Let op: Startpagina GoeieVraag geeft geen medisch advies. De antwoorden en reacties zijn geen vervanging voor een consultatie bij een arts. Raadpleeg bij gezondheidsklachten daarom altijd een arts.

De rek is eruit ik ben moe door alles wat gebeurd is.Hoe krijg ik weer energie en zin in leuke dingen?? Heeft iemand een tip?

Mijn oudste zoon heeft een vorm van autisme en kan op dit moment niet thuis wonen.De middelste is ook moeilijk opvoedbaar,woont wel thuis en dat kost me erg veel energie vooral omdat hij zijn boosheid en agressie op mijn richt.De jongste mist zijn oudste broer heel erg en heeft het moeilijk met de middelste. Mijn man houd van mij en de kinderen maar uit zich moeilijk,doet veel voor mij maar ik moet wel alles vragen. We hebben regelmatig geldzorgen ,dus ik werk 25 uur per week.Maar ik ben even op, dood moe als s' ochtends de dag begint. Ik zie het even niet meer zitten.Ben verder niet uit op medelijden, het is zoals het is maar als iemand tips heeft voor een beetje meer energie , heel graag en alvast bedankt.

Weet jij het antwoord?

/2500

Het beste antwoord

Dat de rek eruit is lijkt me heel erg logisch: je hebt ook nogal wat op je bordje liggen!!!! Aan medelijden heb je niks inderdaad, wel aan bewust kijken wat er aan het handje is. Ik denk, dat je al veel te lang zo bent doorgegaan en niet aan de handrem hebt getrokken toen dat nodig was en dat is ook heel moeilijk (ken ik ook uit eigen ervaring). Het is zoals het is en niet anders, klopt, maar dat betekent niet, dat je door moet rennen ;-) Jij bent ook een mens met gevoel en beperkingen, niemand is perfect en hoeft de kar alleen te trekken! Wat jij nodig hebt denk ik, is direct hulp op verschillende fronten. - Allereerst lijkt me hulp van je huisarts van belang, voor jezelf en voor advies. - Verder kan misschien de volgende organisatie hulp bieden: bellen kan altijd! http://www.mee.nl Zij zijn gespecialiseerd in hulp bij mensen met beperkingen en kunnen hulp bieden bij het zoeken naar oplossingen. - Andere mogelijkheid die je zou kunnen onderzoeken is ouderhulp vragen bij Altrecht. Dat hebben wij ook (onze zoon heeft autisme: Asperger Syndroom) in de vorm van gesprekken, maar ook zij kunnen je verder helpen met het onderzoeken van mogelijkheden die voor jou en jullie geschikt zijn. http://www.altrecht.nl Een beetje meer energie willen maar geen hulp zoeken gaat niet werken denk ik... Dat klinkt misschien heel negatief of confronterend, maar is niet zo bedoeld. Soms MOET je gewoon een andere kant op gaan lopen, als de kant die je in eerste instantie hebt gekozen niet of niet meer werkt. Ik wens je heel veel succes, hulp en wijsheid toe.

ik denk dat je echt je huisarts moet opzoeken en hulp zoeken on je taak te verlichten en waarschijnlijk zul je dingen uit handen moeten geven wat je ben hard op weg naar een burn out of depressie . Je man steunt je misschien wel maar kan dat misschien wat effectiever doen maar zal dat ook moeten leren dus wellicht goed idee om de hulp ook op je man te betrekken maar op dit moment kan je beter een gevechts pauze inlassen en hergroeperen. als echtpaar en je tactiek opnieuw formuleren ik denk niet dat een weekje er uit je zal helpen als er verder niets gebeurd zal niet zeggen dat alles anders moet maar je moet voor jezelf bepalen of je handling strategieën nog werken. en waar verbetering mogelijk is. en neem de tijd om je emoties te luchten vakantie zonder de kinderen ? hulp aan huis ? extra een privacy ruimte voor jullie ? wees creatief

Zorg in ieder geval dat je goed slaapt. Hou een standaard slaap/waak ritme aan, ga een uur voor je gaat slapen een boek lezen of in bad, en eet genoeg. Verder is het heel belangrijk dat je omgeving zich aan jou aanpast. Een opgeruimd huis is een opgeruimde geest. Gooi weg wat je nooit gebruikt en gooi overal wat groene zeep langs. De geur van sinaasappels brengt ook veel energie met zich mee. En het leukste: geniet van de zon wanneer je die kans krijgt!

Je hebt het heel druk zo te lezen. En niet alleen druk, er speelt ook nogal wat. Zorg je er wel voor dat je regelmatig echt tijd voor jezelf neemt? Zeker in drukke tijden vergeten mensen dat nog weleens maar regelmatig even echt tijd voor jezelf nemen, kan je helpen die batterij weer op te laden. Reserveer tijd voor jezelf en ga iets doen wat je leuk vindt. Misschien staat je hoofd er niet naar maar dan doe je in ieder geval even iets alleen maar voor jezelf. En als het goed is, ga je er na verloop van tijd weer plezier aan beleven, als je net iets minder uitgeput bent dan nu. Verder is zoals gezegd voldoende slaap ook belangrijk. Als het lang aanhoudt en het lukt je niet eruit te komen, zou ik niet te lang wachten met hulp van buitenaf vragen. Eerste stap lijkt mij de huisarts. Die kan helpen inschatten met wat voor soort hulp jij het meest gebaat bent.

