Let op: Startpagina GoeieVraag geeft geen medisch advies. De antwoorden en reacties zijn geen vervanging voor een consultatie bij een arts. Raadpleeg bij gezondheidsklachten daarom altijd een arts.

Ben ik autistisch?

Aangezien er super lange wachtlijsten zijn bij de diagnose-centra's wil ik mijn verhaal en vraag hier even kwijt...

ik ben 25 jaar en ik kamp al bijna heel mijn leven met een probleem, namelijk dat ik heel stil ben...

Bijvoorbeeld in een groep of in een klaslokaal, bij een feest of een party, tijdens een familie of vrienden bezoek, enzovoort... Bij zo'n gelegenheden schiet er gewoon niks in mijn hoofd en meestal weet ik niet waarover ik moet spreken. Dom ben ik nu ook niet maar ik kamp er wel mee =(

Ik voel mij beter als ik alleen ben maar of ik daar gelukkig mee ben is ook niet juist want eigenlijk ben ik niet graag alleen.

Ik voel me enorm oncomfortabel bij grote(re) bijeenkomsten of gewoon bij vrienden in een groep omdat er gewoonweg weinig tot niks in mijn hoofd schiet om over een onderwerp te spreken en te starten; Ik spreek/reageer meestal als er iets gevraagd wordt maar voor de rest ben ik een stille jongen die eigenlijk een beetje in zijn eigen wereldje leeft.

Mijn hobby's zijn vooral sporten, filmpjes bekijken, gamen, reizen enzovoort...

Contact maken met mensen vind ik zeer moeilijk aangezien ik introvert ben, afspreken met 1 iemand lukt soms wel maar bij meerdere personen heb ik meestal enorm moeite wegens mijn klachten... Mijn stilte stoort mezelf niet zo zeer maar het stoort me vooral bij meerdere personen omdat ik het gevoel krijg dat anderen daar niet mee kunnen opschieten en dan voel ik mij enorm ongelukkig =(

Klik op reacties...

Weet jij het antwoord?

/2500

Het beste antwoord

Ik heb pdd-nos en ik weet heel goed wat het is als je autistisch ben: je kan niet goed tegen harde geluiden, veel mensen om je heen, gesprekken kan je lastig volgen (soms zelfs bijna niet), contact maken gaat niet verder dan hoi en een algemeen praatje, je hebt moeite met gezichtsuitdrukkingen en emoties tonen, praat vaak monotoon, je zegt het één maar je komt zó (vaak niet zoals je het bedoeld heb) over... en als je boos ben dan gaan alle remmen los, en heeft ontzettend veel structuur en regelmaat nodig, komt over als een pietjeprecies, maar dat is omdat hij alles zeker wilt weten, en is "veel weten over een bepaald onderwerp" een vaak voorkomend verschijnsel. Ofwel, een vreemde eend in de bijt. En dat herken ik niet echt in je verhaal. Ik lees vooral dat je stil ben en graag wat socialer zou willen zijn. Ik ben geen psycholoog, maar ik zou je wel aanraden er eentje te raadplegen (autisme kan altijd), of op zijn minst aan jezelf te gaan werken qua zelfvertrouwen, gezien het feit dat je zegt dat je er ongelukkig van wordt. Een autist (welke vorm dan ook) is constant zichzelf eraan aan het herinneren bij de eerste stap die hij zet naast zijn bed, tot het moment dat hij zijn dekens weer over zich heen trekt, dat hij het zo en zo en zo gaat doen de hele dag, moet overal bij nadenken, een constant gevecht met zichzelf en speelt (als ie redelijk zelfbewust is) een aardig staaltje toneel zodat anderen er geen last van hebben. Jij daarentegen komt op mij over als een onzeker persoontje, die graag wat extraverter wilt zijn, wat socialer en vooral spraakzamer. Ik zeg altijd: er zijn twee soorten mensen. Zij die gemakkelijk praten.... en zij die graag luisteren naar wat er (tussen de regels) gezegd wordt en geeft af en toe zijn of haar mening. 2 soorten mensen: mensen die veel mensen om zich heen willen, en mensen die liever een paar mensen om zich heen willen, en van rust houden. En natuurlijk zij die er tussen in zitten.... of buiten de boot vallen. Je bent wie je bent! Wees je zelf, er is niks mis mee. Zoals ik al zei, een psycholoog is altijd goed, en jezelf laten onderzoeken is helemaal niks mis mee, als je dat wilt doen, vooral doen. Tegenwoordig worden al zoveel mensen in hokjes gestopt. Als je stil ben, ben je autistisch, als je druk ben, heb je adhad, als je chaotisch ben, heb je add, als je stil én chaotisch en vreemd reageert, heb je pdd-nos. Je bent wie je bent. Je MOET niet iets hebben.

