Let op: Startpagina GoeieVraag geeft geen medisch advies. De antwoorden en reacties zijn geen vervanging voor een consultatie bij een arts. Raadpleeg bij gezondheidsklachten daarom altijd een arts.

Wat verstaat men onder : een slachtofferbewustzijn? Wie heeft dat wanneer?

Weet jij het antwoord?

/2500

Het beste antwoord

volgens mij heeft slachtofferbewustzijn daarom niet altijd meteen een link naar geweld en andere dingen die je hebt meegemaakt en waarvan je dus slachtoffer was. een slachtofferbewustzijn kan ook te maken hebben met het gevoel dat je de dingen in je leven niet in de hand hebt, dat andere alles schuld zijn van wat met jou gebeurt etc. bv. kan je als je relatie stukloopt denken "oh jee, wat overkomt mij nu weer, ik die zo mijn best doe en kijk, die verschrikkelijke vrouwen/mannen ook, waarom doen ze toch zo " enzovoort. als je telkens zo denkt met alle dingen die je gebeuren, heb je een slachtofferbewustzijn. Een niet-slachtofferbewustzijn zou dan bv. denken "ik heb ...geleerd uit deze ervaring, ik kies er nu voor om een liefdevolle relatie aan te trekken en zelf liefdevoller te zijn enz". Je leert in beide situaties, alleen leer je in de eerste situatie veel trager, en moet je dan soms vijfhonderd keer met je hoofd tegen de muur botsen vooraleer je weet "aha, hier staat een muur" en leert deze muur te vermijden.

Even googlen http://www.goedzo.com/index.php/2009/09/25/het-slachtofferbewustzijn Ik vond vooral het laatste stuk heel kenmerkend:We hebben de keuze om in slachtofferschap te blijven en te blijven lijden Ik ben ook een slachtoffer geweest van zwaar geweld. 2,5 Jaar lang ben ik blootgesteld aan de nukken van mijn ex. Daarvoor is hij uiteindelijk zelfs in het Hoger Beroep, wat hij zelf aangevraagd had, veroordeeld. Als je een leven hebt dat vol zwaar geweld is, denk je dat er geen uitweg is. Ik ben zolang gebleven omdat ik dacht dat onze dochter recht had op haar vader. Later heb ik begrepen dat deze persoon slechts een verwekker was en dat maakt iemand nog geen vader. De dag dat hij mij pakte waar onze dochter van 18 maanden bij was, heb ik het geweld een halt toe geroepen. Als slachtoffer heb ik wat in het gerecht mogen zeggen. Hij bod omslachtig zijn excuus aan, maar de hoge rechters geloven niet dat hij werkelijk beseft wat hij mij aan heeft gedaan. Ondanks dat ik er wel chronische ptss aan over heb gehouden, voel ik mij geen slachtoffer. Mijn ex heeft geen macht meer over mij, noch mijn dochter. En nee...mijn dochter heeft hij nooit meer willen zien. Om op het laatste deel van je vraag in te gaan. Iemand blijft slachtoffer zolang zij/hij gevangen blijft in de macht spiraal van de dader.

Slachtoffer zijn is een afschuwelijke ervaring. Dader zijn eveneens, maar daar hebben we 't nu niet over. De ervaring zal het slachtoffer eerst moeten verwerken, oftewel accepteren dat dit heeft plaatsgevonden. Daarna, en dat duurt soms behoorlijk lang, komt er een ander proces op gang: de keus of je in die 'rol' wilt verder leven, of dat je deze wilt loslaten. Het vertrouwen is ernstig beschadigd, onmacht en hulpeloosheid zijn tot grote hoogte ontwikkeld door het ervaren van mishandeling, soms jarenlang. Zó leven doet 'gewoonte' ontstaan, en daarmee een bepaald patroon. Vaak is de omgeving op de hoogte van de situatie en vanuit de omgeving ontvangt het slachtoffer aandacht, steun en zelfbevestiging. Na verloop van tijd kan zich dit leefpatroon in het bewustzijn verankeren. Dit noemt men soms slachtofferbewustzijn. Ook zonder dat mensen geweld hebben ondergaan, bestaat dit slachtofferbewustzijn, bijvoorbeeld bij mensen die zich niet anders dan afhankelijk lijken te kunnen opstellen. Deze mensen lijken hun afhankelijkheid niet te kunnen loslaten. Ik gebruik hier de woorden 'lijken' en 'soms' met opzet, want dit blijkt vaak een tijdelijke situatie en juist het doormaken van zo'n zware periode kan de aanzet te geven tot de ontwikkeling van zelfwaardering en zelfvertrouwen. Het is dus geen onveranderlijke situatie.

slachtoffer blijf je denk ik als je stil blijft staan na een bepaalde ervaring. acceptatie is het keyword idd. de ervaringen met mijn agressieve ex zitten in mijn rugzakje. ik neem het mee want het houdt me scherp. mocht er iets of iemand overeenkomsten vertonen met de inhoud van mijn rugzakje gaat er een alarmbelletje af..... kat uit de boom kijken en naar mijn gevoel luisteren. het overkomt mij niet meer dat ik dezelfde fout maak. waar je dus niet aan onderdoor gaat maakt je sterker, en dan veranderd het gevoel van slachtoffer zijn in een ervaring waar je van kan leren. bij iedereen zal dit proces op een andere manier verlopen waarschijnlijk. ook de tijd die dit nodig heeft. vergeet vooral niet dat iemand pas de macht over je heeft als je het diegene geeft door het zover te laten komen (vergeven, willen vergeten, schaamte, de buitenwereld hopen dat het op een dag anders is etc) ik heb met mijn kids een veilige thuishaven opgebouwd. van hieruit heb IK de regie en er is niemand die mij nog kan vertellen hoe ik mijn leven moet leiden of iemand die ik de macht geef om mijn leven te bepalen op welke manier dan ook. mijn kids weten dat het niet aan hun ligt en vind het belangrijk dat ze over hun gevoel en gedachten praten. ze durven ook alles te vragen en ben niet negatief over hun vader (hij heeft zichzelf al van zijn voetstuk laten vallen tenslotte) maar ze weten dat niet iedereen hetzelfde is. heel veel geluk voor jou en je meisie!!!

Stel zelf een vraag

Ben je op zoek naar het antwoord die ene vraag die je misschien al tijden achtervolgt?

/100