Let op: Startpagina GoeieVraag geeft geen medisch advies. De antwoorden en reacties zijn geen vervanging voor een consultatie bij een arts. Raadpleeg bij gezondheidsklachten daarom altijd een arts.

Ik voel me steeds meer alsof een ander in mijn hoofd en lijf leeft en me nog laat functioneren..een soort van automatische piloot...is dit herkenbaar?

Voel steeds meer een soort van gelatenheid over me heen komen en interesseer me voor steeds minder zaken..zorg slechter voor mezelf dan ooit en sluit me steeds meer af.. kom alleen nog buiten om te gaan werken omdat nog wat afleiding geeft maar ook dat wordt met dag moeilijker..vrienden, familie, psycholoog en huisarts zeggen steeds: neem nog een valiumpje of een anti in de put zitten pil..het gaat voorbij.. maar van mij mag het vandaag voorbij zijn..mijn rugzak is wel erg zwaar aan het worden... is er iemand die dit herkent en er wel uit gekrabbeld is..hoelang heeft dat dan geduurd..ik ben al ruim een jaar aan het tobben zo...

Weet jij het antwoord?

/2500

Het beste antwoord

Ja Prego, is heel herkenbaar en wordt ook wel depressie genoemd. Zo te zien (lezen) zit je in een neerwaartse spiraal. Ik ken jou en jouw verhaal/achtergrond niet, maar het vertelde komt op mij wat over of je niet serieus genomen wordt, of misschien zit je er al wel zover 'in' dat positieve impulsen niet meer opgeslagen worden. Advies: naar de dokter en laat je niet met een kluitje in het valium/depripillen veld sturen, want dat schijnt dus niet te helpen. Probeer met je huisarts een behalndelwijze te vinden die bij JOU past, want ellenlange gesprekken met een psycholoog kan echt niet iedereen wat mee (ik bijvoorbeeld). Toen ik in die situatie zat heb ik creatieve therapie gedaan: actie gericht en interactief, dit heeft mij goed geholpen, dit paste bij mij om (weer) tot mezelf door te dringen en de zaken uit te balanceren. En ja, natuurlijk kun je eruit komen, maar NIET op de manier hoe het nu bij jou gaat. Ga actie ondernemen om voor JOU het goede te krijgen. Verander desnoods van huisarts. Hoe lang het duurt voordat je weer omhoog klimt is voor iedereen verschillend, daar zijn geen maatstaven voor. En om heel eerlijk te zijn: die depri pillen die ik had maakten mij er niet vrolijker op, ik heb me door die dingen echt nooit beter gevoeld. Heel veel succes en waar een wil is is altijd een goede weg, ga de voor JOU goede mensen (artsen/therapeuten bv) zoeken en neem met minder geen genoegen. Want je bent het waard en belangrijk genoeg om dat voor jezelf te doen!

Misschien is het verstandiger om niet te denken wat te doen om je beter te voelen, je kan terugkijken naar het verleden , naar momenten waar je vrolijk was, aan de hand van die situatie kun je misschien een ingeving krijgen wat je kan gaan doen, En misschien is het goed voor je om af en toe te glimlachen, dat zou denk ik ook wonderen kunnen doen.

ja, dat klinkt heel herkenbaar. je stevent af op een depressie, als je er al niet in zit. de anti in de put pillen hebben me geholpen, al neemt het tijd, en wat uitproberen. verder moet er ook wat tijd overheen gaan. hou vol!

Wellicht moet de aanpak van uw klachten op de schop, of zelfs uw medicatie worden aangepast. Wat u nu zo compact op GV schrijft, zo kwam het waarschijnlijk niet over bij uw arts of zoals u schrijft psycholoog. (wellicht bedoelde u psychiater) Als een arts druppelsgewijs informatie krijgt dan is een diagnose ook niet juist op de ontvangen informatie. Als u nu op het moment van uw dieptepunt kenbaar maakt hoe de vlag er voor staat en actie eist van de medici, dan kunnen zei knoppen doorhakken en u adequaat helpen. Ik heb ook uw eerdere vraag gelezen. Eis een serieuze aanpak of overweeg een andere specialist. Verlies de moed niet, het leven heeft ook mooie dingen in petto. Van harte beterschap.

Herkenbaar! Lekker gaan bewegen is het beste medicijn. Maar om dit te gaan doen is heel moeilijk, ik weet het.

ja ik herken wel wat dingen uit je verhaal ik loop al zelf al jaren(24) in wisselende mate met ongeveer zo rond de afgelopen jaren waren een achtbaan in de zin van voor en achteruit gaan belangrijk in deze situatie (vergeef me dat ik van uit mijn standpunt praat) is dat je tijd voor jezelf neemt om goed na te denken en rust nemen en te proberen wat dingen op te zoeken die je nog wel een goed gevoel geven en wat afstand van je nare gevoel even de cirkel door breken en dan bedoel ik geen hele grote dingen bij was het kopjes thee en lekker kneuteren met m'n beesies en wasjes draaien om een paar dingen te noemen maar voor het een heel verhaal word (wat ik best vertellen wil) ik ben er geweest tot serieuze zelfmoord pogingen en automutulatie aantoe ik ben er ook weer helemaal uitgekomen lekker veel sporten leuke baan veel activieteit ik dacht dat gebeurd me nooit meer ik wist het zeker ik voelde me super en toen weer langzaam er in alles grijs alleen maar pijn wekenlang alleen maar werken eten slapen geen fut voor wat dan ook als het nacht werd ging ik een beetje leven en slapen als het licht werd weekenden lag ik alleen maar in bed en er weer langzaam uit en daar ben ik nu ik heb mn leventje weer aardig onder controle en voor al de zin wil en overtuiging dat het beter gaat worden en daar moet ik hard voor werken (das in het kort de laatste 4 jaar)

Zorg voor goede antidepressivapillen en zoek een rebalacingtherapeut. Gewoon even googlen. Ze zitten door het hele land. Helpt alle oude troep opruimen.