Ik kan je niet helpen ofzo maar het lijkt me vreselijk om zo lang te wachten. Ook omdat je zelf dan ook niet meer weet waar je aan toe ben en als jij gelukkig ben in je eigen wereld en met je familie of de vrienden die je hebt dan zou ik het zo laten, tenzij je zelf er zo erg mee zit. Ik kan je een adres aanraden: zoek op google maar eens naar de viersprong, centrum voor persoonlijkheidsproblematiek. Misschien hebben die geen lange wachtrij of irritant lange onderzoeken. Succes!!

Niemand op GV kan jou hier een deskundig antwoord op geven. Alleen een psychiater kan je, na verschillende testen, een diagnose geven. Om die diagnose te krijgen moet je aan veel kenmerken voldoen. Wat informatie hierover vind je in onderstaande link. http://www.autsider.net/spectrum/dsmiv.htm Het krijgen van de diagnose maakt jou niet opeens anders. Jij bent die je bent, met je eigen eigen-aardigheden ;-) Stel: je zou ASS hebben: dan leer je jezelf beter begrijpen, dan is er een naam voor en misschien kan je makkelijker/ gerichter deskundige hulp krijgen. Maar jij blijft je eigen unieke jij, de enige op deze hele wereld.

De meeste dingen die jij noemt in je verhaal, zijn ook op mij van toepassing. Mijzelf heb ik het labeltje "verlegen" (en "sociaal angstig") opgeplakt, hoewel ik er in de loop van de tijd wel achter gekomen ben dat dit een vrij breed begrip is. Van autisme weet ik niet heel veel; maar in wat ik er wel eens over gelezen heb, herken ik mijzelf niet echt. Voor zover ik heb begrepen, heeft iemand met autisme moeite om zich te verplaatsen in een ander. Iemand die verlegen is, heeft dat niet. Sommige dingen komen wel overeen, maar veel ook niet. De overlap zit in de moeite met het omgaan met andere mensen. Maar de oorzaak is anders. Ik kan je aanraden eens een kijkje te nemen op de website en het forum van de Vereniging van Verlegen Mensen (VVM). Zelf ben ik al een tijd bezig met een cursus sociale vaardigheden die ze daar geven. Er blijken wel manieren te zijn om o.a. het "nooit weten wat je moet zeggen" te doorbreken. Mocht je er meer ver willen weten, stuur dan een maar even een bericht. Verder kan ik je het boek "Verlegen, Nou En!", van Bernardo Carducci aanraden. En deze website is ook wel handig: (vooral het stukje over Smalltalk) http://www.leren.nl/cursus/sociale-vaardigheden/

Dag, ik ben psycholoog maar niet gespecialiseerd in autisme, hoewel ik wel een tijd een autismeproject heb gedaan. Ik lees uit jouw verhaal ook weinig aanknopingspunten dat je autisme zou hebben. Naast de moeite om een gesprek aan te gaan, heb je nog andere klachten? Durf je geen gesprek aan te knopen of lukt/wil het je gewoon niet? Beide kan gewoon een kenmerk zijn van introversie of sociale verlegenheid. Een goed boek hierbij vind ik Small Talk van Debra Fine. Misschien heb je daar ook iets aan? Een andere tip die ik je kan meegeven is de volgende: bij een autisme onderzoek hoort ook een "heteroanamnese" (een moeilijk woord voor een onderzoek bij mensen die je goed kennen, zoals je ouders). Een hoop jonge kinderen hebben namelijk ook moeite met oogcontact maken en leren dat zich later zelf aan (ze kopieren het "normale gedrag" van anderen.) Misschien kun je dat eens aan je ouders vragen? Goed dat je hier zo eerlijk over bent, en nog veel succes verder!

Lijkt mij niet. Want autisten zijn graag alleen maar jij vind bij groepen leuk.

Stel zelf een vraag

Ben je op zoek naar het antwoord die ene vraag die je misschien al tijden achtervolgt?

/100