Psyche

Het klinkt wat vreemd, maar zodra ik met meerdere mensen sta in een lege ruimte, dan ga ik hyperventileren. Dit gebeurt ook vooral als mensen dan tegen mij gaan praten. Het wordt ook erger als er (veel) licht is.

Overal lees ik dat hyperventilatie juist optreedt bij ruimten vol met mensen, maar dan heb ik het juist niet. Als ik meerdere dingen om me heen heb gaat het beter/goed. Ditzelfde geldt als de ruimte wat donkerder is. Maar zodra er een grotere, open, lichte ruimte is, gaat het mis. Ik kan me dan niet focussen, krijg een licht gevoel in mijn hoofd, duizelig.

Mijn vraag is, wanneer beslis je om naar de huisarts te gaan? Ik weet niet zo goed op welk moment het 'gelegitimeerd' is om te gaan. Ik verwacht een antwoord als 'wanneer je in het leven last ervaart', maar ja dan ben ik best wel eigenwijs en vraag ik niet zo snel om hulp en heb ik zoiets van ja het is nu even zo en het gaat wel over. Ik merk dat ik dan toch wel bang ben voor een afkeurende reactie vanuit mijn omgeving of de huisarts zelf. Dat het niet nodig is en ik mij gewoon niet aan moet stellen.

Ik zit nu in mijn afstudeer jaar SPH en loop vast/achter met de opdrachten. Moeite om te beginnen, vol te houden en dingen af te maken. Laat veel liggen. Moeite in de samenwerking, moeilijk dingen kunnen verwoorden en dus communiceren met de anderen.

Altijd al last gehad in sociale contacten, veel gedachtes, onzekerheid, verlegenheid. Nu dit jaar veel stress/spanning en angst. Tijdje ook steeds s'nachts wakker geschrokken. Nu vaak lastig om in slaap te komen. Misselijkheid en hoofdpijn. Negatief beeld over mezelf. Niet op mijn gemak bij anderen, idee hebben dat zij dingen over mij denken; zelfs thuis. Snel afgeleid, weinig concentratie, snel gefrustreerd zijn. Vaak moe, vaag in mijn hoofd, afwezig, slecht geheugen, moeilijk dingen kunnen verwoorden, niet echt plezier in het weekend met vrienden. Vaak gevoelens van verdriet en boosheid. Vaak weinig zin hebben in dingen. Veel staren en bv. tekst op een beeldscherm wordt vaag. Best wel een lijstje, maar moet ik hier wat mee?

Als ik door een Nocebo-effect (tegenovergestelde van Placebo-effect) in een staat van psychose raak door een psychiater en artsen die mij dit wijs maken en mee diagnosen, kan ik dan toekomstige ''terugvallen'' verwijten aan de instantie?
eenmaal een psychose gehad zal kans bieden op resultaat dat dit nog een keer gaat plaats vinden.
oftewel als ik niet fout gediagnoseerd zou zijn geweest had ik een psychoseloos leven kunnen hebben?

Voorbeeld: Iemand koopt een geurtje voor een speciale gelegenheid als een bruiloft. Een jaar later ruikt hij dit geurtje weer en onmiddellijk krijgt hij dezelfde beleving als het moment waarop hijzelf het geurtje ophad (dus tijdens zijn speciale gelegenheid).