Zelf geen ervaring, maar mijn advies, deels overgenomen van mensen die wel heel erg in de put zaten; ga doen wat jij leuk vind en stop met het gene wat je niet leuk vind. Maakt je werk je depressief? Zoek ander werk, werk dat jij leuk vindt. Neem tijd voor jezelf om dingen te doen die je altijd al eens gewild had om te doen. Geef kleur aan je leven :D

Bronnen:
http://www.youtube.com/watch?v=L0D5tEwFZzc

Het is herkenbaar, wat je schrijft. Ik heb ongeveer hetzelfde meegemaakt. Als ik jouw verhaal zo lees, denk ik: ga eerst eens praten met iemand op je werk, je directe leidinggevende. Vertel in grote lijnen hoe de vork in de steel zit en vraag een time out. Meld je ziek en dan krijg je een oproep voor een gesprek met een bedrijfsarts. Welnu, die bedrijfsarts, daar kun je het mee treffen of je hebt zo'n eikel/muts die er niks van snapt. Als het een beetje een verstandige arts is, ziet hij of zij snel genoeg hoe het zit. Die arts zal je niet langer aan het werk laten, als het goed is, maar je een tijdje de ziektewet in sturen. Een week of drie, vier, vijf om tot rust te komen en de boel op een rijtje te zetten. Ga in die tijd die je dan thuis zit eerst eens lekker uitrusten en de boel de boel laten. wat vind je leuk om te doen? Heb je hobby's? Pak een hobby op en ga daar mee aan de slag. Maakt niet uit wat het is, zo lang jij je er maar prettig bij voelt. Heb je geen hobby's, verzin er dan eentje. Houd je van de natuur, dieren? Koop een verrekijker en ga vogels kijken en rondstruinen in het bos of de polder of de duinen. Houd je van culturele dingen? Bezoek een mooi museum en breng daar gerust een hele middag door. Houd je van muziek? Koop een gitaar en neem gitaarles. Of zangles. Zo kan ik nog twintig dingen noemen, maar waar het om gaat is dat je dingen voor jezelf vindt waar je je gelukkig bij voelt. Waar je jezelf in kan verliezen. Dat je niet meer zo met jezelf bezig bent, maar de blik naar buiten richt. De wereld en het leven hebben veel te bieden, maar je moet er wel open voor staan. Geef jezelf die kans! Wil je dit allemaal niet, zoek dan een goede therapie. Haptotherapie bijvoorbeeld: http://www.haptotherapeuten-vvh.nl/p/watishaptotherapie/t/Wat_is_haptotherapie Of creatieve therapie: http://www.haptotherapeuten-vvh.nl/p/watishaptotherapie/t/Wat_is_haptotherapie Of een therapie waarbij je veel kunt praten: http://www.haptotherapeuten-vvh.nl/p/watishaptotherapie/t/Wat_is_haptotherapie Hoe het ook zij, iets waarbij jij tot je recht komt! Stop het niet weg maar ga ermee aan de slag, Hartstikke goed dat je deze vraag hier hebt gesteld, Daar is moed voor nodig. Dus moedig ben je. Toegevoegd na 1 minuut: De link bij creatieve therapie moet zijn: http://www.therapiehulp.nl/therapie/psychotherapie/creatieve-therapie/ Toegevoegd na 3 minuten: De link bij gesprekstherapie moet zijn: http://www.gottswaal.nl/level2.php?id=262&page=51&groep=geest

Ik herken dit meteen, ik ben misschien wat jong maar heb al zoveel mee gemaakt dat ik me ook voelde zoals jij. Ik ben vorige maand in therapie gegaan bij een haptotherapeut en toen ik de eerste keer daar was werd al heel veel mij duidelijk. Het geen wat mij vooral duidelijk is geworden is dat ik al een aantal jaar door het leven ging als '' ik & mijn lichaam''. En dat kwam door alles wat er is gebeurt in het verleden waarvan ik dacht, Dat heb ik al achter me gelaten!! maar dat bleek dus niet het geval. Ik kropte onbewust alles op. Ondertussen ben ik er even tussen uit omdat het super goed ging ik nu even een paar weken vakantie heb genomen om tot mezelf te komen. Ik heb al weer meer zin om dingen te gaan ondernemen en ga binnenkort naast de haptotherapeut ook naar een psygoloog om even alles op een rijtje te krijgen in mijn hoofd. Dit was een paar maanden terug echt geen optie voor mij. Ik raad je iig aan om al is het maar 1 keer een afspraak te maken met een haptotherapeut, word het niks kan je altijd stoppen. Maar denk dat je er wel wat aan hebt.

Stel zelf een vraag

Ben je op zoek naar het antwoord die ene vraag die je misschien al tijden achtervolgt?

/100