Let op: Startpagina GoeieVraag geeft geen medisch advies. De antwoorden en reacties zijn geen vervanging voor een consultatie bij een arts. Raadpleeg bij gezondheidsklachten daarom altijd een arts.

Waar moet ik naartoe met mijn rouwgevoelens?

Mijn oma is bijna 2 maanden geleden overleden aan kanker. Een lange lijdensweg is haar gelukkig gespaard gebleven. Toen ze het te horen kreeg heeft ze nog 3 weken geleefd. Binnen 3 weken ging ze van lopen naar een rolstoel en uiteindelijk naar bed gebonden. Geheel vrijwillig ben ik bij haar gebleven tot ze stierf. Zelf had ze er vrede mee, ik absoluut niet. Mijn oma en ik waren soulmates. We hadden een ontzettend hechte band en ik kwam elke week bij haar. Nu ze weg is voel ik een enorme leegte. Ik kan er met weinig mensen over praten. Ik heb het gevoel dat ik alleen leef om te werken en mijn rekeningen te betalen. Met vrienden of familie dingen ondernemen vind ik leuk, maar zodra ik thuis ben voel ik me gedeprimeerd, verdrietig en neerslachtig. Ik heb het gevoel getraumatiseerd te zijn, en wist niet dat ik haar zo erg zou missen. Ik heb veel van haar eigendommen gekregen, heb zelfs haar kist dicht mogen maken, een stukje voorgelezen in de kerk en een kettinkje als aandenken laten maken.

Mijn eerste gedachte is om naar een psycholoog te gaan, helaas is dit financieel lastig omdat dit een flinke duit kost. Dat kan ik op dit moment niet missen. Waar moet ik heen met mijn verdriet? Ik ben ten einde raad.

Weet jij het antwoord?

/2500

Misschien bij stichting Humanitas. Zij organiseren ook wel dingen als rouwcafe.

Sociaal tarief bij een psycholoog is mogelijk rond de 30 euro..., misschien heb je al genoeg aan een paar sessies. Het is normaal dat uw verdriet nog zo nazindert, dikwijls begrijpen de mensen dat niet, u hebt zoveel van uw oma gehouden, koester die herinneringen, zij blijft in jou leven. Zoals anderen al aangeven : niet opkroppen dat verdriet, praat er met anderen over, zoveel mogelijk, schrijf erover indien nodig. En op den duur zou dat moeten gaan slijten, je kunt niet anders, het leven gaat door zeggen ze dan... May the force be with you.

Bronnen:
http://www.sprekerij.be/tarieven

Allereerst gecondoleerd... Ik denk dat er verschillende opties zijn. Allereerst zou ik natuurlijk denken aan vrienden en familie, maar ik begrijp dat dat eigenlijk niet gaat. Een tweede optie zijn lotgenotengroepen. Welke groep dat zou moeten zijn is van vele zaken afhankelijk, vooral van uw woonplaats. Over het algemeen zijn deze via google goed te vinden. Er bestaat ook bijvoorbeeld online hulp. Hier bijvoorbeeld: http://www.landelijksteunpuntrouw.nl/ Zij beiden ondersteuning en hulp, kunnen u vast ook wijzen op lotgenootgroepen. Ik heb hier geen ervaring mee, maar zo op het eerste oog ziet dit er (voor mij) betrouwbaar uit. Uiteraard zou u ook contact op kunnen nemen met uw huisarts. Veel huisartsen bieden ook hiervoor hulp aan; ik zie daarvoor regelmatig mensen op mijn spreekuur. Als uw huisarts dat niet doet dan zal hij hoogstwaarschijnlijk een POH-GGZ in dienst hebben. Die zijn ook opgeleid om ondersteuning te bieden bij dit soort problemen. Sterkte.

