Let op: Startpagina GoeieVraag geeft geen medisch advies. De antwoorden en reacties zijn geen vervanging voor een consultatie bij een arts. Raadpleeg bij gezondheidsklachten daarom altijd een arts.

Hoe kan me afstand nemen van omstandigheden en gelukkig blijven?

Welke technieken bestaan er om gelukkig te blijven, ongeacht de omstandigheden? Zodat deze je niet meer zo hard raken en je er niet door "overspoeld" geraakt?

Toegevoegd na 18 minuten:
me:men

Toegevoegd na 44 minuten:
vooral hoe je omstandigheden kan loslaten vind ik belangrijk...dus hoe je afstand kan nemen. Want als je het niet kan loslaten kan je niets doen, bv. je wandelt en je denkt altijd maar aan de omstandigheden...

Toegevoegd na 2 dagen:
zou de vraag willen sluiten met het beste antwoord maar kan er deze keer écht geen kiezen. heb zoveel supergoeie antwoorden gekregen. Dat wordt een moeilijke knoop om door te hakken...

Weet jij het antwoord?

/2500

Het beste antwoord

mijn ervaring: afwachten, hopen, graag zou willen etc. heb ik geschrapt. verwachtingen die niet haalbaar zijn SCHRAPPEN. de reden maakt niet uit, feiten blijven feiten. ik laat mijn HOOP los, besef en accepteer dat ik een ander niet kan veranderen en besteedt hier verder ook geen aandacht meer aan. kenmerken van een persoon waar ik moeite mee heb zie ik los van de persoon. ik ga mezelf veranderen zodat ik de situatie anders kan benaderen en anders kan beleven zodat de impact minder wordt. ik geef anderen niet meer de schuld, ik kijk nu naar wat haalbaar en realistisch is en hier pas ik mijn doen en laten op af. ik neem zelf de regie en neem zelf de verantwoording voor mijn eigen geluk. wat hier voor nodig is maakt me niet uit, mijn doel is geluk en dit wordt mijn nieuwe streven. feiten schrijf ik op, net als wat ik wil en wat ik niet meer wil. ik ga bepalen tot waar ik het laat gaan, ik bepaal waar ik mijn grens trek en stel vooraf vast hoe ik deze aangeef. ik hou jezelf niet voor de gek, het is okay dat ik ergens moeite mee heb, ik erken mijn gevoel en emotie maar cijfer mezelf niet meer weg voor een ander. ik schik me niet meer in of naar een situatie of persoon. ik sta nu voor mezelf. ik laat niet meer gebeuren, maar ik ga voorkomen omdat ik zelf OOK mijn grenzen niet meer overga, en anderen dit ook niet meer toe zal staan. IK bepaal wat ik doe, laat, denk, hoe ik reageer. dit is niet maar aan anderen. de zeepbel van verwachtingen laat ik uiteenspatten. ik strijd niet meer tegen onmogelijkheden (wat ik wil zien van anderen) want dit levert niets meer op dan pijn, frustratie en een gevoel van falen. ik neem een ander niet meer kwalijk dat ik ZELF heb toegestaan en mogelijk heb gemaakt het zover te laten komen. tekortkomingen van een ander leg ik niet meer bij mezelf neer, ik brei niets meer recht voor een ander zodat het in mijn plaatje van verwachtingen past. (boekwerk gaat verder in reacties)

Je bedenken dat levenslang doorlopend gelukkig zijn niet bestaat. Zonder een ongeluk af en toe, weet je niet meer wat geluk is. (Vraag maar aan Nederlandse emigranten, altijd zon gaat vervelen zegt men) Relativeren dus , en je kunt natuurlijk ook blij zijn omdat je dat gistren nog was, hoewel vandaag n stuk minder

Door blij met jezelf te zijn. Dan kun je de hele wereld aan want je hebt altijd jezelf om op terug te vallen! Dit klinkt heel gemakkelijk, maar dit heb ik met heel veel moeite en vallen en opstaan geleerd. Het werkt zo ontzettend goed! En dan nog heb je natuurlijk momenten en perioden dat het wat minder gaat allemaal, of dat het even helemaal *niks* lijkt, maar dan kun je het toch goed aan omdat je een goede basis in jezelf hebt! Ik kan bijvoorbeeld problemen hebben zoveel als ik wil, maar als ik 's ochtends wakker word en ik ga koffie zetten voor mezelf, dan geniet ik daarvan, ook al zit ik dan ook heus wel eens te piekeren.

