Let op: Startpagina GoeieVraag geeft geen medisch advies. De antwoorden en reacties zijn geen vervanging voor een consultatie bij een arts. Raadpleeg bij gezondheidsklachten daarom altijd een arts.

wat kan ik doen zodat ik me minder opwind bij traagheid van anderen?

Ik ben van nature levendig en snel, heb snel dingen "door" en kan enorm veel werk verzetten op korte tijd. Maar dat maakt ook dat ik soms rondloop als een duracellkonijn. Bij ons thuis mochten we immers nooit "niets doen", wat we deden moest snel gaan :elke avond de vaat, in het weekend de hele zaterdag poetsen plus ook zondagvoormiddag, in de namiddag de strijk wegruimen. Tussendoor dus mijn huiswerk maken of examens leren, wat lukte.
Nu vind ik dat niet zo een bijzonder fantastische eigenschap, en toch wind ik me ontzettend op in trage en in-efficiënte mensen. Ik ken bv. een vrouw die ontzettend traag is. Als zij koffie zet is dat een ceremonie : het moet het juiste lepeltje zijn natuurlijk, eerst afspoelen,dan zorgvuldig inscheppen zodat er geen halve gram teveel of te weinig inzit, kopjes zorgvuldig op een plateautje, koekjes schikken zodat ze allemaal hetzelfde liggen, tussendoor twintig keer het aanrecht proper maken...Ik KRIJG het er gewoon van, heb zin om haar de dingen uit de handen te rukken en het zelf te doen.
Ook aan de kassa krijg ik echt vreselijk de zenuwen van traagheid : mensen die eerst traag en zorgvuldig alles inladen en dan hun geldbeugel rustig zoeken, mensen die bijna hun code niet schijnen te durven invoeren bij elektronische betaling, kassiersters die traag zijn en staan babbelen, mensen die met klein geld betalen tot het laatste centje... Ik weet niet waarom maar ik wind me er vreselijk in op.
Hoe komt dat toch en wat doe ik eraan?

Weet jij het antwoord?

/2500

Het beste antwoord

Het komt waarschijnlijk omdat bezig zijn in je genen zit, van jongs af aan heb je meegekregen hoe het moest: hard werken. Je weet niet beter en je voelt je er ook lekker (nuttig) bij. Wat je er aan doet? Volgens mij moet je eerst een dikke burnout krijgen, na ettelijke jaren een 2e of zelfs 3e er over heen voordat je leert de rust in jezelf te vinden, te leren jezelf te herprogrammeren. Zelf kom ik uit een middenstandsgezin, de winkel was aan huis, 6 dagen per week open. Van kleuter af aan hielpen alle kinderen mee, mijn oudere broer had het minder in zich, ik ben juist praktischer geworden, was meer en breder inzetbaar. Heel fijn voor mijn ouders maar ik heb in mijn eigen, volwassen leven enorme problemen gehad om te leren hoe ik een "normaal" tempo en leven moest hebben. Ik had immers alleen maar geleerd te werken, praktisch en nuttig bezig te zijn. Plezier maken of simpelweg rust nemen heb ik met (heel diep) vallen en weer opstaan moeten leren. Wat mij bv. ook hielp was bij mijn 3e partner te leren rustig aan tafel te zitten en genieten van eten en natafelen (en voorborrelen) i.p.v. als een kokmeeuw, hap schrok weg, te eten en gelijk weer weg om iets te doen. Nog vind ik het bij tijd en wijle moeilijk. Jouw verhaal is heel herkenbaar voor me. Ik heb een Surinaamse collega, aan de ene kant kan ik me enorm irriteren aan haar zeer relaxe tempo. Als zij eens een paar dagen flink werk heeft, begint ze te klagen dat het een bizarre week is, terwijl ik dan alleen maar denk: je zit nu op dezelfde werkdruk als dat ik ALLE dagen heb. Net als bij jou verdien ik geen cent meer dan mijn relaxe collega. En soms komt dan de andere kant, dat ik denk was ik maar meer zoals mijn collega. Zij praat volop in werktijd, maakt (stomme) fouten waarna ze sorry zegt en er makkelijk mee wegkomt, ze heeft minder stress, is geestelijk sterker dan ik simpel omdat ze zichzelf niet zo onder (werk)druk zet als ik doe. En soms lukt het mij dan ook om me niet "over de kop" te werken, tot mijn verbazing is er dan ook niemand die me een standje geeft! Grappige ontdekking:ik kom er ook mee weg, maar het voelt minder voldaan. Dilemma! Bij de kassa precies eender, giftige warme stromen komen vanuit mijn buik omhoog als ik treuzelmensen voor me heb. Diep door mijn neus ademhalen is dan mijn remedie en mezelf voorhouden dat ik echt geen probleem heb als ik 2 minuten langer moet wachten.

