Psyche

heb je een grotere kans om depressief te worden als je ouders dat ook zijn, ligt dat puur aan de omstandigheden of zit het ook in je DNA?

ha, leuke vraag op zo'n vraagsite ;) maar zo bedoel ik het niet.

Alles wijst erop dat ik een stoornis in het autistische spectrum, ofwel, een lichte vorm van autisme. Maar om zo maar te beslissen dat ik dat heb dat kan natuurlijk niet.

Weet iemand of er een site is die contactpersonen heeft over dit onderwerp, een hulp site als het ware?

Want ik merk ook steeds vaker dat andere mensen slachtoffer zijn van mijn onvoorspelbare gedrag.

Bij bijna alles wat ik doe en lees en voel heb ik het idee dat het mijn roeping/taak is om daar verder op in te gaan. Ook al voelt dat niet volledig als plicht, ergens is het iets wat ik niet kan loslaten. Elke vraag die hier gesteld wordt en mij aanspreekt, elke persoon hier en in mijn naaste omgeving die ergens mee zit, ik word er zonder dat ik het soms wil, enorm naar toegetrokken en het kost me vaak al energie om de situatie te kennen nog voordat ik er op gereageerd heb. Een onweerstaanbare kracht, het gevoel dat ik alleen verder kan met mijn eigen dingen voordat de ander rust in zijn mik heeft.
Maar dit gaat ook ten koste van mij, ik word zo helemaal leeggezogen, ik ben steeds vreselijk moe. En als ik dan een dag of 1 of 2 of soms wel langer even niets van me laat horen, ben ik al heel bang dat ik faal, dat ik tekort doe. Is dat realistisch of ben ik de enige die zulke hoge eisen aan mij stelt? En hoe komt het dat ik zo'n drang heb om een ander te helpen, terwijl ikzelf eigenlijk nu juist degene ben die hulp nodig heeft?

Hallo allemaal. Ik heb een vraag maar vind het heel lastig om uit te leggen, maar ik ga t proberen! T punt is: ik denk heeeel veel na! Bij ALLES wat ik doe denk ik ; waarom doe ik dit? Vind ik dit leuk? En waarom? Dit gaat echt van bankhangend voor de tv tot sporten, werken en uitgaan! Soms gaat het zelfs zover dat ik over t leven enzo na ga denken! Ik word laat maar zeggen heel onzeker over mijn toekomst, weet niet zo goed wat ik wil, en wat ik kan verwachten. Maar daar ga ik niet te diep op in, want dan word ik gek! Maargoed, het is echt super vermoeiend, en ik weet niet zo goed hoe ik hier mee om moet gaan! Ik hoop dat iemand mij begrijpt, of tenminste een beetje, en tips en/of ervaringen zijn van harte welkom! Alvast bedankt hoop dat ik hier uit ga komen