Let op: Startpagina GoeieVraag geeft geen medisch advies. De antwoorden en reacties zijn geen vervanging voor een consultatie bij een arts. Raadpleeg bij gezondheidsklachten daarom altijd een arts.

Wanneer spreek je van zelfvertrouwen en wanneer wordt het arrogantie?

Wanneer je ergens heel goed in bent, mag je dit best weten van jezelf en dit ook uiten. Maar wanneer blijft het zelfvertrouwen en wanneer wordt het arrogantie?

Weet jij het antwoord?

/2500

Het beste antwoord

Zelf-vertrouwen is gewoon dat je jezelf vertrouwt. Dat je dus weet wat je kan, en ook weet dat je dingen kan doen die je wil. Je kan jezelf een opdracht geven, en erop vertrouwen dat je die opdracht tot je eigen tevredenheid zult uitvoeren. Zelfvertrouwen is dus gebaseerd op zelfkennis. Ar-rogant is niet-vragen (rogare is latijn voor vragen), dus dingen aannemen zonder contact, overleg. Het dus beter weten dan die ander: uit de hoogte. Het verschil zit dus in de focus. Je komt over als iemand met zelfvertrouwen, indien je positief en realistisch over jezelf en je kunnen vertelt. Je focus ligt dan bij jezelf. Je komt over als arrogant, als de ander merkt, dat je het beter denkt te weten dan die ander, zonder dat daarvoor een realistische basis bestaat. Jouw focus ligt dan bij die ander.

De scheidslijn tussen zelfvertrouwen en arrogantie is heel dun, het verschil heel groot. Wie arrogant is, sluit zich af voor input en isoleert zichzelf. Zelfvertrouwen laat echter input toe, zoekt zelfs naar input door naar andere meningen te luisteren en alternatieven te overwegen. Zelfvertrouwen betekent dat wij openstaan voor de wereld om ons heen.

Als je heel ,heel veel zelfvertrouwen uitstraalt ,gaat dit op arrogantie lijken. Maar zelfvertrouwennou daar is niks mis mee. En weet je,als je veel zelfvertrouwen heb,wordt dit al heel gauw uitgelegt als arrogant. Dus maak het niet te gek, en vaar je eigen koers. Want zonder zelfvertrouwen kom je nergens.

je spreekt van zelfvertrouwen als iemand gelooft in zichzelf, en niet onzeker is. Je spreekt van arrogantie als iemand constant laat weten dat diegene zichzelf hoog heeft of als diegene mensen die in zijn ogen minder zijn naar beneden haalt.

Aldus de van dale: zelf·ver-trou-wen het; o het vertrouwen in de eigen kracht ar·ro·gan·tie de; v verwaandheid ver·waand bn, bw arrogant Daar heb je wat aan toch? :) Arrogantie is verwaandheid en als je verwaand bent ben je arrogant. Maar het verschil tussen zelfvertrouwen en arrogantie ligt vooral bij de toeschouwer. Wat de ene persoon zelfvertrouwen vind (namelijk het geloven in jezelf) kan de ander arrogant vinden (jezelf beter vinden dan een ander en dat duidelijk uiten). Het gaat er dus niet om of je beter bent dan iemand anders, maar vooral of je dat op een onprettige manier uit.

Zelfvertrouwen zou ik willen omschrijven als een positieve eigenschap. Een persoon met zelfvertrouwen is bepaald niet onzeker..maar staat niettemin open voor suggesties van anderen, wil dus wèl luisteren naar meningen die afwijken van zijn/haar eigen ideeën. Ben je arrogant, dan bezit je, doorgaans ten onrechte, tè veel zelfvertrouwen. Hetgeen je ook duidelijk aan iedereen om je heen op een pijnlijke wijze laat merken/voelen Arrogantie zou ik willen omschrijven als een negatieve eigenschap. Groet, Ton

In aanvulling op de verschillen die al genoemd zijn, voor mij is het belangrijkste verschil: Zelfvertrouwen is een gevoel dat ik over mezelf heb. Arrogantie is een oordeel van mij over een ander.

Bij zelfvertrouwen blijf je een aardig en normaal mens. Bij arrogantie geef je anderen het gevoel dat je meer denkt te zijn. En vaak gaat dat niet samen met zelfvertrouwen hebben maar onzeker zijn.

Zelfvertrouwen wordt arrogantie op het moment dat het onterecht zelfvertrouwen is. Het is fantastisch te weten wat je kunt en daar rond voor uit te komen. Je mag zelfs zeker trots zijn op iets waar je goed in bent ; dat leren we kinderen in NeEderland eigenlijk zelfs te weinig. De grens naar arrogantie wordt overschreden op het moment dat je geen oog meer hebt voor dat wat je NIET kunt, en - minstens even erg - niet meer erkent dat er mensen zijn die het zelfde of een ander kunstje beter kunnen. Dan wordt je arrogant; denken meer te zijn dan je feitelijk bent, en vooral : meer dan een ander. Ik weet niet of je wel eens naar programma's als my Sweet Sixteen of Bridezilla's hebt gekeken ? Daarin kom je regelmatig (Amerikaanse ) meiden tegen die vanaf hun eerste volle luier voor elke scheet de hemel in zijn geprezen, en wérkelijk denken dat ze Gods Gift to Mankind zijn, terwijl het gaat om heel middelmatige gewone meiden die er heel normaal (hoewel opvallend vaak erg dik) uitzien, en van middelmatige (tot ver ondergemiddelde) intelligentie, maar die zich daar totaal van onbewust zijn. Zelf denken ze dat ze blaken van het zelfvertrouwen, maar het is het meest walgelijke vertoon van arrogantie dat je je maar kunt voorstellen. Heel leerzaam..... Toegevoegd na 2 minuten: Je zou kunnen zeggen : Iemand met zelfvertrouwen staat in het midden van het universum om goed om zich heen te kunnen kijken. Iemand met arrogantie staat in het middelpunt van het universum om bewonderd te kunnen worden.

Iemand die zelfvertrouwen heeft is trots op wat die bereikt heeft is tevreden met de persoon die hij/zij is, Iemand met arrogantie vergelijkt zich met anderen en gelooft zelf in het feit dat hij/zij meer of hoger of beter is dan de anderen.

Stel zelf een vraag

Ben je op zoek naar het antwoord die ene vraag die je misschien al tijden achtervolgt?

/100