Lichamelijke klachten

Ik heb al vanaf jongs af aan (jaar of 8) vaak last van spontane van uit het niets komende extreme buikpijnen (en ik ben echt géén klager) ik ben dan ook vaak misselijk, kan me nergens meer op concentreren en voel me loom. Opvallend vind ik dat de pijn iets minder wordt als ik beweeg. Vaak moet er paracetamol aan te pas komen om de pijn draaglijk te maken.
Ik ben vroeger al door de hele ''obstipatie klachten'' molen gehaald (met klysma's en de hele mik mak) kreeg ook medicatie (Magnesium) die ik nu al een tijd lang slik en wel helpt deze spontane buikpijn aanvallen te onderdrukken maar sinds een paar weken krijg ik gewoon weer last van de ''aanvallen'' terwijl ik wel trouw mijn medicijnen inneem.
Ik wil heel graag weten wat er aan de hand is want deze buikpijnen zijn soms zo erg dat ik letterlijk over de vloer rol en aan het creperen ben.
Zowel bij de huisarts als toen destijds in het ziekenhuis hadden ze er amper begrip voor en werd het afgeschoven op veel vet eten (ik eet heel gezond) weinig beweging en mijn chronische ziekte O.I (bot/weefselziekte)

Alvast bedankt

Er bestaan medicijnen voor met veel bijwerkingen.

's avonds niet drinken is niet genoeg om niet naar de wc te hoeven 's nachts

Hallo
Ik heb sinds zaterdag pijn aan de achterkant van mijn bovenbeen ook is hij stijf.
Als ik hem doorstrek verspringt er iets
Weet iemand wat dit is?

Ik heb met een vingerprik op een nuchtere maag mijn bloed laten prikken voor een bloedsuikermeting. Die kwam op 6.9

Omdat het zo hoog was heeft de huisarts een laboratoriumbloedsuikermeting gevraagd. Dat was twee dagen later. Ook op de nuchtere maag. Die uitslag was 5.7

Ik vind dat verschil wel erg veel.

De symptonen van een hoge bloedsuiker heb ik wel. Dorst en droge keel. Snel branderige ogen. Vermoeidheid. Hoewel die vermoeidheid van dag tot dag verschilt. Soms zit er een dag tussen dat ik die vermoeidheid helemaal niet voel. Andere dagen wel en soms dagen dat ik het gevoel heb mn lichaam mee te moeten slepen. Ik geef er niet aan toe aan die vermoeidheid, want dan is het eind zoek.

Aan het eten kan het bepaald niet liggen, want ik eet supergezond en ook heel matig.

Ik vraag me af of ik nog iets van actie moet ondernemen of het hierbij moet laten. Ik bedoel is het vrij normaal dat er zo'n verschil zit tussen die vingerprik en laboratoriumonderzoek?

Gonna