Let op: Startpagina GoeieVraag geeft geen medisch advies. De antwoorden en reacties zijn geen vervanging voor een consultatie bij een arts. Raadpleeg bij gezondheidsklachten daarom altijd een arts.

hoe kom ik van mijn achtbaan angst af?

in elk geval tot dus ver dat ik er gewoon naar kan kijken! ik raak helemaal in paniek van dat gevoel in mijn maag, ik krijg echt de neiging uit het karrretje te springen! alleen al bij het om hoog gaan in een karretje raak ik in paniek. ook het idee dat je mogelijk in zo'n achtbaan zou kunnen zitten is al heel beangstigend! net als het zien! wat kan ik hier aan doen? ik schaam me er best voor, mensen snappen die paniek vaak gewoon niet! ik voel me dan echt zo'n oud wijf! ik kan het tegenwoordig ook niet meer opbrengen in een kinderachtbaantje te gaan! waarkomt deze angst vandaan? en wat doe je om het te minderen?

Weet jij het antwoord?

/2500

Tja, op zich kom je een achtbaan niet dagelijks tegen, en is het dus geen probleem in je dagelijks leven. Je hoeft ook niet in een achtbaan, dus mijn advies zou zijn, de achtbanen vermijden. Je bent echt niet de enige met dit gevoel. Dus schamen hoef, je je niet.

Dat is angst voor de abgst. Je kan 2 dingen doen. Gaan of niet gaan. Als je het booit geprobeerd hebt, hoe kan je dan weten of je het eng vindt? Mijn vriendin durfe ook nooit; uiteindelijk erin gegaan en na 20 seconden was het voorbij en het viel erg mee. Ze wil nu vaker naar een pretpark en de achtbaan. Succes met je keuze. Gewoon doen, er zijn ergere dingen in het leven.

je hebt waarschijnlijk ooit zo'n "naar" gevoel in je maag gehad en nu krijg je al de kriebels als je maar naar een achtbaan kijkt. Troost je, er zijn zat mensen die dat hebben bij een snelle lift en om die reden bij een "nieuwe" lift in de stress schieten dat hij mogelijk te snel voor ze gaat (ik hoop niet dat ik je nu een aanvullend probleem aanpraat). De enige manier om eraan te werken is doen doen doen doen doen doen doen. Net zo vaak in een (niet te erge) achtbaan tot je denkt, ach waar zit ik toch mee MAAR... a) weet ik niet of je je daar toe kunt zetten en b) bestaat er nog steeds de kans dat je een half jaar later TOCH weer de kriebels krijgt. Dus ik zou (tenzij je heel graag erin wilt), gewoon bedanken voor de eer. Een achtbaan doe je voor de lol en ook als je met vrienden naar een pretpark gaat zijn de fanaten best blij met iemand die op de tassen past. Gewoon zeggen dan: o nee, niks voor mij, genieten jullie er maar van maar ik doe niet mee. En als je het niet regelmatig zelf doet is het ook niet gek dat je bij het KIJKEN al de kriebels krijgt, eerlijk is eerlijk, het ziet er toch ook gruwelijk uit!!!! De mensen die het doen weten echter wat voor enorme kick ze er van krijgen en daarmee wordt het leuk/veilig en toch spannend. Toegevoegd na 4 minuten: nog even aanvullend op je vraag: waar komt het vandaan, ik denk echt van een slechte ervaring. Ik was zelf nogal dol op achtbanen en durfde altijd alles. TOT ik ooit in zo'n vreselijke "valtoren" ging (dan wordt je opgehesen in een stoeltje en laten ze je tig keer langs een paal naar beneden vallen voordat ze je weer veilig beneden afleveren). Je leest het mogelijk al aan hoe ik het opschrijf, IK die altijd alles gaaf vond en alles durfde kwam daar paars van ellende uit. Mijn kinderen vinden ze (gelukkig de kinderversies, die zijn minder hoog) geweldig en ik sta er met gekromde tenen bij. Achtbanen ja leuk, dit........ gruwelijk!!!!

Ik kom net uit duinrell :P Maar het handigst is: Denk niet. Je durft niet want : als dit als dat... Het kan niet misgaan met een achtbaan en je moet gewoon verstand op 0 maar als je nog steeds gestresst raakt ga dan niet! Je moet het verschil weten tussen niet kunnen en niet willen.

Je zou het eigenlijk gewoon keer doen ook al vindt je het niet leuk want dan over win je je angst en als je dan nog keer in gaat wordt het minder. Ik spreek uit eigen ervaring. Succes ermee

Het is in elk geval minder storend als vliegangst of hoogtevrees want tenslotte zie ik niet in om zoiets te doen als je je er niet goed bijvoelt ,dit enkel om iemand anders een plezier te doen ,je hebt ferm gelijk want vroeger had ik geen angst daarvoor maar één keer zat ik in een karretje alleen en was sterk afgenomen wat me zwakker en lichter maakt en eerlijk gezegd ik vloog van de ene kant naar de ander en had sterk het gevoel dat ik eruit zou vliegen ,telkens er heftige schokken kwamen werd ik van de ene naar de andere kant gestuurd ,de meest angstige zeven min van mijn leven ,dus niemand die dit van je kan verwachten ,vliegangst tja of pleinvrees ja daar kan of moet je soms moeite voor doen maar een achtbaan is niet echt zo super als je de risico's kent dus geen enkele reden om jezelf tot zoiets te dwingen ,je kan nog altijd bungeejump doen of parachute sprong dit zou ik persoonlijk liever doen als van links naar rechts heftig weg en weer en op en neer te vliegen ,amai neen dank u ,totaal menselijk dat je daar niet meer in wilt !Maak duidelijk dat je het niet zo leuk vind als de racewagens of boksauto's geef anderen geen kans om je uit te lachen door gewoon ergens in een lunapark te gaan of een pauze te nemen tja als je geen zin hebt dan hoef je geen uitleg te geven ,je moet dit voor jezelf doen en zeker niet over wat anderen van je zeggen ,mensen hebben angst voor vele dingen maar jouw angst is ook nog tamelijk realistisch Dus blijf jezelf en maak anderen duidelijk dat je dat niet zo leuk vind zo een attractie ,zonder uitleg tja als men iets wil over je zeggen vinden ze altijd wel iets pfff ...blijf jezelf !Er gebeuren ook vele ongelukken op dergelijke attracties dus ongegrond is je angst niet !! Toegevoegd na 1 minuut: Waardoor je deze angst hebt ,ik vermoed omdat je niet graag de volledige controle aan zo een apparaat wil geven ,je hebt graag zelf de touwtjes in de hand en in zo een ding heb je dat niet de controle over de situatie dus ...

