Psyche

Ik ken veel mensen met autisme en die vinden het niet leuk. En ik vind het eigenlijk ook niet voor ze leuk en best stom enzo.. Dus hier de vraag waarom kunnen dokters autisme niet genezen of medicijnen maken?

Twee dagen geleden ging ik, redelijk laat na een lange dag studeren met best wat koffie, naar bed. Ik voelde mij niet moe en had moeite om in slaap te komen. Ik sliep om 2 uur in en werd om half 7 wakker. Ik had toen gejaagde, vreemde en enigszins angstige gedachten (halve dromen leken het). Er was geen touw aan vast te knopen. Ik werd daar zelf ook echt angstig van. Die dag erg moe geweest en een beetje angstig. Die avond, gisterenavond dus, wezen stappen. Ik heb best veel gedronken. Toen ik wakker werd, had ik weer van die vreemde onsamenhangende gedachten, maar nu gecombineerd met een fikse kater. Ik werd flink angstig en was bang dat ik een psychose zou krijgen. Ik heb toen gegoogled en zag dat angst om gek te worden en onsamenhangende gedachten voortekenen (kunnen) zijn. Daar werd ik nog angstiger van, zeker omdat ik het de dag hiervoor in de ochtend had zonder alcohol (ik weet dat je van veel alcohol bij een flinke kater angstig kan worden). Dat maakte mij dus erg ongerust. Nu ben ik nog steeds wat angstig en vraag ik mij dus af: Zijn dit dan voortekenen van een psychose? Of ben ik mijzelf gek aan het maken? En wat zou ik hier het beste tegen kunnen doen? In de vorm van een denktrucje ofzo...

Ik ben erg psychisch uit balans geraakt, stemmingswisselingen angsten. Dit kan door een te kort of overschot van neurotransmitters komen. Mijn Psych wil maar wat gaan experimenteren met medicijnen. Is het niet mogelijk om met bloedonderzoek te achterhalen wat bij mij de disbalans is? En waar kan ik dat doen?

Ik zal hier een korte uitleg geven over mijn situatie. Ik slik sinds een half jaar Citalopram, Mirtazapine en Risperidon tegen mijn angst. De angst wat mij overheerst is ook lichamelijk, diarree, braken, paniekaanvallen etc. Sinds het gebruik van de medicatie zijn die verschijnselen zo goed als verdwenen en ook mijn angst.

Afgelopen week ben ik wel wat geschrokken, omdat ik al een week diarree heb (zonder buikpijn). Sinds ik de medicatie gebruik viel ik ook gelijk in slaap door de mirtazapine, nu val ik helaas niet meer zo snel in slaap als eerst.
Moet ik deze symptomen zien als dat de medicatie uitgewerkt zijn en mijn angst terug komt of is er misschien toch niks aan de hand?