberaden door te zetten, want ik wil dit. Mijn vraag is, zijn er hier mensen met verstand van PDD nos ( autisme verwante ) of die het zelf hebben zich hier in herkennen? En misschien tips hebben om rustig en geconcentreerd te blijven? Want ik heb al gelijk weer een gevoel van opgeven, en ik wil dat gevoel echt niet toelaten!

Weet jij het antwoord?

/2500

werkdruk is duidelijk niet jouw ding, dat zou je kunnen aanvaarden en hier rekening mee kunnen houden stel dus een grens: dit kan ik wél, dit kan ik niet. en alles er tussenin geeft ik aan als het van dag tot dag, of zelfs van moment tot moment kan verschillen. probeer de patronen die je hebt (en zeker ook NODIG hebt) vast te houden en te waarborgen. dat tatoeëren komt wel goed. als iemand met PDD nos ergens zijn zinnen op heeft gezet, is loslaten geen optie meer, dus vertrouw op deze eigenschap. (zie het als doorzettingsvermogen) ;-) het je eerste tattoo is die gaat zetten! (HELP: iets nieuws, een veranderging voor jou: niet je beste kant en -wat ik noem- het shutdown effect. in dit geval migraine) neem je tijd, don't rush :) deze eerste klant is een vriend van jou. vertel hem dat je het spannend vindt. voor deze persoon is het ook spannend. wat begrip kan al een hele hoop schelen. jij noemt nu net de punten op die heel moelijk zijn voor iemand met PDD nos (of anderen ASS) concentreren en rustig zijn. concentratie gaat je alleen lukken als je dingen boeiend vind. en dan nog is het uitputtend. sta jezelf toe, en zorg ervoor dat je tussendoor de concentratie los kan laten. even ontspannen, en vervolgens de boel weer oppakken. wat het rustig blijven betreft is het mijn ervaring dat je het enorm kan helpen door even een tijd voor jezelf te nemen. afzonderen, impulsen even vermijden, de dingen op een rijtje zetten, de 'parameters' (eigen verzinsel) even laten zakken en dan aanwezig zijn en meedoen. ik denk dat jij (net als zovelen met een soortgelijke beperking, want dat is het) vaak op je snuffel bent gegaan (afwijzing, onbegrip,'falen.) waarschijnlijk komt hier het gevoel van opgeven vandaan. heb je dit vaker is het miss verstandig om met iemand hier aan te werken en je zelfbeeld omhoog te werken. zo zou het gevoel minder aanwezig kunnen zijn. leg voor jezelf de lat niet te hoog. je bent gewoon niet zoals een persoon zonder PDD nos, bij jou kosten sommige dingen meer moeite, en andere dingen gaan weer makkelijker. op jouw tempo, op jouw manier.... dat is gewoon wat je aan moet houden. gaat het je wat te vlot (je bent met meerdere dingen bezig op het moment) neem dan even gas terug zodat je jezelf niet overvraagt. je komt er echt wel, en hoe maakte geen bal uit, de hobbels moet je op je gemak nemen, áls je er maar komt. succes!!

Over rustig en geconcentreerd blijven: heb ik het goed, dat jij, áls je eenmaal bezig bent, zeer geconcentreerd bent en dus rustig.... maar juist de tijd ervoor angstig en gespannen bent en denk het niet te kunnen/te falen...? Je schrijft het heel goed: het is een gevoel en dat verwoord je zelf met "afschrikken", "bang om te falen", "zenuwachtig", "opgeven". Achter deze woorden zit het basisgevoel angst. En daar kan je wat mee! Onderstaand is een soort stappenplan, dat je helemaal naar eigen ideeën kunt doen. Dit is een voorbeeld. Je kunt jezelf sterker maken hierin door je bijvoorbeeld af te vragen: - waarom ben ik precies bang? - waar komt die angst vandaan: bijvoorbeeld uit je verleden? - En waar dan precies? Wat is er gebeurd? - wat is het allerallerallerergste wat me kan overkomen? - hoe groot is de kans dát het me overkomt? - en alles wat er tijdens het denken hierover bij je boven komt. Schrijf alles op wat je je maar bedenken kunt, ook al lijkt het misschien kinderachtig of bizar. Probeer geen waardeoordeel te geven of je zelf te veroordelen. Gewoon eerlijk tegenover jezelf zijn. Niemand hoeft dit te lezen: het is van jou. Dus kortom: jezelf onderzoeken. Daarna kan jezelf afvragen of die angst een reële angst is door punt voor punt je antwoorden met die vraag af te lopen. Waarschijnlijk zal je hierdoor veel duidelijk worden over de achtergronden van je gevoel. Dan is de volgende vraag: wat heb ik nodig, wat kan mij helpen om dit gevoel te veranderen. Je schrijft zelf "nu heb ik de kans om dat te doen bij een hele fijne beginnende zaakje dicht bij huis. ik volg nu een cursus daar en word rustig begeleid." Je vind het er fijn, ze houden kennelijk goed rekening met je, want je wordt rustig begeleid. Waarschijnlijk kan je, na je zelfonderzoek, goed aangeven, wat jij nodig hebt om je werk te kunnen gaan doen binnen jouw mogelijkheden. Geef die ook aan bij je werkgever. Natuurlijk zal je wat nerveus blijven: gezonde spanning bij het doen van iets nieuws heeft iedereen wel. Spreek jezelf moed in, help jezelf positief in je gedachten. Je weet wat je wilt, dat komt heel duidelijk uit je tekst: dit is je droom! Ga ervoor!! En heel veel succes!!!!!!!!!!!

Stel zelf een vraag

Ben je op zoek naar het antwoord die ene vraag die je misschien al tijden achtervolgt?

/100