Psyche

Ik voel boosheid in mijn handelingen, ik zie verdriet door mijn ogen : maar vanwaar die gevoelens die niet van mezelf zijn omdat er geen reden voor is?

Ik merk dat ik dingen snel "persoonlijk" opneem. Bv. zei mijn vriend deze middag dat ik niet hoefde bij hem te blijven zitten als hij at (ik had geen honger) en dan denk ik meteen "zie je wel, hij wil niet dat ik hier zit".
Als een vriendin met me afspreekt en zegt "ik heb nadien ook met .... afgesproken" denk ik "zie je wel, ik ben vast niet interessant genoeg voor haar om een hele avond met me door te brengen".Zegt iemand een afspraak af, idem dito.
Het rare is dat ik best wel inzicht heb in het fenomeen, maar dat het me toch telkens weer gebeurt. Maar ik zie dit ook bij andere mensen gebeuren. Hoe voorzichtig ik dingen ook aanbreng, ik zie dat vele mensen zich toch "beledigd" voelen en zich gaan verdedigen. Of iets zeggen als "ja, dat ben ik nu eenmaal". Bv. vroeg ik aan iemand van mijn theatergroep om toch één keer te repeteren voordat we optreden op een straattheaterfestival (we hadden net een andere productie gedaan, dus ons "gewone" straattheater moest eens opgefrist worden) en ik kreeg als antwoord "Zeg, jij denkt precies dat ik er helemaal niet om geef, wat is dat nu voor een lullige vraag, "kunnen we één keer repeteren", net alsof ik de boel maar laat schieten (enz)". Nadien heeft ze zich wel spontaan verontschuldigd.
Door wat ontstaat dat, dat mensen dingen snel "persoonlijk" opnemen? Ik bedoel niet zozeer jeugdtrauma's enz, maar mechanismes in het hier en nu. En wat kan ik er aan doen dat ik op zijn minst zelf minder dingen persoonlijk opneem?

Ik heb het over een site, waar ik als tiener, kan praten met leeftijdsgenoten terwijl ik die mensen niet ken. Mensen die allemaal een beetje de zelfde problemen hebben.
Ik heb het over problemen als zelfmoordneigingen etc.

Hallo,

de laatste tijd heb ik zeer slechte geheugen en logica.
Ik zal even een voorbeeld geven.

Als ik bijvoorbeeld wat zoek wat vlak voor me staat, zie/merk ik het niet. Dit gebeurt keer op keer.
Vervolgens is mijn logica ook zeer slecht, van die kleine dingen waar je oplossingen voor wilt bedenken, kom je niet op de ideeën wat het meest logisch is. Zoals vandaag moest ik naar huis na een lekke band, en toen belde ik een vriend van mij om mij op te halen. Terwijl de bus-station 50 meter verderop zat. Ik dacht daar niet eens aan. Dit heb ik ook met andere gevallen, wat zeer stom klinkt als je het ziet/merkt of meemaakt. Dit heb ik nog nooit gehad, ik heb hiervan ongeveer een maandje of 4 last van.

Ik ben 16 en doe al 1,5 jaar aan boksen. Ik train intensief en serieus op amateur level, krijg voortdurend tijdens het sparren wel eens klappen op het hoofd. Ik weet niet of dit de oorzaak kan zijn.