Let op: Startpagina GoeieVraag geeft geen medisch advies. De antwoorden en reacties zijn geen vervanging voor een consultatie bij een arts. Raadpleeg bij gezondheidsklachten daarom altijd een arts.

Hoe kan ik het beste omgaan met het hebben van een relatie?

Zelf heb ik twee kinderen en alles gaat heel goed binnen mijn gezin, totdat ik een relatie aanga. Dan verander ik en wordt ik een of andere heks met verlatingsangst en dat gaat telkens ten koste van de sfeer in huis en mijn opvoeding. Dit komt mede doordat ik borderline heb, of iig iets wat daar op lijkt. Hoe kan ik hiermee omgaan? Heeft iemand anders hier ervaring mee? En wat kan ik doen om, als ik in de toekomst een relatie zou krijgen, mijn gezin niet de dupe te laten worden van mijn heftige emoties?

Toegevoegd na 36 minuten:
Ik begrijp zelf dat de kids op de eerste plaats komen, maar liefde kruipt soms waar het niet gaan kan. En wat dan?

Weet jij het antwoord?

/2500

Het beste antwoord

ten eerste zou ik het rustig aanpakken. niet alles of niets, je kids hebben inmiddels ook ervaring dat er iets veranderd als je een relatie hebt. start bv met een soort van latrelatie, zodat iedereen kan wennen aan de nieuwe situatie. vervolgens zou ik info geven over je 'gebruiksaanwijzing'. nu ben je 'bang' om een relatie in te gaan waardoor kleine dingen al kunnen triggeren tot een stemmingswisseling, hier ga jij je weer schuldig over voelen naar de kids, kortom de hele boel verloopt geforceerd en jij loopt jezelf voorbij. als ik jou was zou ik eerst eens kijken wáár precies die stemmingswisselingen vandaan komen. wat zijn de dingen die jou triggeren, wat kan jij hieraan doen om het te beperken, wat kan een ander hier voor bijdrage in leveren om hier rekening mee te houden, en je weer even met de voetjes op de grond te zetten zodat je emotie geen loopje met je neemt. liefde kruipt soms waar het niet gaan kan, maar het wil niet zeggen dat je hier gehoor aan moet geven natuurlijk. spreek af als de kids er niet zijn, doe in het weekend leuke dingen met zijn allen. voorlopig niet hutje mutje op elkaar omdat je dan weet dat er een keer een trigger komt waarop je heftig reageert. eerst erachter zien te komen wat voor jezelf de do's en dont's zijn, en dan hoe je hier een partner in kan schikken, en hoe een partner hier rekening mee kan houden en voor jou een steun kan zijn.

Ik vind dat zolang jij de verantwoordelijkheid hebt voor je kinderen, jij ook verantwoordelijk bent voor hun geluk. Als jij zelf al weet dat jou kinderen er onder gebukt gaan, dan kan je beter eerst hulp voor je probleem zoeken. Bespreek het met je huisarts en die kan je naar de juiste persoon of instantie verwijzen. Goed dat je er zelf bij stil staat en suc6

Er zijn in Nederland enkele behandelcentra voor Borderline, en verwante aandoeningen. Het gaat hier om zgn dagprogramma's. Wellicht kan je, in samenspraak met je huisarts, of hulpverleners, informeren of dit iets voor je is. Verlatingsangst is één van de kenmerken bij Borderline. Nu kan ik je adviseren géén relatie aan te gaan. Maar dat lijkt mij geen optie. Sterkte.

Eerst aan jezelf werken. Want zoals je nu bent gaat elke relatie fout. Omdat het probleem bij JOU ligt. En als jij dat niet verandert, verandert er dus ook niks in en aan toekomstige relaties. Je bent al op de goede weg: het erkennen van de problematiek. Voorlopig lekker je gezinnetje runnen en met de kids richting toekomst. Dat gaat heel goed. Geweldig toch!Houden zo. Heb je dus nu geen man voor nodig.. Werk aan jezelf, neem de tijd, geniet met leuke vriendinnen en vrienden van weekenden en vakanties, wees er voor je kinderen!

Uit liefde voor je kinderen is het denk ik beter om nu nog geen relatie aantegaan . Nu alles goed heel goed gaat binnen je gezin ,is het verstandig om met je borderline aan de slag tegaan . Leer je je eigen valkuilen etc te herkenen en stemmings wisselingen te hanteren en nog veel meer . Zorg eerst goed voor jezelf wb stabiliteit enrust , klinkt egoistisch maar is het absoluut niet. Dit kan goed van pas komen wanneer je aan een relatie begint . Mijn ervaring is dat mn relatie en dus ook mn gezin er onder te leiden heeft jammer genoeg en helaas . (bij mij is op later leeftijd bl is gediagnosteerd .) .

Stel zelf een vraag

Ben je op zoek naar het antwoord die ene vraag die je misschien al tijden achtervolgt?

/100