Kijk eens of je een manier kunt vinden om met het leven mee te gaan. Nu werk je het TEGEN en dat kost nu eenmaal meer energie. Bekijk de ander niet op het gedrag aan, maar zie de emotie en verdriet wat onder het gedrag zit. Daardoor hoef je geen politievrouw meer te spelen maar kan je de ander gaan troosten op de pijn en verdriet die het voelt. Zo ook de je zoon en ook je man. Afstandelijkheid is ook een uiting van verdriet. Net zoals jij ook veel verdriet in je hebt. Even goed gaan huilen kan heel veel opluchting geven. Hopelijk kan je weer meer de liefde vinden die je hebt voor jezelf en de anderen. Laat die liefde meer stromen en je zult je energieker gaan voelen.

Ik kan niet beloven dat het werkt maar het lijkt mij een kleine moeite om het te proberen: Zet je mobiel en draadloos internet en andere draadloze zaken 's nachts uit. Zet je dect telefoon zover mogelijk van je vandaan (of vervang m liever nog voor een ouderwets bedraad toestel). Mochten de buren een dect aan de andere kant van de slaapkamermuur hebben, draai je bed om (scheelt weer 2 meter). Kijk je vanuit je slaapkamerraam naar een zendmast, probeer een maandje een slaapkamer aan de andere kant van het huis (extra muren ertussen helpt). Probeer het een maandje, voor hetzelfde geld ben je over een maand weer helemaal de oude.

Bronnen:
stopumts.nl

Vraag via huisarts doorverwijzing naar maatschappelijk werk. Ofwel via jeugdzorg. Met een maatschappelijk werker kan je samen met je man wat meer structuur brengen in je huishouding.

Klinkt heftig allemaal! Als aanvulling op alle tips die al gegeven zijn: - Soms kan schrijven helpen. Door je zorgen op papier te zetten, kun je dit misschien beter loslaten. Ruimt je hoofd een beetje op - Koop een boksbal, kan heerlijk zijn om op die manier frustraties kwijt te raken, lucht op. Kan natuurlijk ook een andere vorm van sport zijn, over het algemeen geeft dit energie! - Ga een activiteit ondernemen met elk gezinslid apart. Ga bijvoorbeeld met je middelste zoon doen wat hij leuk vindt. Door even weg te zijn uit de 'standaard' situatie kom je soms beter in contact. Succes!

Jouw verhaal is bekend voor mij en vele anderen met kinderen met een +je. Mijn tip: goed voor jezelf zorgen, zorg voor een hobby buitenshuis en claim tijd voor jezelf. Jouw 2 oudste kinderen zullen altijd een extra zorg zijn en verdwijnt niet ook al heb je niet meer de directe zorg. Zoek lotgenoten contact, zij begrijpen je als geen ander en zullen niet oordelen. Jouw batterij moet hoognodig opgeladen worden en dat kan je alleen zelf. Sterkte, ik weet hoe het is!

Als je tijd hebt ga naar een plaats waar bomen staan . En zoek naar een oude grote boom die je aandacht trekt . Ga er tegen aan staan op een mannier die je zelf wilt . Dan voel je de energie weer door jou lichaam stromen .

Je bent wakker aan het worden. Je staat op de rand van een burn out mijns inziens. het is tijd om aan ontspanning te gaan denken, ga jezelf een schop onder je kont geven om te beginen met een meditatievorm die bij jou past. Dit hoeft niets te kosten, slechts 15 minuten per dag, en maakt je hoofd rustig van binnen. je kunt ook eebn proefles in andere ontspannende dingen nemen. Zoek even zo min mogelijk mensen op. Ga dingen voor je zelf doen in je uppie, die jij leuk vind om te doen. pak zo mogelijk één ding waar JIJ zo van kan ( kon?) genieten. enga dat potdorie gewoon doen!!!! je man en je kinderen kunnen wel even zonder je, en ook met een autist en een "moeilijk opvoedbaar"kind valt nog te leven, maar dat is te leren. Being met dat ontspannen door wat meer tijd gericht alleen voor je zelf te nemen. Das het begin. Daar word jij rustiger van. Als jij rustiger word wordt alles om je heen rustiger... je kinderen merken dat je vrolijker wordt. Er kan wel veel loskomen. je gaat je fouten inzien en das best wel confronterend. Maar uiteindelijk zal blijken dat dat moeilijk opvoedbare kind en je autistische kind nog niet zo moeilijk zijn als je dacht. het is te weinig ruimte hier om het aan je uit te leggen helaas, maar als je meer meer mij wilt praten hierover mag je me altijd een berichtje sturen. Ik heb zelf een een huilbaby gehad en een dochter met Ass. In een burnout Toegevoegd na 15 uur: Vergat derhalve nog toe te voegen dat sinds het met mij goed gaat ik het goede voorbeeld kan geven en mijn kinderen veel closer zijn geworden met mij. Mijn huilerige kind is een vrolijk apie nu, en mijn Dochter met Asperger komt steeds losser en het gaat gewoon idioot goed met haar. Ze wonen beiden thuis trouwens. Er is Harmony