Psyche

Ik zat laatst te denken.
Een mens slaapt gemiddeld 8 uur per dag. Dat is één derde van de dag (3x8=24 uur). Zou het dan ook mogelijk zijn om iedere drie uur, bijvoorbeeld het laatste uur te slapen, zodat je geen (slaap)nacht meer hebt?

Ik weet niet precies hoe het zit met de diepe slaap, remslaap en al die andere vormen. Ik moest direct denken aan een 'powernap'. Als dit werkt, zou de bovenstaande vorm misschien ook werken?

Toegevoegd na 38 seconden:
Ik zie nu pas dat mijn vraagstelling niet klopt. Het woordje 'en' moet weg. Excuus!

Het is niet zo dat ik behoor tot de mensen die echt een chronisch slaapprobleem hebben, maar wel met periodes en soms best kort op elkaar last van zeer slecht in slaap komen. Op dit moment voel ik mij in een negatieve spiraal zitten. Afgelopen donderdagnacht slecht geslapen, van vrijdag op zaterdag ook slecht en als super tegenvaller van zaterdag op zondag ook heel slecht. Op het moment dat dit zich voordoet in het weekend ben ik helemaal chagrijnig zeker met dit mooie weer overdag etc. Het weekend is juist om weer bij te tanken, niet om vervolgens op maandag met een nog beroerder gevoel te beginnen als dat ik het weekend al in ging.
Meestal lost dit probleem zichzelf wel weer op, het is meestal toch psychisch, maar mijn vraag is nu of het kwaad kan om 1 keertje van de lichtste valium ( 2 mg) de helft te pakken om gewoon eens een keertje goed bij te kunnen slapen om zodoende weer wat nuchterder in het leven te staan ipv met zo'n oververmoeide onwerkelijke roes.

Andere tips zijn overigens ook welkom!!

Okay,ik weet het:dit is een heftige vraag!
Ik heb me de laatste 3 weken intensief beziggehouden met met beste vriendin( mijn steun en toeverlaat).
Ze heeft in 3 weken diverse zelfmoordpogingen gedaan.Ze legt de schuld bij mij omdat ik tijdelijk afstand wil nemen.
Ze is een Borderliner en vraagt mijn constante aandacht.Ze staat mijn herstel in de weg( ik heb anorexia nervosa).Ze claimt me,haar aanwezigheid put me letterlijk uit!
Iedereen om me heen zegt dat ze me negatief beïnvloed ( ik wordt nog depressiever van haar!), dat ze me manipuleert en emotioneel chanteert.
Maar ze is er ook altijd voor me.
En wat als ze nog een poging doet?
Ik ben echt wanhopig!!
Ik verwacht niet dat iemand hier een oplossing heeft, maar advies....

Voorbeeld: om veel dingen die heel dichtbij mij staan voel ik nu weinig tot geen emotie. Althans, ik kan die emotie niet kwijt. Maar 2 weken geleden sneed ik mijn duim aan een heel scherp apparaat in de winkel en kwamen er zomaar tranen en zat de schrik er goed in. Dat is toch raar? Normaal ben ik niet zo gevoelig voor pijntjes of kleine ongelukjes als deze. Zeker niet omdat ik al een ziekenhuisverleden heb.

Als iemand kritiek op mij levert, beginnen mijn ogen licht te tranen. Ik heb geen gevoel om te huilen of ben helemaal niet verdrietig. Dit is heel raar! Ik snap niet waarom. Van binnen word ik altijd heel erg boos als iemand kritiek levert. Overigens word ik snel boos, als iemand tegen mij aanstoot word ik al boos, dit doe ik zeker niet met opzet. Vooral als ik heel erg boos word, wordt mijn hoofd rood en krijg ik een soort zwart voor mijn ogen. Met een klein rondje erin, die dan alleen nog maar gericht zijn op diegene. Maar zoals ik al aangeef kan ik hier niks aan doen. Het gaat vanzelf. HELP! En hoe kan dit gebeuren?