Let op: Startpagina GoeieVraag geeft geen medisch advies. De antwoorden en reacties zijn geen vervanging voor een consultatie bij een arts. Raadpleeg bij gezondheidsklachten daarom altijd een arts.

Hoe juist handelen bij een onheilspellend gevoel?

Beste mensen, had vorige week een berichtje gestuurd maar ik zou nu eigenlijk iets specifieker zijn met mijn vraag.

Ik ben me aan het ontwikkelen om zelfverzekerder in het leven te staan, maar momenteel denk ik vrij negatief over de meeste dingen: Ik denk oh dat is te zwaar..of kost te veel moeite...lukt toch niet. Ik heb dromen en wensen en eigenlijk ook verwachtingen die ik leuk vind dat weet ik, maar dat gevoel weerhoud mij er van om actie te nemen en zorgt dat ik het uitstel en geen zin heb.

Ik heb plezier in de dingen, maar vrij vaak ben ik onrustig of heb ik zo een gevoel. Vervolgens denk ik daar over, ik probeer alles wat ik doe te analyseren om zo te controlleren. Het klinkt gek maar ik ben bang dat als je heel vaak onrustig of somber bent dat je dan niet wil leven. Ik weet dat het nonsens is maar deze gedachte lijkt zo '''realistisch'' als ik somber ben krijg ik ook deze gedachten van wat wil ik nou? Ik zit op de bank en ik wil nergens moeite voor doen ( me pa zegt lui ) maar ik ben steeds bang dat dat betekend dat ik het niet zie zitten.

Als ik dat gevoel krijg en die gedachten denk ik steeds terug aan het afgelopen jaar, en nu twijfel ik over 1 ding heel erg: net na die gedachten heb ik constand geanaliseerd en opgeschreven en ik schoot er wel iets mee op, maar ik raak nog steeds 1x per week onrustig. Nu denk ik van: geen aandacht geven dan groeit het niet, maar als ik het geen aandacht geef los ik het ook niet op? Wat zal ik doen , oplossing?

Weet jij het antwoord?

/2500

Het beste antwoord

Beste Ludo, Je zit eigenlijk met twee dingen: 1. Je denkt dat je alles moet doen met je verstand. Maar, dat gaat je niet helpen. Je verstand weet niet alles en kan ook niet meer doen dan aangeven wat je zou kunnen doen. Oplossing: Vraag het eens aan je gevoel. Wat geeft je een goed gevoel. Bijvoorbeeld: Ik denk dat ik ga tennissen. En bij de gedachte dat ik ga tennissen krijg ik het gevoel van... nou ... nee niet echt leuk... ik word er niet vrolijk van. Ik krijg er ook geen energie van. DUS: dat ga je dan ook niet doen! Je gaat dat doen, waar je energie van krijgt. Je gevoel weet allang wat de juiste weg is voor je. Maar je verstand weet dat niet. 2. Je hebt last van gedachten die je onderuit halen. Dat heeft iedereen wel eens, maar als ze te sterk worden, dan wordt je inderdaad depressief. Negeren werkt inderdaad niet. Je zal ze eruit moeten halen. Je hebt specifiek last van saboteer zinnen: Kan ik niet Lukt me niet Weet ik niet Gaat niet.... etc... Je kan die zinnen analyseren tot je een ons weegt. Het is net als een computerprogramma dat zelf moet analyseren of er een virus in zit. Maar als het virus in de besturing zelf zit, dan zal die het nooit kunnen oplossen. Eenmaal gewist door het besturingssysteem dan wordt het automatisch weer herschreven. Dit is ook de reden waarom alle exposure oefeningen feitelijk niet werken. Je gaat er dan gewoon extra energie in steken om het niet meer te denken. Als je heel goed bent, lukt dat. Maar, je bent wel twee keer zoveel energie kwijt als daarvoor. En dus sta je twee keer zo snel aan de poort van de inrichting. Om goed te leven heb je namelijk energie nodig en die wordt nu juist van je geroofd. Oplossen kan alleen met een ander systeem dan het verstand. Je gevoel bijvoorbeeld. Je kan voelen waar de zinnen zitten. Die zinnen kun je er vervolgens uithalen en dan heb je er geen last meer van. Het is net als met liedjes in je hoofd. Die krijg je er ook niet uit als je niet werkt met je gevoel. Het is alleen een aparte manier van werken en die kent nog vrijwel niemand. Ik pas het nu al twee jaar toe en de cliénten zijn heel tevreden. Succes.

Bronnen:
http://www.jereisnaarhuis.nl

Je maakt het jezelf moeilijk. Soms moet je niet analyseren maar domweg in actie komen: DOEN! Wat je beschrijft klinkt me meer als angst voor controleverlies en als onzekerheid in de oren dan als wens om niet te leven. Een zekere onrust is helemaal niet ongewoon, net zoals het heel normaal is dat je niet altijd overal superzeker bent. Zeker op het moment dat je hiermee bezig bent en probeert verder te komen, kan dat beangstigend zijn. Denk je dat niet op eigen kracht aan te kunnen, dan zou je met je huisarts kunnen praten of hulp een optie is - en dan denk ik vooral aan het opbouwen van je zelfvertrouwen, om uit dat cirkeltje van alles doodanalyseren te komen.

Zou NLP eens kunnen proberen ?? Geïnteresseerd "???

Je bent nog erg jong, en bent nu op een leeftijd dat je nu de zin van het leven gaat afvragen. Dat is een goede ontwikkeling, je bent namelijk bezig je te vormen. Te worden wie je wilt worden. Of dat lukt, ligt aan je zelf. Het onrustige gevoel geen aandacht geven is een mooi begin. Volgende stap, wat wil je? Wat is voor jou een uitdaging in je leven? Heb je die nog niet, dan komt dit later nog wel, dan ben je er nog niet aan toe. Maar geef het nooit op, want dan geef je weer voeding aan je onrust. Eet gezond, dat is de basis van helder denken. En blijf schrijven.

Stel zelf een vraag

Ben je op zoek naar het antwoord die ene vraag die je misschien al tijden achtervolgt?

/100