Allereerst gecondoleerd met het verlies van je oma. Waar jij doorheen gaat is een rouwproces en dit soort processen hebben tijd nodig, soms veel tijd. Het overlijden van je oma 2 maanden geleden is nog heel kort geleden en wat je voelt en ervaart is heel normaal. Het hoort er allemaal bij en wat je het beste kunt doen is je gevoelens toelaten/ervaren op jouw manier. Je had een hele hechte band met haar en dan is het logisch dat je haar heel heftig mist. Neem je tijd voor de verwerking, net zoveel als jij nodig hebt. Praten met mensen die dichtbij je staan en die je vertrouwt kan helpen, je gevoelens opschrijven ook. Alles wat voor jou goed voelt. Vaak lees je, dat een rouwproces 1-2 jaar duurt, maar dat kan ook best langer zijn. Er zijn verschillende fases in een rouwproces die veelal lopen zoals beschreven in de bijgevoegde link, maar geen mens is gelijk aan een ander, dus bij jou kan het hier en daar best anders verlopen dan zoals het omschreven staat. Misschien heb je er steun aan: http://mens-en-samenleving.infonu.nl/psychologie/45446-rouwverwerking-de-fasen-van-het-rouwproces.html Als jij je ongerust maakt er een trauma aan over te houden, dan raad ik je een gesprek aan met je huisarts. Bespreek open en eerlijk met hem/haar wat je ervaringen zijn en wat je verontrust. Samen kunnen jullie dan kijken of verdere deskundige begeleiding nodig is voor jou. Heel veel sterkte op je weg naar weer kunnen gaan genieten van het leven.

Wellicht eens langs je huisarts. Die kan je doorsturen naar een.psycholoog. Met de juiste diagnose kost dit niet zo veel. En psychiaters kunnen indien het moet vrij eenvoudig creatief diagnosticeren

Misschien zou je kunnen leren te gaan mediteren? Het is geen grap, het is bewezen dat je daar mentaal stabieler door raakt, mits je dat iedere dag ten minste 30 min doet. Het werkt omdat je dan leert na te denken over wat je voelt, en hoe je met bepaalde gedachten kunt omgaan. Je kunt gedachten sturen. Veel mensen geloven hier niet in maar ik kan uit ervaring spreken. Het vereist wel discipline. Na ongeveer 2 weken zul je al merken dat er mentale veranderingen optreden, dat wil in de praktijk vaak zeggen dat je dan minder labiel bent. Meditatietips: - Clement, Stephanie - Meditatie Voor Beginners (Boek) - Rustige muziek tijdens een meditatie (Solitudes, verkrijgbaar bij de Tuinen of iTunes) - Van tevoren groene thee drinken, werkt kalmerend, zodat je beter kunt focussen. Heel veel succes toegewenst!

Bronnen:
http://nl.wikipedia.org/wiki/Meditatie#Obj...

Het is logisch dat je verdriet hebt over het sterven een geliefde, in dit geval je oma. De dood is op aarde gekomen door de zonde op aarde zegt de Bijbel. Afscheid nemen voor een reis is al moeilijk genoeg. Weet dat begraven eigenlijk zaaien betekend volgens de Bijbel. Je oma is waarschijnlijk naar de hemel, het is erg mooi in de hemel en ze heeft het daar heel goed. Wanneer gelovigen sterven dan zullen zullen ze elkaar weer zien. De engelen brengen de gelovigen op de bestemming waar bekenden je zullen op wachten, waaronder je oma. Wat een weerzien zal dit worden ! Je oma zal niets liever willen dat je het leven weer oppakt en het beste ervan maakt zoals de bedoeling is en haar later trots onder ogen kan komen. God kan je helpen, lees kleine stukjes Bijbel, veel gelovigen hebben allemaal een moelijke periode in hun leven gekend. Probeer leuke dingen te doen, en je zorgen bij Jezus te brengen. God's zegen.

Misschien dat je hier iets mee kunt: http://www.mirmethode.nl/ Deze methode kan je helpen met het verwerken van gebeurtenissen en uiteindelijk het loslaten van verdriet en het vrede hebben met de situatie. Natuurlijk ken ik je niet persoonlijk, dus het verschilt per persoon of het werkt. (Ook erg handig voor zowel geestelijke als lichamelijke klachten, altijd het proberen waard. En kost geen drol!) Veel sterkte met het verlies van je oma.

Het is altijd vervelend als iemand die je heel goed kent, overlijd. Een wereld stort dan in. De rouw die je dan hebt is kort of erg langdurig. Maar nu het antwoord: Probeer iemand op te zoeken die je goed kent en vertrouwd. Je kunt met hij/zij er over praten zodat je het ergens kwijt kan. Als je met niemand meer praat. Kun je het ook nergens kwijt. Hou de eigendommen vlak bij je, alsof je oma er nog is. En probeer ergens anders over te denken, zoals vakantie of dineren met vriendinnen. En ga afleidende dingen doen als dineren met vrienden, vaker op bezoek gaan, etc. Praat minstens 2X per maand met iemand over je oma. Veel sterkte Toegevoegd na 1 minuut: P.S Gecondoleerd!

Stel zelf een vraag

Ben je op zoek naar het antwoord die ene vraag die je misschien al tijden achtervolgt?

/100