Je proberen te realiseren dat je zelf ook een mens bent met (hoop ik voor je) wat fouten en mindere kanten als je dat accepteert is het ook makkelijker het bij anderen te laten gaan Toegevoegd na 17 minuten: En, ook heel belangrijk: zelf meer rust vinden Als je zelf hyper rond loopt te rennen is het logisch dat de wereld stil lijkt te staan om je heen. Andere mensen lijken soms hele andere dingen belangrijk te vinden (zoals op hun dooie gemak een praatje maken en muntjes uittellen, die ze dan nog eens terugdoen om toch een andere combi te pakken....) Je moet zelf beoordelen of hier waarheid in zit maar sommige mensen rennen rond omdat ze niet weten wat ze moeten als ze eens stil staan

We zijn allemal anders de ene is snel de ander is perfectionistisch zoals b.v. jou vrouw die het goed wil doen. Ieder is uniek en doet het op zijn manier. Er zijn er beslist ook die zich aan jou ergeren. Probeer ieder te accepteren zoals hij/zij is. Dan krijg jezelf ook wat meer rust. Want ook met de jaren zul je merken dat je trager en moeilijker vooruit kunt. En ook dan zijn er weer personen die zich ergeren op jou omdat zij de power en energie hebben die jij ooit hebt gehad. Denk daar maar eens over na. Dan berust je vanzelf in deze dingen en zie je het met andere ogen dan nu het geval is. Toegevoegd na 1 minuut: Jou vrouw moet die vrouw zijn.

Maak het andersom.. het tempo van diegene waaraan jij je ergert is een normaal tempo.. en jij hebt haast. Wat je opwind , waar je je aan irriteert daarin zit een wijze les. Dus zie 'de trage mensen' als een voorbeeld. Misschien vind jij het irritant, maar let eens op hun 'aandacht' bij datgene. En neem dit ritme over. Het gaat niet om snelheid of traagheid, maar om aandacht. succes!

Ik denk wel te weten waarom: je zou graag willen dat iedereen net zo snel en effectief is als jij. Want dat is -zoals jou geleerd- het beste. En je wilt graag voor iedereen het beste. Kortom: je bedoelt het heel positief. Helaas voor jou heeft iedereen zijn eigen mening over "het beste". Wat je er aan doen kan is jezelf afvragen of en welke nadelige invloeden het gedrag van een ander op jou heeft. Heb jij er echt last van of vind je dat het anders (beter) kan. Stel je voor dat je iemand feedback moet gevenop dit gedrag: wat doet dit gedrag met jou (niet je mening over dit gedrag) en hoe zou het anders moeten. Waarschijnlijk kom je hier mee wel tot een soort "waarom" Als je dat weet, heb je ook al een begin van een oplossing (je niet druk maken over iets wat jouw probleem niet is) En, als je een beetje zelfspot hebt: stel je 's voor hoe al die "slome" mensen jouw gedrag ervaren.....een haas tussen de schildpadden.Ik kan me voorstellen dat de schildpadden licht neurotisch worden van de haas. En bedenk dan dat je het zelf vast ook niet prettig zou vinden als mensen jou willen veranderen. Hoe dan ook: sterkte ermee, want vervelend is het wel zoals jij het beschrijft.

Misschien heeft je ergernis te maken met wat je bij de reacties schreef: je bent oververmoeid geweest en je hebt fibromyalgie. Bovendien: veel gaat ook niet meer zo flitsend snel als je wat ouder wordt ;-) Vaak is het zo, dat je je gaat ergeren aan dingen van anderen, omdat je merkt er zelf last van te krijgen of te hebben, of de angst ervoor. Als jij in je opvoeding hebt meegekregen, dat door het leven rennen (ik chargeer) MOET en daar nog steeds achter staat, dan zou bovenstaande misschien de reden kunnen zijn? Wat je zou kunnen doen in dat geval, is accepteren, dat dingen zijn zoals ze zijn en je eigen vermindering van kunnen (of de angst daarvoor) onder ogen te zien. Aanvaarden en begrip hebben voor jezelf. En da's niet makkelijk!

Stel zelf een vraag

Ben je op zoek naar het antwoord die ene vraag die je misschien al tijden achtervolgt?

/100