Let op: Startpagina GoeieVraag geeft geen medisch advies. De antwoorden en reacties zijn geen vervanging voor een consultatie bij een arts. Raadpleeg bij gezondheidsklachten daarom altijd een arts.

hoe kan ik beter communiceren?

ik heb een paar weken terug te horen gekregen dat ik pdd-nos heb.
afgelopen zomervakantie ging ik voor me eerste keer uit, maar toen kwam ik er pas echt achter dat ik enorm slecht ben in communiceren. sindsdien heb ik een depressie (inmiddels dus al een jaar) op dat moment heb ik besloten om tegen me ouders te zeggen dat het communiceren slecht gaat, ik was dit al van plan sinds de basisschool maar ik deed dit nooit omdat ik dan moest communiceren (ben inmiddels 18), na wat onderzoek is eruit gekomen dat ik pdd-nos heb.

ik ben na de hand nooit meer uit gegaan, ben het wel van plan om het nog ooit te doen maar ik vind dit een te grote stap. zijn er andere mogelijk heden om te kunnen communiceren als een normaal persoon? graag in kleine stapjes

Weet jij het antwoord?

/2500

Er is een vereniging (PAS) die doet aan belangenbehartiging, informatievoorziening, deskundigheidsbevordering, lotgenotencontact en het bevorderen van de communicatie tussen autisten onderling en tussen autisten en niet-autisten. Wellicht ken je het al. Er zijn trainingen en behandelingen die jou kunnen helpen om beter om te gaan met de symptomen van PDD-NOS. PDD-NOS helemaal laten verdwijnen kan echter niet. Het belangrijkste is dat je accepteert dat je PDD-NOS hebt en ook kijkt naar de sterke kanten van jezelf. Waar ben je bijvoorbeeld goed in? Wat vind je leuk om te doen? Zorg ervoor dat je van die dingen zoveel mogelijk doet. Hopelijk kan je iets met de info. Ik wens je succes! http://www.pasnederland.nl/index.php?option=com_content&view=article&id=21&Itemid=43 http://www.pddnos.nl/ik-heb-pdd-nos/kan-ik-iets-aan-pdd-nos-doen/

Mensen met autisme hebben vaak problemen met de communicatie; het is een stoornis o.a. op het communicatieve vlak. Dat jij dus problemen hebt met communiceren is totaal logisch! Het zou eerder vreemd zijn als dat niet zo was!! Het is dus niet stom of iets waar je schuldig aan bent of jouw fout. Jij bent niet dom: het is een aangeboren probleempje in de bekabeling van de hersenen. Net zo goed als dat iemand met 1 been niet stom is omdat-ie niet op 2 benen kan lopen..... Ik hoop overigens, dat je hulp hebt van een psycholoog betreffende je depressie en met het leren omgaan met /aanvaarden van je autisme. Zo niet, dan raad ik je dat aan! Maar sociale vaardigheden zijn goeddeels, in meer of mindere mate, aan te leren. Daar zijn cursussen voor en ik raad je aan die te gaan volgen (SoVa-trainingen). Daar kan je ècht heel veel aan hebben. Vaak ontmoet je daar mensen met dezelfde problemen: dan zie je dat je echt niet de enige bent met pdd-nos en communicatieproblemen. Dat lijkt mij STAP 1! Maar dat is geen stapJE kan ik me voorstellen! Wat je als stapje kunt proberen is een oefen-gesprek aangaan met iemand die je goed kent, die je vertrouwt en die bekend is met autisme. Bespreek je plan tevoren, bedenk (eventueel samen) een onderwerp. Vaak begint een gesprek met een vraag. Je zou bijvoorbeeld tevoren een vraag kunnen bedenken. Kijk hoe zo'n gesprek gaat. Stelt een ander jou een vraag en klap je dicht? Zeg dat dan gewoon, dan kunnen jullie samen naar een oplossing gaan zoeken, bijvoorbeeld met behulp van tussenvragen. Zo leer je er steeds beter mee om te gaan en eraan te wennen. Uiteraard is dit niet met 1 keer oefenen klaar, maar iedere ervaring maakt je rijker. Bedenk ook, dat dit waarschijnlijk altijd wel heel moeilijk voor je zal blijven: een gesprek voeren. Het is namelijk inherent aan jouw autisme. Dat gaat nooit "over", maar je kunt enorm veel aanleren!!! Aanvaarden en accepteren, dat jij JIJ bent en er mag zijn zoals je bent is enorm belangrijk. Zoals ik jouw tekst lees denk ik, dat je nog niet zover bent en ik wens je toe, dat je jezelf daar deskundige hulp bij gunt. Niet omdat je stom zou zijn of zoiets, maar omdat je dat misschien gewoon nodig hebt en waard bent! Nog wat info: http://www.participate-autisme.be/go/nl/what_is_autisme/autisme_van_binnen_uit/autisme_en_communicatie.cfm En een goeie site, waar je kunt praten met mensen die ook autisme hebben: http://www.autsider.net

waarom doen mensen zo enorm moeilijk over autisme. het veranderd bijna niks en 6 op de 1000 heeft het ik heb er geen last van ik doe soms wel raar maar probeer het gewoon! oefening baart kunst

Iedereen heeft zn eigen manieren en vorm van communiceren. Wat jammer dat je van 1 ervaring hebt geconcludeerd dat je 'slecht' bent in communiceren. En daardoor zelf depressief bent geworden. Weet je hoe het eigenlijk gaat bij je? : - Je ziet om je heen mensen met elkaar omgaan en communiceren, en denkt 'zo hoort het'. - Vervolgens merk je bij jezelf op dat je niet zo goed mee kunt gaan, je je misschien ongemakkelijk voelt, niet goed kunt inhaken op gesprekken bij anderen. - Vervolgens bedenk je dus dat jij er 'slecht' in bent. En dat 'plaatje' komt telkens weer op als je weer in een situatie bent waarin je moet communiceren. De gedachte 'ik kan dit niet' is er dan al, en dan zorgt het er ook voor dat het slecht gaat. bekijk het nog eens: - waren deze mensen bekenden van je? zo nee, waarom zou je dan van jezelf verwachten dat je in een keer contacten hebt? of überhaupt wist hoe je kan aansluiten? - Stonden deze mensen open voor jou? Of was je in een situatie waar iedereen eigenlijk alleen maar met zichzelf bezig is? (wat in bijna alle situaties/sociale gelegenheden zo is) Wat ik je hiermee wil zeggen is dat het heel vaak voorkomt dat mensen zichzelf bedenken dat ze een 'probleem' hebben. En dit opgelost moet worden. Misschien is dit zo, misschien kan er iets opgelost worden, maar het is ook belangrijk om bewust te worden of het klopt dat de voorwaarden juist zijn (heb je de juiste mensen, sfeer om je heen), en wat is van jou, en wat is van een ander (hoe sociaal zijn de mensen om je heen) Het is goed om ook het van die kant te bekijken. Vaak zijn dit soort 'problemen' niet 'van jou' namelijk... en je kunt erg ongelukkig zijn als je dit wel zo ervaart. En kom je er pas veel later achter dat dit eigenlijk 'een groot misverstand was'. Je hebt een prima leeftijd om je hiervan bewust te worden, en te groeien, en jezelf meer en meer te ontwikkelen. succes!

Stel zelf een vraag

Ben je op zoek naar het antwoord die ene vraag die je misschien al tijden achtervolgt?

/100