Let op: Startpagina GoeieVraag geeft geen medisch advies. De antwoorden en reacties zijn geen vervanging voor een consultatie bij een arts. Raadpleeg bij gezondheidsklachten daarom altijd een arts.

Hoe kan ik stoppen voor andere mensen te denken?

Ik denk altijd aan anderen en voor anderen. Vroeger als iemand pijn had moest ik altijd het hardst huilen omdat ik het zo erg vond voor diegene. Ook denk ik altijd gelijk aan hoe ik iemand kan helpen en wil ik altijd mensen waarvan ik hou verrassen met cadeautjes.
Maar het vervelendste is nog dat ik altijd al automatisch denk voor iemand anders. Terwijl ik dat niet eens door heb maar pas merk als er ruzie is of iemand mij erop wijst.

Ik heb een aantal jaar geleden wel een moeilijk tijd gehad met een narcistische vader en heb gelukkig geen contact meer met hem maar weet dat ik dit al had toen ik heel jong was. Vooral iedereen te willen helpen heb ik altijd al gehad.

Ik zou graag willen weten of hier een naam voor is of dit 'gewoon' verkeerd is aangeleerd. Natuurlijk wil ik ook erg graag weten wat ik eraan kan doen want mijn relatie lijdt er toch zeker wel onder.

Groet.

Weet jij het antwoord?

/2500

Het beste antwoord

Ik kan me heel goed voorstellen dat je dit gedrag graag wilt afleren. Voor anderen denken doen veel mensen. Niet iedereen heeft daar last van. De last ontstaat als het denken voor anderen extreme vormen gaat aannemen. Men zegt vaak dat deze mensen teveel 'in hun hoofd zitten'. De oorzaak hiervan is meestal niet eenvoudig te herleiden. De kans dat er een verkeerde oorzaak wordt gevonden is heel groot. Dat bewijs je zelf al door te schrijven dat je een moeilijke tijd hebt gehad met een narcistische vader en de behoefte om iedereen te willen helpen. Dit kan een van de oorzaken zijn maar is zeker niet DE oorzaak. Denken voor anderen is een veel voorkomend probleem bij mensen met een grote behoefte aan controle. De kans dat je dit gedrag kunt corrigeren met een starre methode van therapie is kleiner dan dat er een integrale aanpak komt. Het is zeer onwenselijk om hier een 'diagnose' aan te koppelen. Dit vanwege de grote comorbiditeit van het waargenomen gedrag. Het beste is om contact op te nemen met een specialist op dit gebied.

Bronnen:
http://ppcnpc.nl/?Groei:Psychologische_Sch...
http://ppcnpc.nl/?Theoretisch_Compendium_%...
http://ppcnpc.nl/?Theoretisch_Compendium_%...
http://ppcnpc.nl/?Theoretisch_Compendium_%...

Je zou een cursus kunnen doen over gestalttherapie. Je kunt er ook over lezen. Een heel boeiend boek is, en dat pakt onmiddellijk je probleem aan: Gras onder mijn voeten van Bruno Paul de Roeck. Je leert dan onderscheid te maken tussen wat bij jou hoort, en waar jij verantwoordelijk voor bent en wat bij de ander hoort. Ik zoek even een linkje voor je op.

Bronnen:
http://www.kimboersema.nl/Individueletherapie.html

Wanneer je denkt voor anderen en daardoor ruzie krijgt,geeft de ander aan dat je verkeerd denkt. Je zou dit kunnen voorkomen door je gedachte uit te spreken aan die ander. Dan kan deze reageren...Je vraagt bv. Klopt het dat je ......Ik denk dat namelijk. Je kunt vragen of je iemand kunt helpen met iets, voordat je denkt dat t het beste is wat jij denkt te doen. Cadeautjes geven is niet zo'n probleem, tenzij de ander zich er ongemakkelijk bij gaat voelen, dan is het weer aan diegene om iets te zeggen. Dus je antwoord zit al in je vraag. Je denkt iets...voordat je wat doet moet je jezelf even stoppen en je afvragen wat de ander ervan zou vinden, het vragen en dan pas doen.

Je bent je er al van bewust dat je voor anderen denkt, nu nog op het moment zélf doorhebben dat je het doet. Schrijf aan het eind van de dag eens op wanneer jij voor een ander dacht, op die manier wordt je er meer bewust van dat je het doet. Bedenk dat anderen prima voor zichzelf kunnen denken. Meedenken is iets anders dan vóór iemand denken. Je kan je ook eens afvragen waarom je cadeautjes geeft, is dat om een ander blij te maken of omdat het jou een goed gevoel geeft of omdat je denkt dat de ander jou dan aardiger vind. Allemaal prima redenen om het te doen, maar wees je bewust waaróm je het doet. Dit is maar wat bij mij opkomt als ik je vraag lees, hopelijk heb je er iets aan.

Het kan inderdaad lief en betrokken zijn, maar het feit dat je het hier aangeeft, wil waarschijnlijk zeggen dat je er last van hebt. Dat het wat uit proportie is... Dan wil ik je uitnodigen op het volgende moment dat je van plan bent dit te doen...jezelf op te merken en iets andrers te doen. bedankt maar wat.. concentreer je op je eigen ademhaling, denk aan wat je vandaag nog wilt gaan doen of hoe je zelf in je vel zit.. En merk dan op wat dat met je doet. Wat moet je van jezelf opofferen door je niet met die ander bezig te houden.. Bijvoorbeeld, ben je bang dat de ander je niet aardig vind. Heb je het gevoel de controle kwijt te zijn. zoals een voorganger zei.. Voel je je leeg en stil bij jezelf en is dat erg ongemakkelijk voor je. Wil je eigenlijk dat de ander net zo betrokken is bij jou en probeer je de ander te winnen met je gedrag.. Of iets anders... Observeer jezelf, want je hebt vast een goede reden gehad om dit te doen.. vraag is of het nog steeds zo'n goede reden is, of dat je jezelf ook op een andere manier blij kan maken.. Succes en hoor het graag!

volgens mij zijn alle antwoorden wel zo'n beetje gegeven. Wil ik alleen nog aan toevoegen: het is inderdaad een kwestie van jezelf bewust worden op het moment dat je het doet. Je kunt dan eventueel op het moment dat je het al bezig bent te doen (voor een ander denken) hardop zeggen dat je het je realiseert. en "o nee, volgens mij doe ik het weer hè ?!" dan kunnen jullie er nog samen om lachen ook ;) Vertel de mensen waar je mee omgaat dat je bezig bent met veranderen ... vraag ze ook om je erbij te helpen. Oftewel betrek je omgeving bij het veranderingsproces.

Bronnen:
Eigen ervaring

Stel zelf een vraag

Ben je op zoek naar het antwoord op die ene vraag die je misschien al tijden achtervolgt?

/100