Let op: Startpagina GoeieVraag geeft geen medisch advies. De antwoorden en reacties zijn geen vervanging voor een consultatie bij een arts. Raadpleeg bij gezondheidsklachten daarom altijd een arts.

Kun je een manie of een depressie aanpraten?

Gewoon doordat mensen tegen je zeggen dat je bv heel druk bent of juist heel somber en daar bv bij zegt: ben je depressief ofzo?
Of dat je mensen het over je denken en je ermee confronteren?

Weet jij het antwoord?

/2500

Het beste antwoord

Neen , maar je kunt een sluimerende depressie door uitlokking wel actief maken. Bij een manie ligt dat wat moeilijker maar ook daar kun je door de persoon te prikkelen in de richting van de manie, deze manie wel provoceren. Toegevoegd na 20 minuten: De manie - en/of depressie moeten dus al wel onderhuids bestaan. Veel mensen die een depressie hebben, kunnen deze maskeren. Dat kan onder andere door er voor te vluchten, iets wat wel vaker gebeurt. Door alcohol/drugs en de persoon in de put te praten wordt de depressie dan mogelijk zichtbaar, iets wat bepaalde medicijnen ook kunnen bewerkstelligen. Een manie als deel van een bipolaire stoornis kan opgewekt worden door de persoon onder druk te zetten of met deze persoon veel dingen te doen die hij/zij ook in eenperiode van manie ook doet. Bepaalde stimulerende/euforiserende drugs maar ook bepaalde medicijnen kunnen de manie activeren. Wat niet zelden gebeurt is dat bij deze geestesziekten de therapietrouw (oa. het op tijd in nemen van SSRI's/Lithium of andere medicijnen gestaakt wordt. Er kan dan een heftige rebound optreden (de kwaal komt dan verhevigd naar voren door abstinentie-/ontwenningsverschijnselen. Het is niet onbelangrijk hoe je mensen met deze aandoening bejegend. Zo heb ik wel eens meegemaakt dat een collega op het werk gepest werd (daar heb ik gepoogd wat tegen te doen) en deze fijne collega is depressief/overspannen van de werkvloer verdwenen. Als je bij iemand in een (pre)manische fase sterk meegaat in de beleving van de manie, dan heb ik gemerkt dat deze heviger wordt, Mensen die deze problematiek in sluimerend staat hebben zijn gebaat met verstandige, rustige en betrokken gedrag waarbij "normaliserende " benadering deze toestand niet verergerd maar doet afnemen. Ook het externaliseren van de problematiek (iemand in een slachtofferrol plaatsen) helpt -volgens mijn ondervinding-niet mee. Soms laten specialisten een geestesstoornis manifest worden om medicatie goed in te stellen, goede zorg (24/7) is dan nodig, suicidaal gedrag wordt dan wel eens waargenomen, soms helaas met succes, omdat mensen in een manie een verminderde angst hebben om erg domme dingen te gaan doen. Kortom, als je iemand een depressie of een manie kunt aanpraten, was deze wellicht al sluimerend aanwezig. Daar dien je de betreffende persoon bepaald niet mee. Toegevoegd na 2 dagen: Een manie is moeilijker te triggeren. Je moet in de manische fase specifieke prikkels geven die euforie/dwanggedrag kunnen opwekken.

Ik ben er van overtuigt dat als iemand vaak negatief benaderd wordt en/of altijd vervelende kritiek krijgt van anderen (terecht of onterecht) je hem of haar inderdaad heel erg onzeker maakt en pijn kunt doen. Deze persoon zou aan zichzelf kunnen gaan twijfelen en zich minderwaardig kunnen gaan voelen. Dit zou er op den duur zeker toe kunnen leiden dat de persoon in kwestie depressief wordt en het allemaal niet meer ziet zitten. Als je constant negativiteit te horen krijgt en altijd te horen krijgt dat je in de ogen van anderen depressief bent,wordt je dat vanzelf wel.

