Let op: Startpagina GoeieVraag geeft geen medisch advies. De antwoorden en reacties zijn geen vervanging voor een consultatie bij een arts. Raadpleeg bij gezondheidsklachten daarom altijd een arts.

Waar komt innerlijke onrust vandaan en hoe kun je die bezweren als je probeert je leven te veranderen?

Ik was heel veel jaar depri en apathisch en nu probeer ik al een tijd meer in het leven te staan, te doen wat ik graag wil doen, ipv te vervallen in de verslavingen die ik had/heb. Mijn verstand weet dat ik niet moet toegeven aan de verslaving, maar vanbinnen ben ik zo onrustig, echt kriebelig gewoon, en een beetje chagrijnig, dat ik pas weer rustig wordt als ik toegeef, waardoor ik vervolgens weer kwaad wordt op mezelf, weer toegeef aan de verslaving, etc, etc. Terwijl er ook dagen zijn dat ik (opeens lijkt het wel) vrolijk op sta en de dingen ga doen die ik wil, en dan neem ik me voor dat vol te houden, en dan sta ik de volgende dag weer op met die onrust (ook weer opeens, zonder aanleiding, lijkt het wel). Waarom is die zo moeilijk te bezweren? Waar komt die vandaan? Waarom moet de positieve verandering zo langzaam gaan? Voel me soms machteloos, omdat ik wel wil, maar het lukt niet.

Toegevoegd na 25 minuten:
Die innerlijke onrust lijkt er zomaar te zijn. Zonder aanleiding.

Toegevoegd na 6 uur:
Hebben jullie tips over hoe je innerlijke onrust kunt bezweren, zonder verslavingsdingen te doen? Dus ipv averechtse bezeringsmethoden die ik nu doe.

Weet jij het antwoord?

/2500

Je hebt vast al behandeling gehad voor je verslaving, maar misschien is dat alles te vroeg gestopt... De onrust die je in jezelf hebt is heel moeilijk meg te halen, niet alleen door de verslaving, maar ook door andere dingen die je hebt meegemaakt waardoor je ws verslaafd bent geraakt. Misschien kan je toch nog weer wat nazorg gebruiken, dat je jezelf wederom aanmeld bij zo´n project. Vanuit zo´n instantie kan je misschien ook nog andere dingen erbij gaan doen die je helpen het in je hoofd allemaal wat geordend te krijgen! Het idee dat je van jezelf weet dat je rustig wordt door opnieuw aan je verslaving toe te geven, lijkt mij zo beangstigend en je kan dat nooit alleen volhouden, als het een keer tegenzit, ben je dan denk ik heel snel genijgt om terug te vallen! Heel veel sterkte!

Je verslaving is natuurlijk ontstaan op een bepaald moment en periode in je leven. Als je kunt begrijpen waarom je ooit in die tijd de verslaving heb opgepakt, dan kan je kijken of je terug kan gaan naar die periode om zo meer acceptatie te vinden in je keuze. Misschien hebben je ouders ook een indirecte invloed op je verslaving gehad. En zou je ook je ouders in dit verhaal moeten betrekken. Niet letterlijk, maar figuurlijk voor jezelf. Hoe was je opgegroeid, en hoe was je opgevoed? Welke ergernissen had je? Wat zocht je in je verslaving om jezelf als een geheel completer te kunnen maken? Een verslaving is meer een gemis van iets welke je wilt opvullen via een externe factor. Hetgene wat je wilt opvullen kan je echter ook binnen jezelf vinden. Ook al is de zoektocht hiernaar erg moeilijk en lang. Maar ik geloof dat jij nu toe bent aan deze zoektocht, en dat je daarom ook de vraag heb gesteld. De zoektocht begint met je verleden. Naar het begin. De verslaving is slechts een symptoom en de oorzaak (kern) ligt in een eerder moment van je leven. Je innerlijke onrust is nog steeds je drang om jezelf completer te willen voelen. Het strijd nog steeds met je innerlijke zelf voor je diepste wensen. Vind je diepste wensen, zodat je innerlijke rust terug kan komen.

je moet eerst zorgen dat je echt helemaal van je verslaving af bent en niet meer de behoefte hebt om het te gebruiken. als je zo ver bent kun je meditatie oefeningen doen dat werkt heel goed je bewaart daarmee goed je innerlijke rust en je laat even al je gedachten gaan zie deze link http://www.reikicentrum.nl/meditatie/ hier in staan meditatie oefeningen ik hoop dat je er wat aan hebt

Een van de dingen die zich tegen je kunnen keren is dat je denkt dat het oneerlijk verdeeld is in de wereld; het is inderdaad oneerlijk verdeeld en dat is ook altijd zo geweest, niemand die dat kan ontkennen. Het is dus zaak dat te aanvaarden en je eigen reactie daarop ook; pas dan kun je verder en proberen van de huidige situatie het beste te maken. Als je de situatie niet accepteert heb je een excuus om te drinken en dat zal je dan ook doen.

Stel zelf een vraag

Ben je op zoek naar het antwoord die ene vraag die je misschien al tijden achtervolgt?

/100