Let op: Startpagina GoeieVraag geeft geen medisch advies. De antwoorden en reacties zijn geen vervanging voor een consultatie bij een arts. Raadpleeg bij gezondheidsklachten daarom altijd een arts.

Hoe kan ik weer uitbundig lachen?

2 jaar geleden kon ik makkelijk schateren van het lachen en ook erg uitbundig lachen. Nu kan ik dat opeens niet meer of kost het me teveel energie. Ik heb zelf soms ook last van lichte hyperventilatie en weet dus ook niet of je via de buik of via de borst moet ademen/lachen. Om mijn vraag duidelijker te maken, hoe kan ik het weer uitgieren van het lachen, zonder dat ik uitgeput ben? Kijk, na een paar glaasjes wijn kan ik het wel weer uitgieren van het lachen, maar ik wil het ook zonder alcohol kunnen. Het komt erop neer dat ik niet meer kan gieren van het lachen en dat vind ik erg jammer terwijl ik dat vroeger wel kon....

Toegevoegd na 49 minuten:
Ik heb gewoon geen puf meer na een korte uitbundige lach... En het kan kloppen dat ik verkeerd adem, want ik ben ook de hele dag licht in mijn hoofd van het verkeerde ademen en zorgen waarschijnlijk.

Weet jij het antwoord?

/2500

Het beste antwoord

Je stelt een hele mooie vraag. 'Hoe kan ik weer uitbundig lachen?' Wat er in het verleden is gebeurd weet ik niet en hoef ik niet te weten.. Mogelijk is het dat je vanalles ben gaan vasthouden. Angsten, spanningen, woede, frustraties, twijfels, zorgen, boosheid.. Van nature zijn dat zaken die komen en gaan. Dat hoort bij het menselijk bestaan. Zolang er die gezonde flow is van komen en gaan is het prima. Wat wij als mensen vaak doen is ons, onbewust en dus ook helemaal onschuldig, vasthouden aan bepaalde twijfels/gevoelens/angsten/frustratie/boosheid. Dat gebeurt ongemerkt en heeft invloed op hoe we ons 'nu' voelen. Het verleden is vroeger en bestaat niet meer, dus het kost ons nu op dit moment energie om al die dingen nog vast te houden en levend te houden. Zoals ik al zei, dat hebben we bijna nooit door. Op het moment dat je het doorhebt kan je maar één ding doen, het er laten zijn. Dan zal het vroeg of laat vanzelf verdwijnen. Wat je misschien helpt is deze gedachte: Wij als mensen ervaren het leven van moment op moment. Het verleden bestaat niet en de toekomst ook niet. Hoe we het leven ervaren kan elk moment veranderen. Het ene moment kan je dolblij zijn. Het andere moment kan je in de put zitten. We zijn gewend om daar redenen voor te bedenken, maar in feite gaat dat op en neer en van links naar rechts zonder ook maar één enkele oorzaak. Op het moment dat het neer gaat, dus met twijfels, angsten, boosheid, noem maar op dan gaan we er allemaal redenen bij bedenken waarom dat zo is. Die redenen komen dus later pas, hoe echt ze ook lijken, het zijn niet meer dan dingen die je zelf bedenkt. Als we er energie in stoppen en willen dat het anders wordt gaan we eigenlijk die redenen meer bestaansrecht geven. Oftewel, dat wat je zelf verzint lijkt steeds echter. Dat heeft als gevolg dat je het gevoel van dat moment vasthoudt en misschien zelfs erger maakt. Het enige zinvolle wat je kan doen is het er te laten zijn, en het niet zo serieus nemen, want je bedenkt het namelijk allemaal zelf. Als je dat op een gegeven moment doorhebt, zal je vanzelf een keer een ander gevoel hebben. En vroeg of laat voel je je dan beter. De mate waarin je de redenen die je bedekt om je 'goed' of 'slecht' te voelen serieus neemt en dus voor waar aanneemt, heeft sterk invloed op hoe ontspannen of goed je jezelf voelt. Des te minder je die redenen serieus neemt, des te vaker je ontspannen, kalm en goed zal voelen. Ik hoop dat je hier wat mee kan.

Dat dat niet meer gaat, is een combinatie van angst (door en voor je hyperventilatie) en gespannenheid, als je wijn ophebt, dan ben je ontspannen en denk je niet aan je angst, maar dat is niet de oplossing. Je kunt het beste dit probleem met je huisarts bespreken en samen met hem/haar op zoek gaan naar de oplossing, dit kan in de vorm van therapie, je moet weer leren op de juiste manier adem te halen.

Het klinkt bij mij alsof je verkramp als je nu weer uitbundig lacht. Ook dat het overloopt in hyperventilatie bevestigd dit. Maar ook dat het wel lukt met alcohol op. Alcohol ontspant je spier en geven je minder gevoel van schaamte. Misschien omdat je ouder bent geworden ben je meer na gaan denken en je eerder gaan schamen. Kijk of dit zo is en denk hier dan even over na. Als dit klopt zou je aan je zelfvertrouwen kunnen werken zodat je (weer) vol vertrouwen uitbundig kan lachen. Ik heb aangegeven waarom IK denk dat het zo is maar de enige die kan aangeven of dit ook werkelijk zo is ben je zelf. Het is een maar een richting om er zo over na te denken dit is geen wetenschap dus als je denk dit is onzin trek je er dan niet van aan.

Ga eens een keer naar de fysiotherapeut. Die kan je leren hoe je moet omgaan met je spieren, ook ademen enzovoort. Alcohol is in geen geval een medicijn, integendeel. Je hebt geen verwijsbrief van de dokter nodig trouwens, maar het kost je wel een consult, reken op drie tientjes. Yoga kan ook geweldig werken!

Als ik het goed begrijp is je probleem dus opgelost als je ook zonder alcohol onbelemmerd kunt lachen. Het zou kunnen dat er de afgelopen jaren iets is onplezierigs is gebeurd waardoor je een bepaald gevoel (angst, verdriet, boosheid) bent gaan onderdrukken. Dat mechanisme maakt meestal het voelen van plezier ook lastiger, of zet misschien een rem op het uiten van plezier. En alcohol "ontremt". In elk geval, als er weer iets gebeurt wat om te lachen is zou je bij jezelf kunnen voelen of het plezier minder is dan vroeger, of dat er iets heel anders gebeurt waardoor het "vanzelf lachen" niet meer lukt.

Misschien dat je eetlust wat verminderd is door je zorgen? Dat je nu minder eet en dat je lichaam daaraan moet/moest wennen. Ikzelf heb een tijd gehad dat ik door de stress zelfs een paar keer vergat te eten en als je dan de trap oploopt moet je ook wel even bijkomen dus dat kan er best mee te maken hebben. Het moet natuurlijk niet zo zijn inderdaad dat je het alleen kunt na een paar glaasjes.. lijkt me echt frustrerend dit! Ik vind het ook moeilijk om hier een echt goed antwoord op te geven moet ik zeggen.. omdat ik ook niet weet hoe ernstig je zorgen zijn etc. Het kan zijn dat daar je lach ook wat minder door is geworden. Ik zou zeggen praat er met iemand over. Vrienden, familie, huisarts al geprobeerd? Dan weet ik zeker dat je eruit komt!! Succes!

Stel zelf een vraag

Ben je op zoek naar het antwoord die ene vraag die je misschien al tijden achtervolgt?

/100