dat kan. als het maar vaak genoeg gezegd wordt door heel veel personen. afwijzing en onbegrip wakkert de depressie en/of manie aan die bij elk persoon onder het oppervlak verscholen ligt. het is cru gezegt: als je er maar vaak genoeg op hamert komt deze vanzelf naar boven. overigens is confronteren (niet persoonlijk bedoeld, ik weet niet of dit een vraag is a.d.h.v. een persoonlijke ervaring) niet het juiste woord. al ZOU iemand in een depressie zitten: deze herkent het niet altijd, en als het wel zo is erkent deze het lang niet altijd. door iemand te confronteren zal je op verzet stuiten (nee dat is niet zo want.... of ... nee dat denkt iedereen maar..... etc) beter is om verzet zoveel mogelijk te vermijden door de persoon tegemoet te komen: het lijkt voor mij of je neerslachtig bent of zie ik dit verkeerd? (ik maak me zorgen om je b.v. als je een ingang vindt) grote kans dat je dan een antwoord gaat krijgen die niet vanuit een verdedigend standpunt komt.

wanneer iemand er vatbaar voor is kunnen ze je van alles aanpraten . uiteindelijk weet jij zelf toch het beste wat er met jou aan de hand is . blijf bij je eigen . en weet je het niet ga naar een deskundig iemand die je dit precies uitkan leggen .

Absoluut, kan dat en het is de meest voorkomende oorzaak van depressie. De kern is bijvoorbeeld dat iemand als kind al te horen krijgt: Je kan het niet, je weet het niet, je bent niets waard. Een kind kan niet anders dan aannemen dat hetgeen zijn ouders zeggen voor waar aan te nemen. Maar ook gebeurd het dat ouders gaan gillen bijvoorbeeld of laten blijken dat ze de keuze van het kind niet goed vinden. Op een bepaald moment breekt iemand en dan gaat zo iemand vanzelf het gedrag vertonen dat de ouder graag wil horen of zien. Het gevolg na een aantal jaren is dat die persoon dan niet meer weet wat hij/zij nu eigenlijk zelf wil. Dan gaat zo iemand dus steeds meer gewenst gedrag vertonen en de wereld als een heel angstige plek ervaren. Deze angst leidt tot controle gedrag en hier liggen dan ook de manie's die ontstaan. Dit gedrag kost zoveel energie dan ze uitgeput raken en dus na eerst de burnout en chronische vermoeidheid in de depressie komen. Door hier dan exposure oefeningen of cognitieve therapie tegenaan te zetten is niet echt een oplossing, eerder de voorbode van nog meer vermoeidheid. En het rijp maken voor de pillen oplossing. De oplossing is dus als volgt: 1. Eerst leren luisteren naar je gevoel. Die geeft namelijk antwoord op je echte wensen. 2. Leren ontdekken, wie je echt bent. Want, je speelt heel snel een rolletje. 3. De manie's oplossen door inzicht dat het voortkomt uit vermijdingsgedrag. Dat is niet nodig als je jezelf bent en je eigen gevoel volgt. 4. De ervaringen uit de jeugd opruimen en dan vooral het gevoel eruit halen. Niet terug erin stoppen door het om te draaien bijvoorbeeld. Dan ben je gewoon opnieuw omgekeerd geprogrammeerd! 5. Testen of er nog gedrag is, dat niet overeenkomt met je authentieke IK. 6. Eventuele restjes opruimen. Kortom, je bent in je jeugd al flink geprogrammeerd voordat je begonnen bent met je leven. Na enkele fasen kom je vanzelf in de depressie terecht en dan eruit komen is een flinke klus. Goedkoper is het om pillen te nemen, maar die geven je dan ook alleen een boost om nog langer door te gaan met de programmeringen. Succes. Frank

Bronnen:
http://www.jereisnaarhuis.nl

Stel zelf een vraag

Ben je op zoek naar het antwoord die ene vraag die je misschien al tijden achtervolgt?

/100