ik zal er gewoon in gaan als je angst wil over winnen en je hoeft niet te gaan me vader kan ook niet tegen achtbanen zelfs geen kinder achtbanen

Eigenlijk valt niet veel aan te doen. Je bent bang van iets of bent het niet. Wil je het toch proberen, doe dan kleine achtbaantjes en zodra je daar niet meer bang van bent, ga je naar grotere. Ik heb geen schrik van achtbanen, ik durf in alles, dus ik kan die angst dus niet echt begrijpen. Maar iedereen heeft wel iets waar hij/zij bang voor is, en daar hoef je je echt niet voor te schamen.

Als ik zo je vraag lees, vraag ik me af: Waarom wil je hier van af? Er zijn echt veel mensen die er niet in gaan, dus waarom jij wel. Gewoon niet erin gaan, ben je gelijk van dat enge gevoel in je maag af en waarom zou je je schamen voor iets waarvan je duidelijk zegt: Ik ga hier niet in. Misschien dat een ander zegt dat je bang ben, maar probeer zijn/haar zwakke puntje eens te vinden. Iedereen heeft wel zo'n punt hoor en sommige meerdere!!!! Soms is zo'n heel stoer persoon bang voor een ieniemienie spinnetje. Sla hem/haar dan mee om de oren en zeg daarbij: Die had je nog tegoed vanuit het pretpark. Uiteindelijk: Wie een bal kaatst kan hem terug ontvangen.

Iedereen kan bepaalde angsten hebben, dit is niet iets om je over te hoeven schamen. Maar heb je wel eens goed overwogen waar je nou eigenlijk bang voor bent. De snelheid, de hoogte, het idee dat je er inderdaad uit kunt vallen. Nou dat laatste gevoel is het gemakkelijkst te overwinnen lijkt me. Je hoeft alleen maar bij de achtbaan te gaan staan en dan zie je alle mensen die er blij instappen, ook weer blij - en soms opgewonden pratend met elkaar - er ook weer uitstappen. Dus kun je je dan afvragen, waarom zou ik dat dan ook niet durven ? Dan zie je kleine kinderen erin zitten en kan ik me toch voorstellen dat je iets hebt van, ja als die het durven, waarom ik dan niet. Er is een heel mooi gezegde: een mens lijdt het meest van het lijden dat ie vreest. En als ik dat op mijn eigen omstandigheden toepas dan klopt dit meestal ook wel. Ik heb nooit angsten gehad voor achtbanen of dergelijke attracties. Maar in de python van de Efteling durfde ik niet, omdat het me doodeng leek om over de kop te gaan. Jaren later was ik er weer en men verzekerde mij dat je het amper voelde als je over de kop ging. Ik liet me overhalen en het was ook zo, het stelde niets voor. Een ander voorbeeld ik ben eens in het zwembad in een familieschommel geweest, daar werd ik helemaal misselijk van. In de Efteling stond een heel grote familieschommel, een piratenschip, nou ik dacht dat zal wel heel anders zijn dan die familieschommel toen. Maar het was nog veel erger ik kwam er kotsmisselijk uit, ik werd er letterlijk ziek van, dus daar ga ik echt nooit meer in. Als jijzelf nou ook letterlijk ziek in zo'n achtbaan wordt dan moet je er gewoon niet ingaan en dan moet je ook ophouden met tobben daarover. Waarom zou een mens per se in achtbanen moeten gaan ? Maar als je toch zo iets onbestemds hebt van waarom ben ik nou zo'n oud wijf zoals je zelf zegt, dan ga je toch een keer de confrontatie met jezelf aan en dan ben je waarschijnlijk over je angst heen. Zo niet dan kun je het waarschijnlijk wel van je af zetten. Dus in beide gevallen heb je gewonnen. Om echt van je angst af te komen zou je contact kunnen zoeken met een speciale angst-kliniek. Onderstaand staat een verwijzing naar een site waar heel veel klinieken te vinden zijn. Succes ermee http://www.startpunthulpverlening.nl/instanties/10/angst.aspx

Gewoon verstand op nul. Je bent echt niet de enige die niet van achtbanen houd. Ik ook niet. Dus ik ga er gewoon niet in. Dat kan ook nog. En niks aan trekken wat anderen er van denken. Wil je er toch wel in. Dan gewoon niet na denken. Maar achtbanen zijn er voor de leuk, het is geen verplichting. Dus je hoeft er niet in.

Ik denk niet dat je eraf kunt komen. Ik vind het in de rij voor een 8baan ook altijd nog een beetje eng. Gewoon niet denken aan de risico's en geniet ervan, zou ik zeggen!

Stel zelf een vraag

Ben je op zoek naar het antwoord die ene vraag die je misschien al tijden achtervolgt?

/100