Let op: Startpagina GoeieVraag geeft geen medisch advies. De antwoorden en reacties zijn geen vervanging voor een consultatie bij een arts. Raadpleeg bij gezondheidsklachten daarom altijd een arts.

Wat zijn de richtlijnen voor de definities van gewond?

Dus wanneer spreekt men van:

- lichtgewond
- matig gewond
- ('normaal') gewond
- zwaar gewond
- levensbedreigend gewond
- kritieke toestand.

Ligt Dit ook aan de ernst van het ongeluk zelf?

BVD.

Weet jij het antwoord?

/2500

Het beste antwoord

Sja, wondjes die je zelf kan verzorgen met zalf of schoonmaken met water en kan bedekken met pleisters waar totaal geen gevaar in zit zijn lichte wondjes. Onder matig gewond verstaan we wonden die klein lijken maar waarvan het beter is die door de dokter of huisarts te laten behandelen of EHBO....Denk aan kleine wondjes die gehecht moeten worden. Normaal gewond zijn wonden die bij de EHBO met spoed geholpen moeten worden, grote vleeswonden of breuken bijvoorbeeld. Zwaar gewond is iemand die met de ambulance mee moet en acuut geholpen moet worden....mensen met schotwonden en breuken op gevaarlijke plekken. Dan heb je mensen in kritieke toestand....Mensen die kans maken aan hun verwondingen te overlijden en moeten acuut aan de monitot op IC.

lichtgewond: schrammen, snijwonden, eventuele lichte breuk ernstig gewond: zware breuken, de schrammen zijn nu bijzaak zwaargewond: op meerdere plaatsen verwond, je kan jezelf niet meer behelpen, enz (meerdere zware breuken, hoofdletsel, enz) levensbedreigend gewond of kritiek: als je leven in gevaar is.

artsen EHBO-ers en BHV-ers gebruiken triages. Methodieken Nationaal en internationaal zijn er verschillende methodieken ontwikkeld die na de nodige ervaringen ook regelmatig bijgesteld worden. Een voorbeeld van een dergelijke methodiek is de indeling in vier categorieën van slachtoffers: * T1 Onmiddellijk medische hulp, voor personen die zonder die hulp niet zullen overleven in verband met obstructie van de ademwegen, stoornissen van de ademhaling of problemen met de circulatie. Binnen deze categorie wordt weer triage toegepast: eerst worden de slachtoffers met een luchtwegobstructie geholpen, dan de slachtoffers met ademproblemen, dan de slachtoffers met circulatieproblemen. Behandeling dient binnen 2 uur aan te vangen maar uiteraard zo spoedig mogelijk. * T2 Personen die wel kunnen wachten maar continu gemonitord moeten worden op ademhaling, circulatie en acute problemen (dit kan door iemand met beperkte medische kennis gebeuren). Gewonden met (grote) kans op infecties of invaliditeit vallen bijvoorbeeld binnen deze categorie. Behandeling binnen 6 uur. * T3 Patiënten die kunnen wachten omdat ze geen problemen met ademweg, ademhaling en circulatie hebben en die weinig tot geen kans op infectie of invaliditeit hebben. Behandeling kan in veel gevallen door de patiënt zelf, een EHBO'er of een huisarts plaatsvinden, uiteraard is ziekenhuisbehandeling niet uitgesloten. * T4 slachtoffers die in de gegeven situatie niet gered kunnen worden doordat de ademweg niet vrijgemaakt kan worden, de ademhaling of circulatie niet op gang gebracht kunnen worden, bloedingen niet gestopt kunnen worden of shock niet bestreden kan worden. Het toekennen van de T4 status is iets wat uitermate zwaar weegt en in principe alleen zal voorkomen in oorlogstijd of bij rampen met grote aantallen gewonden. Aan overleden patiënten kan ook de status T4 toegekend worden, al worden ze soms ook gewoon als overleden aangeduid.

Stel zelf een vraag

Ben je op zoek naar het antwoord die ene vraag die je misschien al tijden achtervolgt?

/100