Zoals Anneliez al zei: doorlopend gelukkig zijn, is onmogelijk. Wat je wel kunt doen, als je je ongelukkig voelt: Ga bewust ademhalen, dat wil zeggen: ga met je aandacht mee met je adem naar binnen toe,- zorg dat je schouders los zijn, dat betekent, dat je schouders geen spanning voelen. Blijf een tijdje bewust adem halen. Na verloop van tijd zul je merken, dat er vanuit je binnenste energie komt om je op te kikkeren. Succes F.

Wat in veel vragen van je naar voren komt is dat je je onder behoorlijk onaangename mensen begeeft, en je alsmaar wilt weten en ontdekken hoe je je daaraan het beste kunt aanpassen. In de hoop daarbij alsnog wat gelukkiger te worden. Vervang 'omstandigheden' in dit geval dus door 'andere mensen'. Want je vragen hier gaan over omstandigheden door andere mensen, in relatie tot.. Wel, misschien is het beter om deze personen los te laten, letterlijk. Of eerst eens eentje, en kijken hoe dat voelt. Al is het maar om te proberen. Stap eens uit die cirkel. Anders blijft het dweilen met de kraan open..

"Loslaten en afstand nemen" schrijf je, "zodat omstandigheden me niet zo hard meer raken". Dat doet me sterk denken aan de vraag die ik mezelf weleens stel: hoe is het mogelijk dat sommige mensen die dagelijks worden ondergedompeld in talloze problemen, zich toch goed staande weten te houden? Denk aan directeuren van multinationals of bijvoorbeeld aan de minister-president. Elke dag worden die mensen van alle kanten bestookt met allerlei kritiek en problemen. De "kunst" om daarmee om te gaan is, denk ik, tweeledig: 1. Je kunt jezelf aanleren om mensen en gebeurtenissen in je leven waar te nemen (dus te observeren) zonder er (direct) een waardeoordeel over te hebben. Er gebeurt iets dat jij waarneemt, en je slaat die kennis op zonder er verder ook maar iéts mee te (willen) doen. Je neemt het dus gewoon voor kennisgeving aan. Op die manier kun je voorkomen dat een heleboel dingen die je in je leven meemaakt een belasting gaan vormen. 2. Daarbij is het natuurlijk nodig om prioriteiten te stellen: wat is belangrijk voor jou in het leven (of: in je werk, in je vriendenkring etc.) en wat niet? Zo kun je je aandacht gaan richten op zaken die er (voor jou) echt toe doen. De dingen die je selecteert moeten natuurlijk wel realistisch zijn. Veel mensen richten zich op doelen die ze nooit kunnen bereiken. Teresa van Avila, een non uit de zestiende eeuw, verwoordde dat ooit zó: "God, geef mij de kracht om te veranderen wat ik veranderen kan, de moed om te accepteren wat ik niet kan veranderen, en de wijsheid om het verschil te zien". Ik denk dus dat je je eigen leven een stuk makkelijker kunt maken door selectiever te zijn in wat je waarneemt en oppakt.

Omstandigheden/situaties loslaten doe je door ze minder belangrijk te maken voor jezelf. Dat kan door: - inzicht krijgen in waarom het zo belangrijk is voor je - relativeren - je bewust zijn van je gedachten hierover: de 5 G's (zie hieronder) - niet meer vasthouden: wat doet dat met je? - helicopterview toepassen: probeer de gebeurtenis/ situatie/ omstandigheid van een afstandje te bekijken, alsof je een niet deelnemende, onafhankelijke persoon bent. Zeg maar een journalist, die onderzoekt op een niet betrokken, maar wel invoelende en milde wijze. - Accepteren/aanvaarden dat het is zoals het is en dat, zoals het is, het okee is. De 5 G's: Gebeurtenis, Gedachten, Gevoel, Gedrag, Gevolg en in die volgorde. Het voert te ver om daar hier op in te gaan, maar misschien is het een idee te kijken op internet.

wat bij mij heel sterk werkt, is beseffen hoe weinig je aandacht je eigenlijk besteed aan de goede dingen, zeker ivm de slechte dingen, als je alles goed en wel naast elkaar zet, zie je hoe ongelofelijk veel goede dingen er zijn. dit besef krijgen is best moeilijk en kost ook zeker wel tijd, wel is het zo dat 100% gelukkig zijn een bijna niet te halen doel is.

Stel zelf een vraag

Ben je op zoek naar het antwoord die ene vraag die je misschien al tijden achtervolgt?

/100